গুণমালা

ৱিকিউৎসৰ পৰা
(গুণ-মালাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)
Jump to navigation Jump to search
গুণমালা
লেখক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
Wikimedia-logo.svg আৰু চাওক প্ৰবন্ধ.

৷৷শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণায় নমোনমঃ৷৷

৷৷ ঘোষা ৷৷
৷৷ ৰাম নিৰঞ্জন : পাতক ভঞ্জন ৷৷
৷৷ পদ ৷৷

নমো নাৰায়ণ         সংসাৰ কাৰণ৷
ভকত তাৰণ         তোমাৰ চৰণ৷৷ ১ ৷৷
তুমি নিৰঞ্জন         পাতক ভঞ্জন৷
দানৱ গঞ্জন         গোপিকা ৰঞ্জন৷৷ ২ ৷৷
বেদান্ত গায়ক         বংশী বায়ক৷
জগত নায়ক         মুকুতি নায়ক৷৷ ৩ ৷৷
ভকতৰ ঋদ্বি         কৰা সৰ্বসিদ্ধি৷
বিধাতাৰ বিধি         দীন দয়ানিধি৷৷ ৪ ৷৷
ভকতি ৰোচন         দুখ বিমোচন৷
পাতক মোচন         কমল লোচন৷৷ ৫ ৷৷
দৈত অন্তকাৰী         গোৱৰ্দ্ধনধাৰী৷
ভৱ ভয়হাৰী         তুমিসি মুৰাৰী৷৷ ৬ ৷৷
কালিক দমিলা         পুতনা শুষিকা৷
দেৱক তুষিলা         ব্ৰজক ভুষিলা৷৷ ৭ ৷৷
কেশী বত্স বক         সমস্ত দৈত্যক৷
লগাইলা চমক         ডকাইলা যমক৷৷ ৮ ৷৷
তুমি বাৰম্বাৰ         হুয়া অৱতাৰ৷
পৃথিৱীৰ ভাৰ         খণ্ডিলা অপাৰ৷৷ ৯ ৷৷
ইন্দ্ৰক দমিলা         ব্ৰহ্মায়ো নমিলা৷
বনত ভ্ৰমিলা         গোপীক ক্ৰীড়িলা৷৷ ১০ ৷৷
পশি ৰঙ্গশাল         যত মহামাল৷
কৰিয়া আস্ফাল         বধিলা গোপাল৷৷ ১১ ৷৷
তযু গুণ নাম         ধৰ্ম অনুপাম৷
মোক্ষ অৰ্থকাম         সাধা প্ৰভু ৰাম৷৷ ১২ ৷৷
মাৰি দশগ্ৰীব         জনকৰ জীৱ৷
পাইলা সদাশিৱ         তুমি জগজীৱ৷৷ ১৩ ৷৷
তোহ্মাৰ চৰিত্ৰ         পৰম পৱিত্ৰ৷
পাতকীৰ মিত্ৰ         কৰিলা বিচিত্ৰ৷৷ ১৪ ৷৷
পতিত পাৱন         এভৱ ভাৱন৷
অসুৰ ধাৱন         তুমি সি বামন৷৷ ১৫ ৷৷
অগতিৰ গতি         ত্ৰিজগত পতি৷
তোহ্মাত ভকতি         থাকোক সম্প্ৰতি৷৷ ১৬ ৷৷
শ্যামল শৰীৰ         জলদ ৰুচিৰ৷
গহীন গম্ভীৰ         গুণৰ মন্দিৰ৷৷ ১৭ ৷৷
কুণ্ডলে মণ্ডিত         অসুৰ দণ্ডিত৷
পাতক খণ্ডিত         তুমিসি পণ্ডিত৷৷ ১৮ ৷৷
দাৰিদ্ৰ্য মৰ্দ্দন         কৰুণা সদন৷
বংশী বদন         মুৰুতি মদন৷৷ ১৯ ৷৷
হাস্য দৰিশন         পাপ কৰি ছন৷
দোষ মৰিষণ         কাম বৰিষণ৷৷ ২০ ৷৷
জগত আধাৰ         দৈৱকী কুমাৰ৷
সংসাৰতে সাৰ         চৰণ তোহ্মাৰ৷৷ ২১ ৷৷
তুমি ভগৱন্ত         মহিমা অনন্ত৷
তাৰিলাহা সন্ত         পুৰুষ মহন্ত৷৷ ২২ ৷৷
তুমি সুবত্সল         পুৰুষ নিশ্চল৷
নাহি কিছু চল         ভকত বত্সল৷৷ ২৩ ৷৷
তুমি অৱতৰি         অসুৰ সংহৰি৷
সৃষ্টি আছা ধৰি         দেৱ শ্ৰীহৰি৷৷ ২৪ ৷৷
অঘাসুৰ ঘালি         মহা বলশালী৷
দামিলাহা কালী         তুমি বনমালী৷৷ ২৫ ৷৷
কৰি পৰাভৱ         খেদাইলা দানৱ৷
ভকত বান্ধৱ         তুমিসি মাধৱ৷৷ ২৬ ৷৷
কৰি অৱিচ্ছেদ         দৈত কৰি ভেদ৷
খাণ্ডিলাহা খেদ         উদ্ধাৰিলা বেদ৷৷ ২৭ ৷৷
জগতক বশ্য         কৰিলা অৱশ্য৷
ভৈলা মহামত্স্য         ব্ৰহ্মাৰ নমস্য৷৷ ২৮ ৷৷
তুমি মহাহংস         আসি নিজ অংশ৷
হুয়া যদু বংস         বধিলাহা কংস৷৷ ২৯ ৷৷
জগত নিঃশেষ         সৱাতো প্ৰৱেশ৷
ভৈলা হৃষিকেশ         নজানি উদ্দেশ৷৷ ৩০ ৷৷
তুমি পীতাম্বৰ         কৰি আড়ম্বৰ৷
বধিলা সম্বৰ         প্ৰভু বিশ্বম্ভৰ৷৷ ৩১ ৷৷
তুমিসে অচ্যুত         আনন্দে আপ্লুত৷
ভকত বহুত         কৰিলা মুকুত৷৷ ৩২ ৷৷
ধৰি মত্স্য কায়         সত্যব্ৰত ৰায়৷
প্ৰলয় অপায়         তাৰিলা লীলায়৷৷ ৩৩ ৷৷
কূৰ্ম কলেৱৰ         ধৰিলা মন্দৰ৷
মথিলা সাগৰ         নভৈলা ভাগৰ৷৷ ৩৪ ৷৷
