অহল্যাৰ শাপ - মুক্তি

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ
লেখক মাধৱ কন্দলী, শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ
ৰামায়ণ বৃত্তান্ত
  1. আদিকাণ্ড - প্ৰথম অধ্যায়
  2. ৰামায়ণ বৃত্তান্ত - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২
  3. ৰাক্ষসৰ কথা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯
  4. সূৰ্যবংশৰ বিৱৰণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১০
  5. দশৰথৰ বিবাহ - কৌশল্যা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১২
  6. দশৰথৰ বিবাহ - কৈকেয়ী - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১২
  7. দশৰথৰ বিবাহ - সুমিত্ৰা আৰু অন্যান্য ৰাণী - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫
  8. শনিৰ দৃষ্টি - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৭
  9. শনিৰ বৰ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০
  10. সিন্ধু মুনি বধ আৰু অভিশাপ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২২
  11. দশৰথৰ বৰ : কৈকেয়ীক - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৬
  12. অপুত্ৰক দশৰথৰ চিন্তা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৭
  13. ঋষ্যশৃঙ্গৰ কাহিনী - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৮
  14. ঋষ্যশৃঙ্গৰ উপস্থিতিত যজ্ঞ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩২
  15. দশৰথৰ গৃহত নাৰায়ণৰ অংশৰ স্থিত - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৪
  16. পায়স ভক্ষণ আৰু সন্তান জন্ম - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪০
  17. জনকৰ ঘৰত সীতাৰ জন্ম - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৬
  18. গুহক চণ্ডাল - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৭
  19. ৰাক্ষস বধৰ উদ্দেশ্যে ৰাম - লক্ষণৰ আনয়ন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৫০
  20. ৰাম - লক্ষণ আৰু বিশ্বামিত্ৰ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৫২
  21. তাৰকা ৰাক্ষসীক বধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৫৪
  22. মাৰীচ বধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৫৬
  23. সীতা স্বয়ম্বৰলৈ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৫৮
  24. কান্যকুজ্বৰ বিৱৰণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৬৩
  25. উনপঞ্চাশত বায়ুৰ উত্পত্তি - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৬৪
  26. অহল্যাৰ শাপ - মুক্তি - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৬৫
  27. ৰামৰ হৰধনু ভঙ্গ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৭০
  28. স্বয়ম্বৰত যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৭৫
  29. দশৰথক আনিবলৈ কটকী প্ৰেৰণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৮০
  30. চাৰি ভাইৰ বিবাহ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৮২
  31. ৰাম - পৰশুৰাম সংঘৰ্ষ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৮৫
  32. ৰামচন্দ্ৰৰ অযোধ্যালৈ আগমন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯২
  33. ৰামচন্দ্ৰক যুৱৰাজ পতাৰ প্ৰস্তাৱ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯৩
  34. ৰামচন্দ্ৰৰ অভিষেকৰ আয়োজন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯৪
  35. মন্থৰাৰ কুমন্ত্ৰণা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯৬
  36. কৈকেয়ীয়ে বৰ বিচাৰে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯৭
  37. দশৰথৰ মনত দুখ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৯০২
  38. কৈকেয়ীয়ে ৰামক বৰৰ কথা কয় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১০৪
  39. ৰাম বনলৈ যাবলৈ ওলায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১০৪
  40. লক্ষণৰ ক্ৰোধ আৰু ৰামৰ প্ৰবোধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১০৬
  41. বনবাসৰ কথা সীতাক জনায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১১০
  42. লক্ষণো বনলৈ ওলায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১১৪
  43. ৰামচন্দ্ৰৰ বিদায় - প্ৰাৰ্থনা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১১৫
  44. ৰামচন্দ্ৰৰ বাকলি বস্ত্ৰ পৰিধাণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১১৭
  45. ৰাম - লক্ষণ - সীতাৰ বনবাস গমন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১১৯
  46. ৰামচন্দ্ৰই প্ৰজাক শান্ত্বনা দিয়ে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১২২
  47. ৰামচন্দ্ৰ - গুহক সাক্ষাত্ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১২৩
  48. মন্ত্ৰী সুনম্তক বিদায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১২৪
  49. ভৰদ্বাজ মুনিৰ আশ্ৰমত প্ৰৱেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১২৫
  50. দশৰথৰ মৃত্যু -গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৩১
  51. ৰাণীসকলৰ বিলাপ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৩৩
  52. কৌশল্যাই কৈকেয়ীক ভৰ্ত্সনা কৰে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৩৪
  53. ভৰতক মতাই আনে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৩৫
  54. ভৰতৰ খং - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৩৭
  55. কুঁজীৰ বিলাই - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৩৯
  56. কৌশল্যা আৰু ভৰতৰ কথা-বতৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৪০
  57. দশৰথ ৰজাৰ প্ৰেতকাৰ্য্য - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৪১
  58. ৰামক মাতি আনিবলৈ দিহা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৪৩
  59. ৰামক বিচাৰি ভৰতৰ যাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৪৪
  60. ভৰত-গুহৰ মিলন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৪৬
  61. গুহকৰ সাহায্য দান - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৪৯
  62. ভৰদ্বাজ মুনিৰ অতিথি সত্কাৰ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫০
  63. চিত্ৰকূটত ৰাম - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫১
  64. ভৰতে ৰামক লগ পায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৩
  65. দশৰথৰ মৃত্যুৰ বাতৰিত শোক-প্ৰকাশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৩
  66. ৰামৰ পিণ্ড দান - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৫
  67. ঋষি আৰু মাতৃসকলৰ লগত ৰামৰ সাক্ষাত্ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৫
  68. ৰামৰ খৰম লৈ ভৰতৰ প্ৰত্যাগমন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৭
  69. সিংহাসনত খৰম স্থাপন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৮
  70. অৰণ্যকাণ্ড
  71. অত্ৰি ঋষিৰ আশ্ৰমত ৰাম সীতা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৬৯
  72. দণ্ডকাৰণ্যত ৰামৰ প্ৰৱেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৬৪
  73. ৰামচন্দ্ৰ - সীতাৰ কথোপকথন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৬৭
  74. ৰামৰ আগত মাণ্ডকৰ্ণি মুনিৰ বৃত্তান্ত - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৬৯
  75. অগস্ত্য মুনিৰ আশ্ৰমত প্ৰৱেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৬৯
  76. জটায়ুৰ লগত সাক্ষাত্ আৰু শূৰ্পনখাৰ নাক - কাণ ছেদন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৭১
  77. ৰাক্ষসৰ লগত যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৭৫
  78. খৰ দুষণ বধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৭৬
  79. মাৰীচৰ মৃগৰূপ ধাৰণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৮৭
  80. ৰাৱণৰ তপস্বী বেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৮৭
  81. সীতাৰ আগত ৰাৱণৰ আত্ম পৰিচয় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৯১
  82. ৰাৱণৰ গৰ্ব - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৯৪
  83. ৰাৱণে সীতাক হৰণ কৰে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৯৫
  84. ৰামক মাৰিবলৈ ৰাক্ষস নিয়োগ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৯৮
  85. সীতাই ৰাৱণক অভিশাপ দিয়ে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৯৯
  86. সীতাই ৰাৱণক ৰ্ভতসনা কৰে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০০
  87. সীতাক বিচাৰি নেপাই ৰামৰ আক্ষেপ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০২
  88. জটায়ুৱে সীতাৰ বাতৰি দিয়ে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০৩
  89. কৱদ্ধৰ লগত সাক্ষাত্ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০৫