বৰাহ শৰীৰ         পৃথিৱী উদ্ধাৰি৷
হিৰণ্যাক্ষ বীৰি         মাৰিলাহা ছিৰি৷৷ ৩৫ ৷৷
নৰসিংহ ৰূপু         ভৈলা দিব্যবপু৷
বধিলাহা ৰিপু         হিৰণ্যকশিপু৷৷ ৩৬ ৷৷
ভৈলা অদিতিত         বামন উদিত৷
মূৰুতি ললিত         বলিক ছলিলা৷৷ ৩৭ ৷৷
জামদগ্নি ৰাম         কাটি চামে চাম৷
ক্ষত্ৰিয়ৰ নাম         নথৈলা সংগ্ৰাম৷৷ ৩৮ ৷৷
ভৈলা কৌশল্যাত         শ্ৰীৰাম জাত৷
ৰাৱন বিঘাত         কৰিলা লঙ্কাত৷৷ ৩৯ ৷৷
ৰাম হলধৰ         ৰোহিণী কুমাৰ৷
মাৰিলা ইতৰ         দ্বিৱিদ বানৰ৷৷ ৪০ ৷৷
বুদ্ধৰূপে ছন্ন         কৰি বেদগণ৷
মুহিলাহা মন         তেজিয়া সজ্জন৷৷ ৪১ ৷৷
হুয়া কল্কী চণ্ড         যতেক পাষণ্ড৷
কৰি খণ্ড খণ্ড         বিহিলাহা দণ্ড৷৷ ৪২ ৷৷
ধৰি বাৰম্বাৰ         দশ অৱতাৰ৷
পৃথিৱীৰ ভাৰ         খণ্ডিলা অপাৰ৷৷ ৪৩ ৷৷
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে         ৰচিলা শঙ্কৰে৷
হৰি হৰি নৰে         বোলা নিৰন্তৰে৷৷ ৪৪ ৷৷


৷৷ ঘোষা ৷৷
৷৷ হৰি হৰি ৰাম : হৰি হৰি ৰাম ৷৷
৷৷ পদ ৷৷

নমো লক্ষ্মীপতি         জগতৰ গতি৷
চৰণে প্ৰণতি         কৰিলো সম্প্ৰতি৷৷ ৪৫ ৷৷
গুণ চিন্তামণি         সংসাৰ তাৰণী৷
পাপৰ অগনি         ঘুষিয়োক চানি৷৷ ৪৬ ৷৷
ইতি বিতোপন         ধৰ্ম সনাতন৷
আকাসে কীৰ্তন         কৰে সাধুজন৷৷ ৪৭ ৷৷
শুনিও দশম         আতি নিৰুপম৷
কৃষ্ণৰ পৰম         জনম কৰম৷৷ ৪৮ ৷৷
দৈত্যে ভিড়িল         ভাৰে পীড়িল৷
দুখ সাক্ষী দিল         পৃথিৱী কান্দিল৷৷ ৪৯ ৷৷
ব্ৰহ্মায়ে প্ৰাৰ্থন্তে         আসি ভগৱন্তে৷
জন্মিলা জলন্তে         দৈৱকীত হন্তে৷৷ ৫০ ৷৷
অদ্ভুত বালক         কুটিল অলক৷
ৰত্নৰ তিলক         শোভে কপোলক৷৷ ৫১ ৷৷
হষিত বয়ন         কমল নয়ন৷
ৰুচিৰ দশন         পীত বসন৷৷ ৫২ ৷৷
কিৰীটি কুণ্ডল         কৰে জলমল৷
কৌস্তভে উজ্জ্বল         শোভে কম্বুগল৷৷ ৫৩ ৷৷
হস্ত চাৰিখন         অতি বিতোপন৷
কেয়ূৰ কঙ্কণ         প্ৰকাশে ভুষণ৷৷ ৫৪ ৷৷
বহল হৃদয়         বনমালা তয়৷
পৰি গুঞ্জৰয়         ভ্ৰমৰে ৰঞ্জয়৷৷ ৫৫ ৷৷
ৰতনে ৰচিত         মেখলা কটিত৷
পাট ভুনি পীত         লোটয় মাটিত৷৷ ৫৬ ৷৷
উৰু কৰীকৰ         জঙ্ঘা মনোহৰ৷
কনক ৰত্নৰ         ৰঞ্জিত হোড়ৰ৷৷ ৫৭ ৷৷
চৰণ পল্লৱ         পদ্ম অভিনৱ৷
নূপুৰৰ ৰৱ         শুনন্তে উত্সৱ৷৷ ৫৮ ৷৷
আঙ্গুলিৰ পান্তি         নখচন্দ্ৰ কান্তি৷
দেখি খণ্ডে ভ্ৰান্তি         তাপ উপশান্তি৷৷ ৫৯ ৷৷
ৰঙা পদ তলে         অঙ্কুশ কমলে৷
চিহ্ন সকলে         অতিশয় জ্বলে৷৷ ৬০ ৷৷
জগতৰ তাত         আছন্ত তথাত৷
চাৰি অস্ত্ৰ হাত         প্ৰকাশে সাক্ষাত৷৷ ৬১ ৷৷
দেখি দুয়ো প্ৰাণী         এন্তে চক্ৰপাণি৷
চাৰি অস্ত্ৰ হাত         বোলে স্তুতিবাণী৷৷ ৬২ ৷৷
মনে অনুমানি         শিশুৰূপ ভৈলা৷
কৃষ্ণে কথা কৈলা         কোলে তুলি লৈলা৷৷ ৬৩ ৷৷
বসুদেৱ সন্ত         লৈয়া লৰিলন্ত৷
ফণায়ে অনন্ত         ছত্ৰ ধৰিলন্ত৷৷ ৬৪ ৷৷
নমনিয়া কূল         যমুনা বিপুল৷
চড়াই তাৰ কূল         পাইলন্ত গোকুল৷৷ ৬৫ ৷৷
কৃষ্ণক থৈলন্ত         কন্যাক লৈলন্ত৷
বসুদেৱ সন্ত         দুনাই আসিলন্ত৷৷ ৬৬ ৷৷
নন্দে দেখিল         পুত্ৰ উপজিল৷
উত্সৱ মিলিল         মহাদান দিল৷৷ ৬৭ ৷৷
নন্দ যশোদাৰ         গৃহত অপাৰ৷
কৰিলা বিহাৰ         জগত আধাৰ৷৷ ৬৮ ৷৷
অনেক যন্ত্ৰণা         কৰিয়া মন্ত্ৰণা৷
আসিলা পুতনা         শুষিলা চেতনা৷৷ ৬৯ ৷৷
পৰম সঙ্কট         দধিদুগ্ধ ঘ্ট৷
সহিতে শকট         কৰিলা উলট৷৷ ৭০ ৷৷
দৈত্য চক্ৰবাত         ভৈল স্কন্ধপাত৷
কৃষ্ণৰ লীলাত         পৰিয়া শিলাত৷৷ ৭১ ৷৷
তুমি অন্তৰ্য্যামী         মাতৃ কোলগামী৷
তুলিলাহা হামি         জগতৰ স্বামী৷৷ ৭২ ৷৷
জগত নিখিল         গৰ্ভত দেখিল৷
বিস্ময় মিলিল         যশোদা ডৰিল৷৷ ৭৩ ৷৷
আসি গৰ্গ ঋষি         গোপনত বসি৷
জাত কৰ্ম ৰাশি         কৰিলা হৰিষি৷৷ ৭৪ ৷৷
বিধিৱতে নাম         থৈলা কৃষ্ণৰাম৷
কহি গুণ গ্ৰাম         গৈলা নিজ ধাম৷৷ ৭৫ ৷৷
পাছে ব্ৰজ পুৰে         ৰঙ্গে ভ্ৰমি ফুৰে৷
সোণাৰ নূপূৰে         ৰুণ ঝুণ কৰে৷৷ ৭৬ ৷৷
অগনি সৰ্পক         যান্ত ধৰিবাক৷
দেখি দেন্তহাক         নুশুনন্ত তাক৷৷ ৭৭ ৷৷
গোপীকাৰ ঘৰে         পশি দামোদৰে৷
অপকাৰ কৰে         দেখি নিৰন্তৰে৷৷ ৭৮ ৷৷
গোপীগণ আসি         যশোদাত হাসি৷
কৃষ্ণ চেষ্টাৰাশি         কহন্ত প্ৰকাশি৷৷ ৭৯ ৷৷
দেখিলে গোৱালী         শিশু বনমালী৷
নানা চতুৰালী         কৰন্ত ধুৰ্তালি৷৷ ৮০ ৷৷
কি কহিব আই         কৃষ্ণৰ অপায়৷
নোদোহন্তে গায়         বত্সক পিয়ায়৷৷ ৮১ ৷৷
ঘৰে পশি যায়         দধি দুগ্ধ খায়৷
বানৰে খুৱায়         ভাঙিয়া পেলায়৷৷ ৮২ ৷৷
কি ভৈল দুৰ্জন         তোমাৰ নন্দন৷
কৃষ্ণৰ কাৰণ         নৰহে জীৱন৷৷ ৮৩ ৷৷
হেন বাণী শুনি         লাজে চক্ৰপাণি৷
নেত্ৰে বহে পানী         দেখি নন্দৰাণী৷৷ ৮৪ ৷৷
স্নেহ সম্পজিল         সাৱটি ধৰিল৷
আশ্বাস কৰিল         মুখে স্তন দিল৷৷ ৮৫ ৷৷
সঙ্গে শিশুগণ         খেলে নাৰায়ণ৷
মৃত্তিকা ভক্ষণ         কৰিলা তেখন৷৷ ৮৬ ৷৷
দেখি শিশুজাক         বোলে যশোদাক৷
শুনি ৰাণী তাক         খঙ্গে বোলে বাক৷৷ ৮৭ ৷৷
কেনে মাটি খাইলি         অৰে বনমালী৷
নাখালোহোঁ বুলি         দেখায় মুখ মেলি৷৷ ৮৮ ৷৷
সকল জগত         দেখন্ত গৰ্ভত৷
হৰিক মনত         স্মৰন্ত ডৰত৷৷ ৮৯ ৷৷
বোলন্ত বিস্ময়         মোহৰ তনয়৷
মনুষ্য নহয়         ঈশ্বৰ নিশ্বয়৷৷ ৯০ ৷৷
দিনেক প্ৰভাতে         ৰাণী নিজহাতে৷
দধিক তথাতে         মথন্ত সাক্ষাতে৷৷ ৯১ ৷৷
আসি দেৱহৰি         মথনিত ধৰি৷
ৰৈলা ৰঙ্গ কৰি         দেখিলা সুন্দৰী৷৷ ৯২ ৷৷
আনিয়া নন্দন         বদনে চুম্বন৷
কৰি ঘনে ঘন         পিয়াইলন্ত স্তন৷৷ ৯৩ ৷৷
দুগ্ধ উথলিয়া         পৰয় দেখিয়া৷
পুত্ৰক এৰিয়া         গৈলা লৱৰীয়া৷৷ ৯৪ ৷৷
কেশৱে কুপিলা         ধৰি পটাশিলা৷
ভাণ্ডক ভাঙ্গিলা         যশোদা দেখিলা৷৷ ৯৫ ৷৷
বাৰি লৈলা কৰে         দেখি দামোদৰে৷
নামি উড়লৰে         লড় দিলা ডৰে৷৷ ৯৬ ৷৷
যশোদা খেদন্ত         ভয়ে ভগৱন্ত৷
কান্দন্ত কাম্পত         বাড়ি এড়িলন্ত৷৷ ৯৭ ৷৷
কৰে ধৰি আনি         উডুখলে টানি৷
বান্ধি চক্ৰপাণি         চলি গৈলা ৰাণী৷৷ ৯৮ ৷৷
উড়ল ঘসাই         বৃক্ষত লগাই৷
উভাৰি পেলাই         ৰঙ্গে আছে চাই৷৷ ৯৯ ৷৷
দুই দেৱৰৰ         দিব্য ৰূপধৰ৷
কৰিয়া কাতৰ         চলি গৈলা ঘৰ৷৷ ১০০ ৷৷
কিবা ভৈলা বুলি         নন্দে বান্ধ মেলি৷
মলচিল ধূলি         কোলে লৈলা তুলি৷৷ ১০১ ৷৷
গোপন সুন্দৰী         বজাৱে চাপৰি৷
আঙ্গি-ভঙ্গি কৰি         নাচে দেৱ হৰি৷৷ ১০২ ৷৷
পসাৰি ডাকিল         কোনে লৈবা ফল৷
শুনিয়া চলিল         কৃষ্ণ দয়াশীল৷৷ ১০৩ ৷৷
ধান্যক দিলন্ত         ফলক লৈলন্ত৷
ৰত্ন অপৰ্যপ্ত         ভাণ্ড ভৰিলন্ত৷৷ ১০৪ ৷৷
গকুল ভৱন         তেজি নাৰায়ণ৷
পাছে বৃন্দাবন         কৰিলা গমন৷৷ ১০৫ ৷৷
বত্স অসুৰ         পৰম দন্দুৰ৷
কৰি মষিমূৰ         নিলা যমপুৰ৷৷ ১০৬ ৷৷
আসি বকগোটে         গিলিলেক চোটে৷
তাক ধৰি ঠোঠে         ছিৰিলা আস্ফোটে৷৷ ১০৭ ৷৷