  90. চম্পা সৰোবৰত ৰাম-লক্ষণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০৬
  91. কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড
  92. ৰামৰ লগত সুগ্ৰীৱৰ মিত্ৰতা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২০৯
  93. ৰামৰ আগত সীতাৰ অলঙ্কাৰ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২১০
  94. বালী বধৰ আয়োজন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২১০
  95. বালী - সুগ্ৰীৱৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২১৪
  96. ৰামে বালীক বধ কৰে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২১৮
  97. বালীয়ে ৰামক তিৰস্কাৰ কৰে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২২১
  98. বালীৰ ভাৰ্য্যা তাৰাৰ বিলাপ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২২৩
  99. তাৰাৰ অভিশাপ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২২৪
  100. সুগ্ৰীৱৰ অভিষেক - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২২৭
  101. সুগ্ৰীৱৰ প্ৰতি ৰামৰ সন্দেহ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২২৮
  102. সুগ্ৰীৱৰ সৈন্য সংগ্ৰহ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৩২
  103. সসৈন্যে সুগ্ৰীৱ উপস্থিত - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৩৩
  104. বালীপুত্ৰ অঙ্গদৰ দ্ধাৰা ৰাক্ষস বধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৩৬
  105. বানৰ সৈন্যৰ স্বয়ংপ্ৰভা সাক্ষাত্ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৩৭
  106. বানৰ সৈন্যৰ সমাবেশ : সাগৰ দৰ্শন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৩৮
  107. জটায়ুৰ মৃত্যুত সম্পাতিৰ শোক - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৪১
  108. সুপাৰ্শ্বই ৰাৱণ আৰু সীতাক দেখে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৪৩
  109. সুন্দৰাকাণ্ড
  110. সাগৰৰ পাৰত বানৰ সৈন্যৰ মন্ত্ৰণা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৪৬
  111. হনুমন্তৰ পৰিচয় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৪৭
  112. হনুমন্তৰ লঙ্কা যাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৪৯
  113. লঙ্কাৰ বিৱৰণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫১
  114. হনুমন্তই সীতাক বিচাৰি পায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ১৫৬
  115. ৰাৱণৰ কক্ষত সীতা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৫৮
  116. সীতা আৰু হনুমন্তৰ কথোপকথন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৬৩
  117. হনুমন্ত আৰু ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৬৯
  118. হনুমন্ত আৰু জম্বুমালীৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৭০
  119. হনুমন্ত আৰু বিৰুপাক্ষৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৭১
  120. হনুমন্ত আৰু অক্ষকুমাৰৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৭২
  121. ইন্দ্ৰজিত আৰু হনুমন্তৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৭৩
  122. হনুমন্তৰ নেজত জুই আৰু লঙ্কা দাহ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৭৭
  123. হনুমন্তৰ প্ৰত্যাগমন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৮০
  124. বানৰ সৈন্যই মধুফল খায় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৮৪
  125. হনুমন্তই ৰামক সীতাৰ বাতৰি দিয়ে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৮৫
  126. ৰাম-লক্ষণৰ লঙ্কা যাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৮৭
  127. ৰাৱণক বিভীষণৰ সজ উপদেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৮৯
  128. ৰাৱণৰ কুমন্ত্ৰণা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৯০
  129. বিভীষণক ৰাৱণৰ পদাঘাত - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৯২
  130. লঙ্কাকাণ্ড
  131. ৰামৰ সৈন্যবল সম্পৰ্কে জানিবলৈ ৰাৱণৰ আগ্ৰহ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ২৯৮
  132. ৰাৱণৰ ছলনা আৰু সীতাৰ বেজাৰ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩০৩
  133. ৰাৱণক সজউপদেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩০৬
  134. সুবেল পৰ্বতত ৰাম-লক্ষণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩০৮
  135. ৰাম-লক্ষণৰ নাগপাশ মোচন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩১২
  136. ধুম্ৰাক্ষৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৬২১
  137. সেনাপতি ব্ৰজদ্ৰংষ্ট - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩২৩
  138. প্ৰহস্তৰ যুদ্ধযাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩২৫
  139. অনেক ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ আৰু পতন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩২৭
  140. ৰাৱণৰ যুদ্ধ যাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩২৮
  141. লক্ষণৰ হাতত ৰাৱণৰ পৰাজয় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩২৯
  142. কুম্ভকৰ্ণৰ যুদ্ধ - যাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৩৫
  143. কুম্ভকৰ্ণৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৩৮
  144. ৰাম-লক্ষণৰ হাতত কুম্ভকৰ্ণৰ পতন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৪৩
  145. অতিকায় ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ আৰু পতন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৪৬
  146. ইন্দ্ৰজিতৰ যুদ্ধ : ৰাম-লক্ষণ অচেতন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৫১
  147. হনুমন্তই ঔষধ আনি জীৱন দান দিয়ে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৫৩
  148. বানৰ সৈন্যৰ আক্ৰমণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৫৪
  149. কুম্ভ নিকুম্ভৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৫৬
  150. ইন্দ্ৰজিতৰ পুনৰ যুদ্ধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৫৯
  151. ৰামক বিভীষণৰ প্ৰবোধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৬২
  152. ইন্দ্ৰজিত বধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৬৫
  153. ৰাৱণৰ ক্ৰোধ আৰু সীতাক হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৭৩
  154. লক্ষণৰ শক্তিশেল - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৭৯
  155. হনুমন্তৰ গন্ধমাদন আনয়ন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৮৫
  156. গন্ধমাদন পুনৰ থৈ আহে - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৮৮
  157. ৰাম ৰাৱণৰ যুদ্ধ : ৰাৱণ বধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৯০
  158. ৰামৰ আগত সীতাৰ উপস্থিতি - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৩৯৯
  159. সীতাৰ অগ্নি পৰীক্ষা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪০২
  160. ৰামৰ অযোধ্যালৈ যাত্ৰা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪০৭
  161. অযোধ্যাত ৰামৰ প্ৰৱেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪১০
  162. ৰামচন্দ্ৰৰ ৰাজ্যাভিষেক - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪১৬
  163. হনুমন্ত প্ৰভৃতিৰ অযোধ্যা ত্যাগ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪১৭
  164. উত্তৰা কাণ্ড
  165. সীতাৰ বনবাস - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪২০
  166. বাল্মীকিৰ আশ্ৰমত লৱ-কুশৰ জন্ম - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪২১
  167. ৰামৰ অশ্বমেধ যজ্ঞ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪২২
  168. লৱ-কুশৰ ৰামায়ণ কথন - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪২৭
  169. হনুমন্তৰ জন্ম পৰিচয় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৩৩
  170. লৱ-কুশৰ পৰিচয় - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৩৬
  171. সীতাক আনিবলৈ হনুমন্তক প্ৰেৰণ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৩৭
  172. ৰামৰ ৰাজসভাত সীতা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৪১
  173. সীতাৰ বেজাৰ আৰু পাতাল প্ৰৱেশ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৪২
  174. পৃথিৱীৰ প্ৰতি ৰামৰ ক্ৰোধ - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৪৬
  175. পাতালত সীতা - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৪৭
  176. ভৰতৰ পুত্ৰক ৰাজ্য দান - - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৪৮
  177. ৰামৰ লক্ষণ বৰ্জন - - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৫২
  178. লক্ষণক বিচাৰি ৰামৰ বন যাত্ৰা - - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৫৮
  179. ৰামচন্দ্ৰৰ স্বৰ্গযাত্ৰা - - গ্ৰন্থত সন্নিবিষ্ট পৃষ্ঠা নং ৪৬৪

     ৩৮ অধ্যায়

  অহল্যাৰ শাপ-মুক্তি

পাচে ৰাম লক্ষ্মণক লৈয়া ঋষিৰাজ ।

প্ৰবেশিলা গৈয়া পাচে আশ্ৰমৰ মাজ ॥১

গৌতম ঋষিৰ শাপ লভিয়া প্ৰচণ্ড ।

আছন্ত অহল্যা সতী হুয়া শিলাখণ্ড ॥২

বিশ্বামিত্ৰে ৰামক বুলিলা মৃদুভাবে ।

এহি শিলাখণ্ড ৰাম পৰশিয়ো পাৱে ॥৩

শুনি ৰামে শিলে মাত্ৰ পৰশিলা পাৱ ।

শাপ এৰাই অহল্যা ভৈলন্ত শুদ্ধ ভাৱ ॥৪

ঈশ্বৰৰ পদধূলা জগত দুৰ্ল্লভ ।

মহা মহা মহন্তৰ নুহিকো সুলভ ॥৫

হেনয় ধূলাক সুখে অহল্যা পাইলন্ত ।

তাহান ভাগ্যৰ কোনে কহিবেক অন্ত ॥৬

ঘোৰ ঋষি শাপ এৰাই প্ৰকাশন্ত জৌতি ।

দেখিয়া ঋষিত ৰামে পুছিলন্ত মাতি ॥৭

কিবা নাম আন এন্তে ভাৰ্য্যা বা কাহাৰ ।

পৰম সুন্দৰী আতি ৰূপ চমত্কাৰ ॥৮

শিলা হুয়া আছে কেনে শূন্য আশ্ৰমত ।

ইহাৰ কাৰণ কহিয়োক স্বৰূপত ॥৯

শুনি বিশ্বামিত্ৰে দিলা ৰামক উত্তৰ ।

ইহান অহল্যা নাম ভাৰ্য্যা গৌতমৰ ॥১০

মহাঋষি গৌতমক জগতে জানয় ।

তান তপ দেখি ইন্দ্ৰ ভৈল মহাভয় ॥১১

ৰাত্ৰি দিনে মানে তান সুখ শান্তি নাই ।

আন তপ ভঙ্গ কৰোঁ কমন উপায় ॥১২

ইতো ঋষি যেনে তপ কৰয় দুৰ্ঘোৰ ।

কোন দিন ইন্দ্ৰপদ কাঢ়ি লৈবে মোৰ ॥১৩

মদনক আনি পাঞ্চিলন্ত পুৰন্দৰ ।

যেনে তেনে তপ ভঙ্গ কৰাঁ গৌতমৰ ॥১৪

শুনিয়া মদনে বোলে নাপাওঁ আমি সাস ।

জাজ্বল্য বহ্নিত কোনে কৰিবেক ঝাস ॥১৫

জীৱন্ত যমৰ কোনে চাপিবেক পাশ ।

শুনি পুৰন্দৰে দীৰ্ঘ তেজিলা নিশ্বাস ॥১৬

দিগপাল সমস্তক বুলিলা সভাত ।

কৰাঁ সবে গৌতমৰ তপক বিঘাত ॥১৭

দেৱগণে বচন বুলিলা একে বাৰে ।

কালকূট খায়া কোনে মৰিবাক বাৰে ॥১৮

যদি স্বৰ্গপদ ঋষি লন্ত এতিক্ষণে ।

তথাপিতো আগ বাঢ়ি মৰিবোঁ কমনে ॥১৯

দেৱতা সবক ইন্দ্ৰে বুলিলেক বাণী ।

স্বৰ্গপদ লৈলে তোমাসাৰ কিবা হানি ॥২০

যেহি ইন্দ্ৰ হোৱে তুমি সব হৈবা তাৰ ।

মোৰে সে কেৱলে মাত্ৰ গুচে অধিকাৰ ॥২১

গৌতমৰ তপ ভঙ্গ মই কৰোঁ যাই ।

কিন্তু তুমি সব হৈবা পিচত সহায় ॥২২

এহি বুলি নিশ্চয় কৰিয়া দেৱৰাজ ।

আসিলন্ত গৌতমৰ তপোবন মাজ ॥২৩

ঋষিক দেখিয়া মহাভয়ে ভীত ভৈলা ।

মায়া কৰি গৃহৰ ওচৰ চাপি ৰৈলা ॥২৪

প্ৰভাতৰ কাৰ্য্য যত কৰি সমাপতি ।

ফলমূল আনিতে গৌতম মহামতি ॥২৫

প্ৰবেশিলা গৈয়া উপবনে আশ্ৰমৰ ।

পাচে অহল্যাক দেখিলন্ত পুৰন্দৰ ॥২৬

ত্ৰৈলোক্যো মোহিনী আতি পৰম সুন্দৰী ।

নুহিকে সমান বিদ্যাধৰী অপেচৰী ॥২৭

অহল্যাৰ ৰূপে বাসৱক পৰশিল ।

কামে বিমোহিত হুয়া বুলিতে লাগিল ॥২৮

গৌতমৰ তপ ভঙ্গ এখন আছোক ।

অহল্যাৰ ৰূপে আতি মোহিলেক মোক ॥২৯

মোক্ষ নুহিবেক আন সঙ্গমৰ সৰি ।

কোন ছাৰ স্বৰ্গ বিদ্যাধৰী অপেচৰী ॥৩০

আহান অধৰ মধু পিবে যেবে পায় ।

তেবে কোটি কোটি অমৃততো কাৰ্য্য নাই ॥৩১

আক এৰি স্বৰ্গে গৈয়া কি কাম কৰিবোঁ ।

প্ৰাণে যদি মৰোঁ আজি তথাপি হৰিবোঁ ॥৩২