সৰ্পৰূপে আসি         অঘে তুলি হাসি৷
বদন প্ৰকাশি         গিলিল গৰাসি৷৷ ১০৮ ৷৷
ভেটিলন্ত গল         ভকত বত্সল৷
এৰি মূত্ৰ মল         মৰিল নিষ্খল৷৷ ১০৯ ৷৷
তাৰ কৰি কাল         বত্স বত্সপাল৷
জীয়ায়া তত্কাল         বজাইলা গোপাল৷৷ ১১০ ৷৷
সঙ্গে শিশুগণ         ৰঙ্গে নাৰায়ণ৷
অন্নব্যঞ্জন         কৰিলা ভোজন৷৷ ১১১ ৷৷
গোৰখ দামুৰি         ব্ৰহ্মা কৰি চুৰি৷
থৈয়া ঢাকি ঘূৰি         গৈলা নিজ পুৰি৷৷ ১১২ ৷৷
বত্স বত্সপাল         হুয়া সেহিকাল৷
আপুনি গোপাল         গৈলা ব্ৰজশাল৷৷ ১১৩ ৷৷
অনেক বিভূতি         কৃষ্ণৰ মুৰুতি৷
দেখিয়া বিস্মৃতি         ব্ৰহ্মা ভৈলা ভীতি৷৷ ১১৪ ৷৷
যেন মৃতৱত         পৰিল হংসত৷
নাহি আৰ তত         চেতন গাৱত৷৷ ১১৫ ৷৷
ব্ৰহ্মা মৰন্ত         দেখি জীলন্ত৷
ৰূপ ঢাকিলন্ত         দুনাই জীলন্ত৷৷ ১১৬ ৷৷
হংসযান এৰি         চৰণৰ পৰি৷
নানা তুতি কৰি         গৃহে গৈলা লৰি৷৷ ১১৭ ৷৷
ধেনুকাক মাৰি         গাছক আছাৰি৷
তাল ফল পাৰি         ভুঞ্জাইলা মুৰাৰি৷৷ ১১৮ ৷৷
তৃষ্ণায়ে আকুল         হুয়া গোপকূল৷
যমুনাৰ কূল         গৈয়া হুৱা ভুল৷৷ ১১৯ ৷৷
খাইল বিষজল         ভৈলন্ত বিহ্বল৷
জীৱন্তে বিকল         মৰিল সকল৷৷ ১২০ ৷৷
দেখি নাৰায়ণ         অমৃত নয়ন৷
চাহিলা তেখন         লভিলা চেতন৷৷ ১২১ ৷৷
কদম্বে চড়িলা         হ্ৰদত পড়িলা৷
কালিয়ে ঝড়িলা         শিৰত চড়িলা৷৷ ১২২ ৷৷
ফণাৰ উপৰে         দেৱ দামোদৰে৷
উঠি নৃত্য কৰে         সিটো সৰ্প মৰে৷৷ ১২৩ ৷৷
নাগ পত্নিচয়         বুলিলা বিনয়৷
কালিক নিৰ্ভয়         দিলা কৃপাময়৷৷ ১২৪ ৷৷
তীৰত চড়িলা         জ্ঞাতিয়ে বেঢ়িলা৷
গলত বান্ধিলা         যশোদা কান্দিলা৷৷ ১২৫ ৷৷
নিকালি কালিক         পিলা বনাগ্নিক৷
গোপ গোপিকাক         ৰঞ্জিলা অধিক৷৷ ১২৬ ৷৷
প্ৰলম্ব অশিষ্ট         চিন্তিলা অনিষ্ট৷
মাৰিলা গৰিষ্ঠ         ৰাম বলিষ্ঠ৷৷ ১২৭ ৷৷
বেঢ়ি মঞ্জুবন         লাগে হুতাশন৷
দেখি গোপগণ         ভৈলা ভয় মন৷৷ ১২৮ ৷৷
পাছে নাৰায়ণে         সদয় নয়নে৷
তাৰি ৰঙ্গমনে         আনিলা তেখনে৷৷ ১২৯ ৷৷
বসন্ত গ্ৰীষ্মত         বৰ্ষা শৰতত৷
ক্ৰীড়া নানামত         কৰিলা ব্ৰজত৷৷ ১৩০ ৷৷
এক চিত্ত কৰি         গোপৰ কুমাৰী৷
সাধে ব্ৰত ধৰি         স্বামী হৈবা হৰি৷৷ ১৩১ ৷৷
বস্ত্ৰ থৈয়া তীৰে         কেৱল শৰীৰে৷
যমুনাৰ নীৰে         স্নানৈ ধীৰে ধীৰে৷৷ ১৩২ ৷৷
কৃষ্ণে কৰি লীলা         বস্ত্ৰক হৰিলা৷
কদম্বে চড়িলা         হাসি বস্ত্ৰ দিলা৷৷ ১৩৩ ৷৷
কৰ্মক উচ্ছাদ         বিপ্ৰক বিষাদ৷
পত্নীক প্ৰসাদ         দিলাহা আহ্লাদ৷৷ ১৩৪ ৷৷
বদতি শঙ্কৰ         শুনা সৱে নৰ৷
আন পৰিহৰ         ভজা দামোদৰ৷৷ ১৩৫ ৷৷
দিন কতিপয়         জীৱন নিশ্চয়৷
যাইবা যমালয়         নাহিকে সংশয়৷৷ ১৩৬ ৷৷
বিনা লক্ষ্মীপতি         নাহি আন গতি৷
জানিয়া সম্প্ৰতি         কৰিয়ো ভকতি৷৷ ১৩৭ ৷৷
তেৱেসে নিস্তৰি         পুৰুষ উদ্ধাৰি৷
হৃদি ৰূপ ধৰি         মুখে বোলা হৰি৷৷ ১৩৮ ৷৷
কৃষ্ণ গুণ নাম         ধৰ্ম অনুপাম৷
এৰি আন কাম         বোলা ৰাম ৰাম৷৷ ১৩৯ ৷৷

৷৷ ঘোষা ৷৷
৷৷ কহ হৰি ৰাম : নকৰা বিৰাম ৷৷
৷৷ পদ ৷৷

লৈয়া গোপ সঙ্গ         কৰি মখ ভঙ্গ৷
বাসৱৰ খঙ্গ         তোলাই ভৈলা ৰঙ্গ৷৷ ১৪০ ৷৷
ইন্দ্ৰে ক্ৰোধিলা         মেঘ পাঞ্চি দিলা৷
শিলা বৰষিলা         প্ৰলয় মিলিলা৷৷ ১৪১ ৷৷
ইন্দ্ৰৰ দৰ্পক         নাশি মন্দৰক৷
তুলি উপৰক         ৰাখিলা ব্ৰজক৷৷ ১৪২ ৷৷
গৰ্ব পৰ্বতৰ         নামি পুৰন্দৰ৷