এহি বুলি ইন্দ্ৰে মনে গুণিয়া অশেষ ।

গৌতম ঋষিৰ পাচে ধৰিলন্ত বেশ ॥৩৩

গৃহত প্ৰবেশ পাচে ভৈলা ছদ্ম কৰি ।

স্বামী আসিবাৰ দেখি অহল্যা সুন্দৰী ॥৩৪

আথবেথ কৰিয়া আসন আনি দিল ।

কৰণ্ডি পেলায়া থৈয়া আসনে বসিল ॥৩৫

অহল্যা মধুৰ বাণী পুছিলা সাদৰে ।

অৰণ্যক নগৈ কেনে উলটিলা ঘৰে ॥৩৬

ইন্দ্ৰে মনে বোলে বিধি সুপ্ৰসন্ন ভৈলা ।

ছদ্মৰূপে গৌতমে মাতিবে পাচে লৈলা ॥৩৭

কি পুছস সুন্দৰী বিপাক আজি মোৰ ।

ঘৰ হন্তে যাহন্তে দেখিলোঁ মুখ তোৰ ॥৩৮

শৰত কালৰ পূৰ্ণচন্দ্ৰ নুহি সৰি ।

কাম বাণে পীড়া মোক কৰে সেহি ধৰি ॥৩৯

বিহা কৰি আনিবাৰ পৰা কদাচিত ।

হেন মত ৰূপ নতো দেখোঁ বিপৰীত ॥৪০

আজি জানো বিধাতা কৰিল বিড়ম্বন ।

তোহোৰ নিমিত্তে পীড়া কৰয় মদন ॥৪১

চল যাওঁ শয্যাক পুছস আৰ কিক ।

শুনিয়া অহল্যা সতী বোলয় স্বামীক ॥৪২

আজি দেখোঁ তুমি প্ৰভু কেনমত ভৈলা ।

লাজ কাজ তপ ব্ৰত পাচ কৰি থৈলা ॥৪৩

ত্ৰিজগতে জানে তুমি মহা মুনিবৰ ।

তোমাৰ অকাৰ্য্যে হাসিবেক নিৰন্তৰ ॥৪৪

সমস্তে শাস্ত্ৰত তুমি আপুনি পাৰ্গত ।

কৰিব আলাপ স্ত্ৰীক ঋতু সময়ত ॥৪৫

ঋষি সকলৰ ধৰ্ম্ম এহিসে নিশ্চয় ।

ঋতু বাজে স্ত্ৰীক আলাপিলে পাপ হয় ॥৪৬

তুমি কেনে ঋতু বিনে কৰিবা আলাপ ।

নপাৰোঁহো বুজিবে তোমাৰ কিবা কাপ ॥৪৭

মোকেসে পৰীক্ষা কৰা জানিলোঁহো নিষ্ঠ ।

নুহি কেনে ইবোল বুলিলা তুমি শিষ্ট ॥৪৮

হেন শুনি কপট গৌতমে বোলে বাণী ।

ভাল তুমি অহল্যা বুলিলা ধৰ্ম্ম জানি ॥৪৯

কিন্তু মোৰ ধৰ্ম্ম তুমি কৰিলা বিঘাত ।

তোমাৰ ৰূপেসে কামে কৰে উতপাত ॥৫০

যিহেতু ভৈলাহা তুমি পৰম সুন্দৰী ।

ত্ৰৈলোক্যৰ ৰূপ থৈলে এক স্থান কৰি ॥৫১

যিকালত বিহা কৰি তোমাক আনিলোঁ ।

হৈবে মোৰ ধৰ্ম্ম নষ্ট তৈখনি জানিলোঁ ॥৫২

তোমাৰ ৰূপত যাৰ নিমজিল মন ।

ৰাখিবোক ধৰ্ম্ম হেন আছে কোন জন ॥৫৩

আজি যেবে প্ৰাণ ৰহে মদন অনলে ।

তবে তপ ধৰ্ম্ম কৰ্ম্ম পাইবোঁহো সকলে ॥৫৪

এখনে কামিনী মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰাঁ ।

চলিয়োক শয্যাক বিলম্ব পৰিহৰাঁ ॥৫৫

পুনৰপি বুলিলন্ত অহল্যা বচন ।

শুনিয়োক প্ৰভু তুমি থিৰ কৰা মন ॥৫৬

হৰিক সুমৰি ব্ৰহ্মমন্ত্ৰ কৰা জপ ।

কপট গৌতমে বোলে এৰাঁ কাপ কাপ ॥৫৭

বাৰম্বাৰ হৰি স্মৰি ধৰিলোঁ ধিয়ান ।

তোক বিনে সমাধিতো নেদেখিলোঁ আন ॥৫৮

কিবা মোক বুজাস নজানো কিবা মই ।

মোত কৰি অধিক পণ্ডিত ভৈলি তই ॥৫৯

কামবাণে ফুটি মোৰ প্ৰাণ সঙ্কলয় ।

কামাতুৰ ভৈলে পৰদাৰকো হৰয় ॥৬০

কৰিলন্ত ব্ৰহ্মা নিজ দুহিতা আলাপ ।

তথাপিতো তান্ত দেখোঁ নিসিজিল পাপ ॥৬১

নিজ ভাৰ্য্যা আলিপিবোঁ দোষ আত বৰ ।

মোৰ প্ৰাণ যায় তই পাতস জগৰ ॥৬২

অহল্যা গুণয় জানোঁ মিলয় অকাজ ।

আলাপ নাপায় শপিবেক ঋষিৰাজ ॥৬৩

জানিলোঁহো বিধাতা আমাক বিড়ম্বিল ।