কৰিয়া কাতৰ         চলি গৈলা ঘৰ৷৷ ১৪৩ ৷৷
শৰত শীতল         শশাঙ্ক ধৱল৷
বৃন্দাবন স্থল         দেখি কুতূহল৷৷ ১৪৪ ৷৷
আতি সুললিত         ৰঙ্গে গাইলা গীত৷
গোপিকা সহিত         কৰিলন্ত নৃত্য৷৷ ১৪৫ ৷৷
লৈয়া গোপী মিলি         কৰি ঠেলা ঠেলি৷
কণ্ঠে বাহু মিলি         কৰিলন্ত কেলি৷৷ ১৪৬ ৷৷
যৈচন মাতঙ্গে         হস্তিনীৰ সঙ্গে৷
আতি অঙ্গে অঙ্গে         ফুৰে লীলা ৰঙ্গে৷৷ ১৪৭ ৷৷
কৃষ্ণৰ মূৰতি         আতি আসকতি৷
গোপৰ যুৱতী         ভ্ৰম ভৈল মতি৷৷ ১৪৮ ৷৷
বসি ঠাৱে ঠাৱে         কৃষ্ণগুণ গাৱে৷
আতি প্ৰেমভাৱে         দিৱস গৱাৱে৷৷ ১৪৯ ৷৷
সৰ্পেক মিলিল         নন্দক গিলিল৷
পাৱে পৰশিল         সিও নিস্তৰিল৷৷ ১৫০ ৷৷
শঙ্খচূড় মাৰি         গোপৰ কুমাৰী৷
আনিলা উদ্ধাৰি         ঈশ্বৰ মুৰাৰি৷৷ ১৫১ ৷৷
বৰুণ কিঙ্কৰে         নন্দক সত্বৰে৷
নিল আড়ম্বৰে         জলৰ ভিতৰে৷৷ ১৫২ ৷৷
কৰে কোলাহল         গোৱালসকল৷
ভকতবত্সল         পসিলন্ত জল৷৷ ১৫৩ ৷৷
ভয় সম্পজিল         বৰুণ যজিল৷
পিতৃক তুষিল         আশ্চৰ্য মিলিল৷৷ ১৫৪ ৷৷
উদ্ধাৰি নন্দক         দেখাই বৈকুণ্ঠক৷
ব্ৰজৰ লোকক         দিলা আনন্দক৷৷ ১৫৫ ৷৷
প্ৰলম্ব অশিষ্ট         চিন্তিলা অনিষ্ট৷
মাৰিলা বলিষ্ঠ         ৰাম গৰিষ্ঠ৷৷ ১৫৬ ৷৷
অৰিষ্ট অসুৰ         আইল গোপপুৰ৷
তাক কৰি চুৰ         নিলা যমপুৰ৷৷ ১৫৭ ৷৷
কেশী দানৱ         কৰে পৰাভৱ৷
শুনি গলাৰৱ         ধাইলন্ত মাধৱ৷৷ ১৫৮ ৷৷
গোকোলত পশি         কৰি ধসমসি৷
কৃষ্ণক পৰশি         সিও গৈল নাশি৷৷ ১৫৯ ৷৷
ময়ৰ তনয়         ব্যোম দুৰাশয়৷
কৰিয়া দুৰ্নয়         গৈল যমালয়৷৷ ১৬০ ৷৷
নাৰদেও আসি         কৃষ্ণক উপাসি৷
বচন প্ৰকাশি         গৈলন্ত সম্ভাষি৷৷ ১৬১ ৷৷
কংসে পাঞ্চালি         অক্ৰূৰে বাঞ্চিল৷
ভকতি সাঞ্চালি         চেতন নাছিল৷৷ ১৬২ ৷৷
কৃষ্ণ খোজচয়         দেখি মহাশয়৷
ভৈলন্ত বিস্ময়         নসহে হৃদয়৷৷ ১৬৩ ৷৷
ৰোম শিহৰি         জাম্প দিয়া পৰি৷
কৃষ্ণ কৃষ্ণ ৰড়ি         ফুৰন্ত বাগৰি৷৷ ১৬৪ ৷৷
অনন্তৰে গৈয়া         কৃষ্ণক দেখিয়া৷
প্ৰেম উপজিয়া         দ্ৰৱ ভৈল হিয়া৷৷ ১৬৫ ৷৷
পাৱত পৰিল         লোতক ঝৰিল৷
ভকতি কৰিল         মাধৱে ধৰিল৷৷ ১৬৬ ৷৷
কৰিলা সাদৰ         দেৱদামোদৰ৷
বিচেষ্টা কংসৰ         জানি নিৰন্তৰ৷৷ ১৬৭ ৷৷
কৰিলা পয়ান         পুৰুষ পুৰাণ৷
অনেক নিশান         বজাইলা বিষাণ৷৷ ১৬৮ ৷৷
দেখি গোপীচয়         নসহে হৃদয়৷
ক্ৰন্দন কৰয়         লোতক ঝৰয়৷৷ ১৬৯ ৷৷
দূতক পঠাইল         মাধৱে বুজাইল৷
ঘোঁৰাক ডকাইল         অক্ৰুৰে খেদাইল৷৷ ১৭০ ৷৷
চলে ৰথখান         বায়ুৰ সমান৷
কৰিবে মধ্যাহ্ন         ৰাখিলন্ত যান৷৷ ১৭১ ৷৷
ৰথ তৰুতলে         থৈয়া মহাবলে৷
অক্ৰূৰে সচলে         বুৰ দিলা জলে৷৷ ১৭২ ৷৷
অনন্ত শয্যাত         কৃষ্ণক সাক্ষাত৷
দেখি প্ৰণিপাত         কৰি ষোড়হাত৷৷ ১৭৩ ৷৷
নানা তুতি ৰড়ি         পাছে ৰথে চৰি৷
মথুৰা নগৰী         গৈলা দৰদৰি৷৷ ১৭৪ ৷৷
অক্ৰূৰক হৰি         পঠাই আগকৰি৷
চাহিবে নগৰী         চলি গৈলা হৰি৷৷ ১৭৫ ৷৷
গজগতি লীলা         মথুৰা ভ্ৰমিলা৷
প্ৰজায়ে দেখিলা         আনন্দ মিলিলা৷৷ ১৭৬ ৷৷
বঢ়াই আতি ৰতি         গোপৰ সঙ্গতি৷
কৰি লীলা গতি         যান্ত লক্ষ্মীপতি৷৷ ১৭৭ ৷৷
যতেক সুন্দৰী         আঞ্জলিক ভৰি৷
পুষ্পবৃষ্টি কৰি         পূঁজিলন্ত হৰি৷৷ ১৭৮ ৷৷
দেখন্তে মূৰুতি         আনন্দে স্ফূৰুতি৷
হোৱে বিচুৰুতি         যতেক যুৱতী৷৷ ১৭৯ ৷৷
জুৰাই মন প্ৰাণ         কৰে বহুমান৷