মহাভয় হুয়া অতি বচন বুলিল ॥৬৪

শুনিয়োক মহাঋষি বচন আমাৰ ।

ধৰ্ম্মত থাকিয়া বুজাইলোঁহো বাৰ বাৰ ॥৬৫

স্ত্ৰীজাতি কিবা আমি জানো শাস্ত্ৰচয় ।

আন আত মহা ঋষি তোমাত পুছয় ॥৬৬

তথাপিতো কৰাঁ যদি ধৰ্ম্ম পৰিত্যাগ ।

দিবা গুচি আসি তেবে হৌক নিশা ভাগ ॥৬৭

দিনত শৃঙ্গাৰ ধৰ্ম্ম নুহিকে উচিত ।

সামান্য জনৰো ইতো আতি গৰহিত ॥৬৮

মায়াবী গৌতমে বোলে শুনা প্ৰাণেশ্বৰী ।

তই ধৰ্ম্ম চিনাস আছিলোঁ মই মৰি ॥৬৯

কামাতুৰ ভৈলে তাৰ ধৰ্ম্ম কৈত আছে ।

চল যাওঁ শয্যাক বুজাবি মোক পাচে ॥৭০

অহল্যা বোলয় যেনে লাগে কৰাঁ তাক ।

হাতে কোনে পাৰয় হস্তীক ঠেলিবাক ॥৭১

শুনি বাসৱৰ অতি ৰঙ্গ ভৈলা মনে ।

আথবেথ কৰিয়া উঠিল তেতিক্ষণে ॥৭২

শয্যাক নিলন্ত তাক ধৰিয়া হাতত ।

কৰিলা অনেক ক্ৰীড়া কামে হুয়া মত্ত ॥৭৩

মহাকামাতুৰ ইন্দ্ৰ ৰতিত কুশল ।

ষোড়শ শৃঙ্গাৰ ভাৱ দেখাইলা সকল ॥৭৪

দেখিয়া বিস্ময় মন ভৈল অহল্যাৰ ।

গৌতম ঋষিৰ নোহে ই মত শৃঙ্গাৰ ॥৭৫

জানিলোঁ নুহিকে ইতো বাসৱত পৰ ।

এহি বুলি ভৈলা দেবী শয্যাৰ অন্তৰ ॥৭৬

ভৈলোঁ সৰ্ব্বনাশ বুলি ভৈলা মহাভয় ।

থিৰ নোহে হাত ভৰি শৰীৰ কম্পয় ॥৭৭

মাতিলা অহল্যা পাচে কোপ কৰি মন ।

অৰে তই কহ কোন পৰম দুৰ্জ্জন ॥৭৮

শুনিয়া ইন্দ্ৰৰ ভয়ে গৰ্ব্ব গৈল গলি ।

প্ৰকম্পিত হুয়া মাতিলন্ত কৃতাঞ্জলি ॥৭৯

শুনিয়োক মহামতি মই দেৱৰাজ ।

আনে কোনে কৰিবেক ই মত অকাজ ॥৮০

অহল্যা বোলন্ত দূৰ গুচ দুৰাচাৰ ।

পতিব্ৰতা ধৰ্ম্ম নষ্ট কৰিলি আমাৰ ॥৮১

শপি তোক এখনে কৰিবে পাৰোঁ ছাই ।

তথাপিতো মোৰ আৰু পৰিক্ৰিয়া নাই ॥৮২

অৱশ্যকে মই ঘোৰ নৰকক যাইবোঁ ।

তোক শাপ দিয়া মই কোন ফল পাইবোঁ ॥৮৩

মই তোক কিবা কাজে কৰিবোঁহো দণ্ড ।

স্বামীৰ শাপত তোৰ হৈবে লণ্ড ভণ্ড ॥৮৪

যি ভৈল সি ভৈল মোৰ শুনৰে বৰ্ব্বৰ ।

তই মাত্ৰ আপোনাৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰ ॥৮৫

নতো পান্ত আসি তোক গৌতমে যাৱত ।

সত্বৰে এথাৰ পাপী অন্তৰ তাৱত ॥৮৬

হেন শুনি মহাভয় লাজে পুৰন্দৰ ।

তেখনে ধৰিলা বেশ বৃদ্ধ ব্ৰাহ্মণৰ ॥৮৭

সণ পাঞ্জি হেন কেশ ভোবোকাৰ দাড়ি ।

ভগা ছাতি খানি বাম কান্ধে আছে পাৰি ॥৮৮

হাতে গলে শিৰে মালা আছে ৰুদ্ৰাক্ষৰ ।

লৰ লৰ দান্ত ফোটা কৰে চৰচৰ ॥৮৯

কৰে কম্পকম্প হাত পাৱ নুহি থিৰ ।

কাখে ভগী জুলি লাখুটিত দিয়া ভিৰ ॥৯০

ভিক্ষুকৰ বেশে নঙলাৰ ভৈলা বাজ ।

সেহি বেলা আসিলা গৌতম ঋষিৰাজ ॥৯১

সাৰি যাওঁ বুলি আগে বেগ দিয়া গৈল ।

গৌতমক দেখি পাচে বেগ থিৰ ভৈল ॥৯২

কাসে ঢুলু ঢুলু কৰি থিৰ নুহি মন ।

গৌতম বোলন্ত ইতো যায় কোন জন ॥৯৩

কাহাকো নেদেখি আগে গৈল সৰসৰি ।

মোকে দেখি ইহাৰ কম্পয় হাত ভৰি ॥৯৪

নুহিকে ভিক্ষুক ইটো জানিলোঁ নিশ্চয় ।

কপট ব্ৰাহ্মণ বেশ ভৈল মোক ভয় ॥৯৫

আন কোন নোহে ইটোজন পুৰন্দৰ ।