নেত্ৰে কৰে পান         নভাসয় আন৷৷ ১৮০ ৷৷
ৰজকৰ কাল         কৰিয়া তত্কাল ৷
বস্ত্ৰ ভাল ভাল         লৈলন্ত গোপাল ৷৷১৮১
বেশকাৰজন         পিন্দাইলা বসন ৷
সাৰূপ্য তেখন         দিলা নাৰায়ণ ৷৷১৮২
মালা অনুপাম         দিলেক সুদাম ৷
বৰ মন কাম         দিলা কৃষ্ণ ৰাম ৷৷১৮৩
পিন্ধাইল সুন্দৰী         চন্দন সাদৰি ৷
তাইক ঋজু কৰি         থৈলা দেৱহৰি ৷৷১৮৪
পশি যাগ শাল         ধৰিয়া তত্কাল ৷
ধনুক দুফাল         কৰিয়া গোপাল ৷৷১৮৫
পাছে নাৰায়ণ         সঙ্গে গোপগণ ৷
কৰিয়া ভোজন         কৰিয়া শয়ন ৷৷১৮৬
প্ৰভাতে ৰজনী         দুন্দুভিৰ ধ্বনি ৷
ৰামকৃষ্ণ শুনি         লৰিলা আপুনি ৷৷১৮৭
দ্বাৰৰ ওচৰ         পাইলা যদুবৰ ৷
দেখিয়া কুঞ্জৰ         ভেটিলা সত্বৰ ৷৷১৮৮
কৃষ্ণে তাক পাৰি         দশন উভাড়ি ৷
মাৰিলন্ত বাড়ি প্        ৰাণ গৈল ছাড়ি ৷৷১৮৯
স্কন্ধে হস্তী দন্ত         সভা পশিলন্ত ৷
শোভে লক্ষ্মীকান্ত         ৰঙ্গে লোকে চান্ত ৷৷১৯০
চন্দ্ৰৰ মণ্ডল         বদন বিমল ৷
তাতে ঘৰ্ম্মজল         ৰঞ্জে গণ্ডস্থল ৷৷১৯১
আইলো যুজো বুলি         চানুৰে হাম্ফুলি ৷
আছাড়িয়া তুলি         মাৰিলা সমূলি ৷৷১৯২
মুষ্টিক ধৰিল         সমৰ কৰিল ৷
ৰামে সংহৰিল         লীলায়ে মাৰিল ৷৷১৯৩
আনো যত মাল         কৰয় আস্ফাল ৷
ধৰিলা তত্কাল         বধিলা গোপাল ৷৷১৯৪
বজাৱে বাজন         ৰঙ্গে নাৰায়ণ ৷
সঙ্গে শিশুগণ         কৰন্ত ভ্ৰমণ ৷৷১৯৫
চৰণ চলাই         নূপুৰ বজাই ৷
নাচে যদুৰাই প্        ৰজা আছে চাই ৷৷১৯৬
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰ         ৰচিল শঙ্কৰ ৷
শুনা সৱ নৰ         কৰ্ম্ম কেশৱৰ ৷৷১৯৭
কত তপসাই         নৰ তনু পাই ৷
ভকতি বিনাই         ব্যৰ্থে আয়ু যায় ৷৷১৯৮
আবে বুধজন         এৰা আন মন ৷
যাৱত চেতন         ভজা নাৰায়ণ ৷৷১৯৯
নকৰা বিমতি         কলিত সম্প্ৰতি ৷
বিনা লক্ষ্মীপতি         নাহি আন গতি ৷৷২০০
জানি হেন কৰা         কৃষ্ণক সুমৰা ৷
আপোনো নিস্তৰা         পুৰুষ উদ্ধাৰা ৷৷২০১
মাধৱৰ নাম         ধৰ্ম্ম অনুপাম ৷
এড়ি আন কাম         বোলা ৰাম ৰাম ৷৷২০২



৷৷ ঘোষা ৷৷
৷৷ ত্ৰাহি ত্ৰাহি ৰাম কৰিলো প্ৰণাম ৷৷
পদ

কংসে পাৰে গালি         শুনি বনমালী ৷
দেৱে চাঙ্গ চালি         চৰিলা আটালি ৷৷২০৩
কেশত কংসৰে         ধৰি বাম কৰে ৷
টানি আড়ম্বৰে         পেহ্লাইলা ঈশ্বৰে ৷৷২০৪
পাচে দামোদৰে         তাহাৰ উপৰে ৷
জগতৰ ভৰে         পৰিলা সত্বৰে ৷৷২০৫
মৰি কংস ৰায়         ধৰি দিব্য কায় ৷
বৈকুণ্ঠক পাই         থাকিলা লীলায় ৷৷২০৬
পাছে যদুৰাই         কংসক ঘসাই ৷
ফুৰাইলা লীলাই         লোকক দেখাই ৷৷২০৭
তাৰ অষ্টভাই ক্        ৰোধে আসে ধাই ৷
দেখি যদুৰাই         মাৰিলা কোবাই ৷৷২০৮
পিতা মাতাৰ         নিহল লোহাৰ ৷
ছোড়ি বাৰম্বাৰ         কৰি নমস্কাৰ ৷৷২০৯
এন্তে চক্ৰপাণি         মনে অনুমানি ৷
দৰে দুয়ো প্ৰাণী         নোবোলন্ত বাণী ৷৷২১০
মায়া আৱৰিল         কৃষ্ণক ধৰিল ৷
ক্ৰন্দন কৰিল         লোতক ঝড়িল ৷৷২১১
কৃষ্ণত ভকতি         কৰি মহামতি ৷
উগ্ৰসেন তথি         ভৈলন্ত নৃপতি ৷৷২১২
পাছে নন্দ পাশ         আসি শ্ৰীনিবাস ৷
কহে প্ৰিয় ভাষ         কৰিয়া আশ্বাস ৷৷২১৩
সুনা বজ্ৰপতি         চলা শীঘ্ৰ গতি ৷
শোক মোক প্ৰতি         তেজিয়ো সম্প্ৰতি ৷৷২১৪
দিন কতমান         থাকি ইটো স্থান ৷
তব সন্নিধান         কৰিবো প্ৰয়াণ ৷৷২১৫
শুনি গোপ কুল         হিয়ে যেন শূল ৷
কান্দিয়া আকুল         আসিয়া গোকুল ৷৷২১৬
গৰ্গ পুৰুহিত         শাস্ত্ৰৰ বিহিত ৷
যজ্ঞ উপবিত         দিলা হৰষিত ৷৷২১৭
ৰঙ্গে ৰাম হৰি         ব্ৰহ্মচৰ্য্য ধৰি ৷
অৱন্তি নগৰী         গৈলা লীলা কৰি ৷৷২১৮
গুৰুক বিনয়         কৰি কৃপাময় ৷
পঢ়িলন্ত তয়         যত শাস্ত্ৰচয় ৷৷২১৯
পাছে শাস্ত্ৰ জানি         গুৰু বাক্য মানি ৷
মৰা পুত্ৰ আনি         দিলা চক্ৰপাণি ৷৷২২০
গোপীৰ প্ৰেমক         জানি উদ্ধৱক ৷
পঠাই গোকুলক         বজাইলা নন্দক ৷৷২২১
কৃষ্ণক স্মৰিল         চেতন হৰিল ৷
ক্ৰন্দন কৰিল         লোতক ঝৰিল ৷৷২২২
কৃষ্ণৰ বচন         শুনি গোপীগণ ৷
প্ৰেমত ক্ৰন্দন         কৰে অণুক্ষণ ৷৷২২৩
উদ্ধৱে বুজাইল         কিছু শ্ৰুতি পাইল ৷
কৃষ্ণ গুণ গাইল         দিবস গোৱাইল ৷৷২২৪
কৃষ্ণে কৰি লীলা         বাক্য সাম্ফলিলা ৷
কুঁজীকো তুষিলা         মথুৰা ভ্ৰমিলা ৷৷২২৫
গৃহে অক্ৰুৰৰ         গৈলা দামোদৰ ৷
অক্ৰুৰে বিস্তৰ         কৰিল সাদৰ ৷৷২২৬
মাগধ ৰাজ্যৰ         সেনা বাৰেবাৰ ৷
কৰিয়া প্ৰহাৰ         মাৰিলা অপাৰ ৷৷২২৭
দ্বাৰকা সকলে         নিৰ্ম্মিলাহা জলে ৷
প্ৰজাক সকলে         নিলা যোগ বলে ৷৷২২৮
কাল যবনৰ         আগে মনোহৰ ৷
দেখাই কলেৱৰ         যান্ত দামোদৰ ৷৷২২৯
যেন নৱঘন         তনু বিতোপন ৷
সুপীত বসন         কমল নয়ন ৷৷২৩০
কিৰীটি কুণ্ডলে         অলঙ্কাৰ জ্বলে ৷
হাৰ বক্ষস্থলে         পদ্মমালা গলে ৷৷২৩১
ৰত্নৰ মোলান         বাহু চাৰিখান ৷
নাহিকে সমান         সৰ্ব্বাঙ্গ সুঠান ৷৷২৩২
আজানু লম্বিত         মেখলা কটিত ৷
পাট ভুমি পীত         লোটয় মাটিত ৷৷২৩৩
চৰণ পল্লৱ         নূপূৰৰ ৰৱ ৷
সুনন্তে উত্‍সৱ         চলন্ত মাধৱ ৷৷২৩৪
যবনে দেখিল         পাছত খেদিল ৷
লাগক নেদিল         গহ‌বৰে পশিল ৷৷২৩৫
মুচকুন্দ ৰায়         শুতিয়া তথায় ৷
আছে নিদ্ৰা যায়         তাঙ্ক গৈলা পায় ৷৷২৩৬
মাৰিলা চৰণে         জাগিলা তেখনে ৷
চাহিল নয়নে         মাৰিল তেখনে ৷৷২৩৭
দেখিল নৃপতি         পাছে যদুপতি ৷
কৰিলন্ত স্তুতি         অনেক ভকতি ৷৷২৩৮
কৈলা উপদেশ         মাধৱে নিঃশেষ ৷
ৰাজা ছাড়ি দেশ         এৰাইলন্ত ক্লেশ ৷৷২৩৯
কৃষ্ণ পদে ৰতি         কৰে মহামতি ৷
পাইলন্ত নৃপতি         ভগৱন্ত গতি ৷৷২৪০
বেৱত নৃপতি         দুহিতা ৰেৱতী ৷
বিহাইলন্ত তথি         বলো মহামতি ৷৷২৪১
ভীষ্মক দুহিতা         ৰূপে আনন্দিতা ৷
কৰে সুচৰিতা         কৃষ্ণপতি চিন্তা ৷৷২৪২
তান ভাই জ্যেষ্ঠ         ৰুক্মবীৰ দুষ্ট ৷
কৃষ্ণৰ অনিষ্ট         চিন্তয় অশিষ্ট ৷৷২৪৩
ৰুক্মিণী শুনিল         ৰুক্ম দুষ্টশীল ৷
মাধৱে বঞ্চিল         শিশুপালে দিল ৷৷২৪৪
শোক উথলিল         ক্ৰন্দন কৰিল ৷
চিত্ত প্ৰবোধিল         উপায় স্ৰজিল ৷৷২৪৫
পত্ৰক গোপনে         লিখিয়া আপোনে ৷
পঠাইল ব্ৰাহ্মণে         দ্বাৰকা ভুবনে ৷৷২৪৬
সেহি বাক্য ধৰি         পাছে দেৱ হৰি ৷
বিদৰ্ভ নগৰী         গৈলা শীঘ্ৰ কৰি ৷৷২৪৭
দুষ্ট ৰাজাগণ         জিনি নাৰায়ণ ৷
ৰুক্মিণী হৰণ         কৰিলা তেখন ৷৷২৪৮
ৰুক্মে যুদ্ধ দিল         মাধৱে জিনিল ৷
চক্ৰক ধৰিল         মৃণ্ডন কৰিল ৷৷২৪৯
পাছে দেৱ হৰি         আসি নিজ পুৰী ৷
ৰুক্মিণী সুন্দৰী         বিহাইলা সাদৰী ৷৷২৫০
আৰাধি সূৰ্য্যক         পায়া স্যমত্নক ৷
সত্ৰাজিতে তাক         আনিলা গৃহক ৷৷ ২৫১
খোজে নাৰায়ণে         নেদিল দুৰ্জ্জনে ৷
পিন্ধিয়া প্ৰসেনে         চলি গৈল বনে ৷৷২৫২
সিংহে দেখিল         তাহাঙ্ক বধিল ৷
স্যমন্তক মিল         পৰ্ব্বতে চড়িল ৷৷২৫৩