ছদ্মৰূপে জানো বিধ্বংসিল মোৰ ঘৰ ॥৯৬

এহি বুলি গৌতমে কৰিয়া মনে হাস ।

মাতিলন্ত ৰহ আৰে কোন তই যাস ॥৯৭

শুনিয়া বাসৱে আতি ভৈলা ভয়ে ত্ৰাস ।

নিশ্বাস তেজিয়া বোলে ভৈলোঁ সৰ্ব্বনাশ ॥৯৮

হা কি কৰিলোঁ কোন সময়ে লৰিলোঁ ।

গৌতম স্বৰূপ মৃত্যু মুখত পৰিলোঁ ॥৯৯

নাই শ্ৰুতি জ্ঞান ভয়ে উৰি গৈল জীৱ ।

কপট এৰিয়া গৈয়া আগে ভৈলা থিৱ ॥১০০

যম যেন গৌতমক দেখন্ত সাক্ষাত ।

মৰা যেন ভৈল থিৰ নুহি ভৰি হাত ॥১০১

নাই মাত বোল আতি সেপকে নোঢোকে ।

বুঢ়া বানৰক যেন পাইল পুত্ৰ শোকে ॥১০২

হৃদয় শুকাইল মুখে ধূলা উড়ি যায় ।

কৃতাঞ্জলি ৰহিলা তলক লাগি চাই ॥১০৩

কোপে বাসৱক ঋষি মাতিলন্ত হাসি ।

মোহোৰ ঘৰক বেটা বিধ্বংসিলি আসি ॥১০৪

ছাগ যেন ভৈল একো নাই লাজ কাজ ।

এহিসে কৰ্ম্মক লাগি ভৈলি দেৱৰাজ ॥১০৫

নটত অগন তই ভৈলি দুৰাচাৰ ।

নিৰশঙ্ক হুয়া ভাৰ্য্যা হৰস আমাৰ ॥১০৬

মই ত্ৰৈলোক্যৰ ৰাজা বুলি গৰ্ব্ব তোৰ ।

একোকে নচাস কৰ্ম্ম কৰহ দুৰ্ঘোৰ ॥১০৭

বিশ্বৰূপ ব্ৰাহ্মণক কাটি পাইলি লাই ।

বান্টি দিয়া ব্ৰহ্মবধ পাপ কৈলি ছাই ॥১০৮

আমাৰ ভাৰ্য্যাক হৰি সেহি মত চাস ।

মোৰ হাত সাৰি আজি সেন্থৰে নযাস ॥১০৯

কোনে কি কৰিব মোক হেন মনে মান ।

গৌতম ঋষিৰ একো মহিমা নাজান ॥১১০

স্বৰ্গৰ যতেক নাৰী তোকে নুজুৰিল ।

গৌতমৰ স্ত্ৰীসে তোৰ মনক পূৰিল ॥১১১

পৰনাৰী হৰে যাৰ ঘৰে ভাৰ্য্যা নাই ।

তোৰ যত ভাৰ্য্যা তাৰ লেখাও নাপাই ॥১১২

তথাপিতো ব্ৰাহ্মণৰ ভাৰ্য্যাক হৰস ।

কৰোঁ শান্তি যেন হেন কৰ্ম্ম নকৰস ॥১১৩

এহি বুলি ক্ৰোধে জ্বলি ভৈলা বহ্নি সম ।

ইন্দ্ৰ বোলে নুহি ঋষি পাইলে মোক যম ॥১১৪

কোপে বাসৱক ঋষি বুলিলন্ত মাতি ।

শুন পুৰন্দৰ হেৰ বিহোঁ তোক শাস্তি ॥১১৫

সৰ্ব্বদাই তই যোনিতেসে মাত্ৰ ৰত ।

সহস্ৰ হওক যোনি তোৰ শৰীৰত ॥১১৬

যেন আন ক্ষণ নকৰস হেন দোষ ।

এতিক্ষণে ছিণ্ডিয়া পৰোক অণ্ডকোষ ॥১১৭

বিহিলোঁহো শাস্তি তোৰ যেহেন উচিত ।

ব্ৰাহ্মণক আৰু যেন নকৰ ইঙ্গিত ॥১১৮

হেন শাপ গৌতমে ইন্দ্ৰক যেবে দিল ।

পাতকৰ ফল আসি তেখনে মিলিল ॥১১৯

ইন্দ্ৰৰ শৰীৰ গোট যোনিময় ভৈল ।

দুই অণ্ডকোষ তেতিক্ষণে ছিণ্ডি গৈল ॥১২০

দেৱৰ ঈশ্বৰ আতি ভৈল লণ্ডভণ্ড ।

এৰাইতে শকতি নাহি ব্ৰাহ্মণৰ দণ্ড ॥১২১

মহাহিত উপদেশ শুনিয়োক সৰ্ব্ব ।

ব্ৰাহ্মণত অল্পো নকৰিবা অৱগৰ্ব্ব ॥১২২

এৰিয়ো বিপ্ৰত অৱহেলা সৰ্ব্বদাই ।

দেখাঁ কেনমত ভৈল দেৱৰ বিলাই ॥১২৩

হুয়া আতি বীভত্স শাপত গৌতমৰ ।

মহাতাপে মনত গুণন্ত পুৰন্দৰ ॥১২৪

যাইবোঁহো স্বৰ্গক আবে মই কোন লাজে ।

পূৰ্ব্বত দিলেক হাক দেৱতা সমাজে ॥১২৫

তথাপি আসিলোঁ তপ ভঙ্গ কৰিবাক ।

আছো তপ ভাঙ্গিবোঁ নাশিলোঁ আপোনাক ॥১২৬

কোনবা বিধিয়ে মোক ঠেকিলে বিপাক ।

জগতৰ লোকে আৱে হাসিবেক মোক ॥১২৭

হৰি হৰি বিধাতা নভৈলা মোৰ ফাল ।

ই লাজত কৰি জানা মৰণেসে ভাল ॥১২৮

শাপ দিয়া ভস্ম ঋষি নকৰিলা কিক ।

ভৈলোঁহো বীভত্স মই মৰণতো'ধিক ॥১২৯

কোন কৰ্ম্ম কৰোঁ আবে কৈক লাগি যাওঁ ।

ইতো লাজ অপমান কহিত এৰাওঁ ॥১৩০

এহি বুলি উত্তৰ দিশক লাগি যাই ।

পদ্মৰ তন্তুত গৈয়া থাকিলা লুকাই ॥১৩১

শাপ দিয়া ইন্দ্ৰক গৌতম মুনিবৰ ।

কোপমনে গৈয়া প্ৰবেশিলা নিজ ঘৰ ॥১৩২

অহল্যা আছন্ত মহা মনে তাপ কৰি ।

স্বামী আসিবাৰ পাচে দেখিলা সুন্দৰী ॥১৩৩

মহাত্ৰাসে স্বামীৰ নহন্ত সতী আগ ।

অহল্যাক মাতিলা গৌতম মহাভাগ ॥১৩৪

শুনা সতী অহল্যা কহিবি নিষ্ঠ কৰি ।

কিবা ভাল মন্দ কৰ্ম্ম আছস আচৰি ॥১৩৫

শুনি অহল্যাৰ হেন উড়ি গৈল জীৱ ।

যোৰহাতে গৌতমৰ আগৈ ভৈলা থিৱ ॥১৩৬

লাজে ভয়ে ধীৰে ধীৰে মাতন্ত স্বামীক ।

আপুনি সৰ্ব্বজ্ঞ তুমি মোত পুছাঁ কিক ॥১৩৭

তযু ৰূপ ধৰি ইন্দ্ৰ আইল ছলিবাক ।

নুহেকোঁ সৰ্ব্বজ্ঞ মই নজানিলোঁ তাক ॥১৩৮

তোমাকেসে জানিয়া কহিলোঁ ধৰ্ম্ম যত ।

কপট বাসৱে তাক নধৰি মনত ॥১৩৯

কামে মত্ত হুয়া ইন্দ্ৰে হৰিলেক মোক ।

শাপি ভস্ম কৰিয়োক প্ৰায়শ্চিত হৌক ॥১৪০

গৌতমে বোলন্ত মিছা নমাতিলি তই ।

শাপি তোক ভস্ম আৰু নকৰোঁহো মই ॥১৪১

অজ্ঞান দোষৰ তথাপিতো কৰোঁ দণ্ড ।

কতো কাল মানে হুয়া থাক শিলাখণ্ড ॥১৪২

ৰামৰূপে হৰি আসি হৈব অৱতাৰ ।

ৰাক্ষসক মাৰিয়া খণ্ডিব ভূমি ভাৰ ॥১৪৩

তান পদ ৰেণু পাইলে হৈবি পূৰ্ব্বৱত ।

নকৰিবি সংশয় কহিলোঁ স্বৰূপত ॥১৪৪

আজি হন্তে কোন প্ৰাণী তোক নেদেখোক ।

ইতো আশ্ৰমত আৰু লোক নাথাকোক ॥১৪৫

এহি বুলি গৌতম তেখনে চলি গৈলা ।

উত্তৰ দিশত গৈয়া তপ কৰি ৰৈলা ॥১৪৬

অহল্যা ভৈলন্ত শিলা স্বামীৰ শাপত ।

সেহি ধৰি নাহি একো জন আশ্ৰমত ॥১৪৭

তযু পদ পঙ্কজৰ ৰেণু প্ৰসাদত ।

এহেন্তে অহল্যা সতী ভৈলা পূৰ্ব্বৱত ॥১৪৮

গৌতমৰ ভাৰ্য্যা এন্তে জানিবাহা ৰাম ।

শুনি অহল্যাক ৰামে কৰিলা প্ৰণাম ॥১৪৯

বিশ্বামিত্ৰ মুনিত পুছিলা ৰঘুবৰ ।

কহিয়োক পাচে কেন ভৈল বাসৱৰ ॥১৫০

ঋষি বোলে শুনা ৰাম ৰঘুবংশধৰ ।

শচী একো থিতি নজানিয়া বাসৱৰ ॥১৫১

পাচে বৃহস্পতিত পুছিলা শচী সতী ।

স্বামী কিবা ভৈলা কহিয়োক বৃহস্পতি ॥১৫২

দেৱগুৰু বোলন্ত নজানোঁ মই তাক ।

তেবেসে স্বামীক পাইবা পূজিয়ো দুৰ্গাক ॥১৫৩

শুনি শচী দেবী তেবে দুৰ্গাক পূজিলা ।

তুষ্ট হুয়া দুৰ্গাও শচীক দেখা দিলা ॥১৫৪

শচীক বোলন্ত যেন লাগে লৈয়ো বৰ ।

শচী বোলে কৈয়ো কিবা ভৈল পুৰন্দৰ ॥১৫৫

ইন্দ্ৰৰ বৃত্তান্ত দুৰ্গা কহিল শচীত ।

পাইবাহা স্বামীক বুলি ভৈলা অন্তৰ্হিত ॥১৫৬

বৰ পায়া শচী আনন্দিত আতি ভৈলা ।

বৃহস্পতি সমে সৰোবৰ তীৰে গৈলা ॥১৫৭

পাচে পুৰন্দৰক মাতিলা বৃহস্পতি ।

হৈবেক কল্যাণ উঠিয়োক মহামতি ॥১৫৮

গুৰুৰ বচন শুনিলন্ত পুৰন্দৰ ।

পদ্মৰ তন্ত্তুত আছা সহ্স্ৰ বত্সৰ ॥১৫৯

তাৰ পৰা উঠিয়া তীৰক লাগি গৈলা ।

শচী বৃহস্পতি সমে এক থান ভৈলা ॥১৬০

শাপৰ বৃত্তান্ত কহিলন্ত পুৰন্দৰ ।

দেখাঁ গুৰু কেন মোৰ ভৈল অথন্তৰ ॥১৬১

কি কৰিবোঁ গুৰু আবে উপদেশ দিয়ো ।

বৃহস্পতি বোলন্ত দেৱীক আৰাধিয়ো ॥১৬২

পাচে পুৰন্দৰে শুনি গুৰুৰ বচন ।

এক চিত্তে কৰিলা দেৱীক আৰাধন ॥১৬৩

তুষ্ট হুয়া দেবী আসি ভৈলন্ত সাক্ষাত ।

দেখি পুৰন্দৰে প্ৰণামিলা নমাই মাথ ॥১৬৪

স্তুতি নতি ভকতি কৰিলা বহুত ।

পাৰ্ব্বতী বোলন্ত যেন লাগে লৈয়ো বৰ ॥১৬৫

বাসৱে বোলন্ত মাৱ বৰ দিবা মোক ।

মহাঋষি গৌতমৰ শাপ দূৰ হৌক ॥১৬৬

পাৰ্ব্বতী বোলন্ত ব্ৰহ্মশাপ আছা পাই ।

তাক গুচাইবোক লাগি মোৰ শক্তি নাই ॥১৬৭

তথাপিতো দিওঁ বৰ তাক শুনিয়োক ।

যোনি গুচি ইটো সহস্ৰেক চক্ষু হৌক ॥১৬৮

হৈবেক তোমাৰ নাম সহস্ৰলোচন ।

ভৈলা অন্তৰ্দ্ধান বুলি এতেক বচন ॥১৬৯

দেবীক আৰাধি বৰ পাইলন্ত প্ৰত্যেক ।

যোনি গুচি ক্ষেণে ভৈল চক্ষু সহস্ৰেক ॥১৭০

তেবেসে স্বৰ্গক লাগি গৈলা পুৰন্দৰ ।

দেখিয়া হৰিষ ভৈলা দেৱতা সবৰ ॥১৭১

শচীৰ আনন্দ স্বামী আসিলন্ত ঘৰে ।

অশ্বিনীকুমাৰ দুইক আনি পুৰন্দৰে ॥১৭২

অণ্ডকোষ নাহি মোৰ কথা কহিলন্ত ।

ছাগলৰ অণ্ড বৈদ্যে আনি জোৰাইলন্ত ॥১৭৩

তেবে ইন্দ্ৰ দেৱৰ সন্তুষ্ট ভৈলা মন ।

খাসিক দিলন্ত বৰ সহস্ৰ লোচন ॥১৭৪

হৌক খাসি ছাগল পবিত্ৰ সুকোমল ।

লাগিবোক দেৱ পিতৃ কাৰ্য্যত সকল ॥১৭৫

ভৈল আসি পবিত্ৰ ইন্দ্ৰৰ পায়া বৰ ।

খাসি কৰিলাত বীৰ্য্য বাঢ়য় ইন্দ্ৰৰ ॥১৭৬

কহিলোঁ তোমাত ৰাম কথা নিৰন্তৰ ।

এহি মতে শাপমুক্ত ভৈলা পুৰন্দৰ ॥১৭৭

অনন্তৰে জানিলন্ত গৌতমে ধ্যানত ।

ভৈলন্ত অহল্যা সতী মুকুত শাপত ॥১৭৮

পৰম হৰিষে মনে ঋষি সৰ্ব্বজান ।

ভাৰ্য্যায়ে সহিতে আসি ভৈলা এক থান ॥১৭৯

ৰাম লক্ষ্মণক ঋষি আশীৰ্ব্বাদ দিলা ।

দুয়ো ভাই গৌতম ঋষিক প্ৰণামিলা ॥১৮০

বিশ্বামিত্ৰ মুনিক গৌতম মুনিবৰ ।

পৰম গৌৰৱে প্ৰশংসিলা বহুতৰ ॥১৮১

সাধিলা আমাৰ কিনো বৰ উপকাৰ ।

অহল্যা মুকুত ভৈলা প্ৰসাদে তোমাৰ ॥১৮২

তযু উপকাৰ নপাৰিবোঁ শুজিবাক ।

নিজ গুণে কিনি যেন থৈলাহা আমাক ॥১৮৩

পাচে ঋষি গৌতমে ৰামক মাতিলন্ত ।

শুনিয়োক ৰাম তুমি পুৰুষ মহন্ত ॥১৮৪

অনাদি ঈশ্বৰ তুমি দেৱতাৰো দেৱ ।

অনাথৰ গতি তুমি বনে নাই কেৱ ॥১৮৫

তযু পদ ধূলাৰ মহিমা অদভুত ।

যাহাৰ পৰশে ভৈলা অহল্যা মুকুত ॥১৮৬

ভালেসে তোমাৰ পদধূলা আশা কৰি ।

মহা মহা মহন্তে সমস্ত পৰিহৰি ॥১৮৭

তোমাৰ চৰণ সেৱা সদাই কৰন্ত ।

তযু মহা প্ৰসাদে মোক্ষকো নাদৰন্ত ॥১৮৮

এহি মতে কৰি স্ত্ততি ৰামক বিস্তৰ ।

অহল্যা সহিতে চলি গৈলা মুনিবৰ ॥১৮৯

শুনা সভাসদ পদ ৰামৰ চৰিত্ৰ ।

শুনন্তে কৰ্ণত যেন বৰিষে অমৃত ॥১৯০

অনায়াসে গুচিবেক সংসাৰৰ দুখ ।

বোলাঁ ৰাম লভিবা পৰমানন্দ সুখ ॥১৯১