দেখি জাম্বৱন্ত         তাক মাৰিলন্ত ৷
মণিক লৈলন্ত         গৰ্ত্তক গৈলন্ত ৷৷২৫৪
উঠি গৈল তঙ্ক         সত্ৰাজিত বঙ্ক ৷
কৃষ্ণক কলঙ্ক         দিলেক নিঃশঙ্ক ৷৷২৫৫
জানিঅ নাৰায়ণ         লৈয়া সেনাগণ ৷
মণিৰ কাৰণ         প্ৰবেশিলা বন ৷৷২৫৬
বুজি সবে তত্ব         গৰ্ত্তৰ বাজত ৷
থৈয়া সেনা যত         পশিল গৰ্ত্তত ৷৷২৫৭
জিতি ঋক্ষপতি         দেৱ যদুপতি ৷
স্যমন্ত সহিতি         পাইলা জাম্বৱতী ৷৷২৫৮
দ্বাৰকাক আইলা         মণিক দেখাইলা ৷
কলঙ্ক এৰাইলা         আনন্দক পাইলা ৷৷২৫৯
সবাৰ সাক্ষাতে         মণিক তথাতে ৷
সত্ৰাজিত হাতে         দিলা জগন্নাথে ৷৷২৬০
পাছে সত্ৰাজিত         স্যমন্ত সহিত ৷
কন্যাৰ লগত         দিলন্ত হৰিত ৷৷২৬১
কালিন্দী সুন্দৰী         সাধে তপ কৰি ৷
জানি তাক হৰি         আনিলা সাদৰি ৷৷১৬২
মিত্ৰাবিন্দা সতী         অতি ৰূপৱতী ৷
পায়া যদুপতি         আইলা দ্বাৰাৱতী ৷৷১৬৩
জিনি বৃষ সাত         দেৱ যদুনাথ ৷
সত্যাক তথাত         বিহাইলা সাক্ষাত ৷৷২৬৪
আত অনন্তৰে         বিহাইলা সত্বৰে ৷
ভদ্ৰাক সাদৰে         দেৱ দামোদৰে ৷৷২৬৫
বানক প্ৰহাৰি         লক্ষক বিদাৰি ৷
লক্ষণা কুমাৰী         আনিলা মুৰাৰী ৷৷২৬৬
ৰূপে আসৰিসি         অষ্টম মহিষী ৷
বিইহাইলন্ত হৰি         বিক্ৰম দৰশি ৷৷২৬৭
নৰকক মাৰি         আনন্দে মুৰাৰি ৷
ষোড়শ হাজাৰী         পাইলা দিব্য নাৰী ৷৷২৬৮
শুনি প্ৰিয়াবাণী         জিনি বজ্ৰপাণি ৷
পাৰিজাত আনি         ৰুইলা চক্ৰপাণি ৷৷২৬৯
সুধৰ্ম্মা সভাক         পঠাই দ্বাৰকাক ৷
বুলি স্তুতি বাক         গৈলা দেৱ্জাক ৷৷২৭০
দেৱৰ সম্পত্তি         দ্বাৰকাক প্ৰতি ৷
আনি যদুপতি         কৰিলন্ত ৰতি ৷৷২৭১
পৰিহাস কৰি         বুলিলন্ত হৰি ৷
ৰুক্মিণী সুন্দৰী         শুনি গৈল ডৰি ৷৷২৭২
কৃষ্ণ পৰিহাস         শুনিয়া নৈৰাশ ৷
ভৈলন্ত হতাশ         নোলাই উশাস ৷৷২৭৩
মৰ্ম্ম গৈল জ্বলি         পৰিলন্ত ঢলি ৷
কেশৱে আকুলি         চাৰি বাহু মেলি ৷৷২৭৪
ধৰিলন্ত তুলি         মলচিলা ধুলি ৷
প্ৰিয় বাক্য বুলি         বান্ধিলন্ত চুলি ৷৷২৭৫
লভিয়া চেতন         বুলিলা বচন ৷
প্ৰেমে অনুক্ষণ         ঝৰয় নয়ন ৷৷২৭৬
প্ৰিয়ায়ে সহিতে         সকৰুণ চিত্তে ৷
ক্ৰীড়িলা তহিতে         বদন হাসিতে ৷৷২৭৭
ঐকৈক ভাৰ্য্যাত         দশ দশ জাত ৷
তনয় সাক্ষাত         জগত প্ৰক্ষাত ৷৷২৭৮
কৃষ্ণ পুত্ৰ নাতি         ভৰিলেক আতি ৷
ৰঙ্গে দিলে ৰাতি         বঞ্চে যত জ্ঞাতি ৷৷২৭৯
ষোড়শ হাজাৰ         মন্দিৰে অপাৰ ৷
কিৰূপে বিহাৰ         কৰে সৰ্ব্বসাৰ ৷৷২৮০
হেন বিমৰসি         পাছে দেৱঋষি ৷
দ্বাৰকাত পশি         চাহিয়া হৰিসি ৷৷২৮১
ঘৰে ঘৰে নৱ         ঐশ্চৰ্য্য বিভৱ ৷
কৰন্ত মাধৱ         দেখন্তে উত্সৱ ৷৷২৮২
গৃহৰ সম্পদ         দেখিয়া নাৰদ ৷
নয়ন তবধ         ভৈল নিশবদ ৷৷২৮৩
প্ৰদুত্ন্ম তনয়         ভৈলন্ত দুৰ্জ্জয় ৷
অনিৰুদ্ধ তয়         অতি শোভনয় ৷৷২৮৪
তান বিবাহত         বলোৰ হাতত ৷
আপোন ঘৰত         ৰুক্ম ভৈল হত ৷৷২৮৫
ঊষাক হৰিল         বন্ধন কৰিল ৷
মাধৱে শুনিল         যুদ্ধক চলিল ৷৷২৮৬
বানৰ কাতৰে         যুজিলন্ত হৰে ৷
বিজম্ভণ শৰে         মুহিলা শঙ্কৰে ৷৷২৮৭
স্তুতি আৰম্ভিল         মাধৱে দেখিল ৷
যুদ্ধ উপেখিল         বানক ৰাখিল ৷৷২৮৮
দানৱ মুগুধ         এৰিলন্ত যুদ্ধ ৷
দিল হুয়া শুদ্ধ         ঊষা অনিৰুদ্ধ ৷৷২৮৯
কৃষ্ণে ৰঙ্গ পাইলা         দ্বাৰকাক আইলা ৷
বিবাহ কৰাইলা         বাজন বজাইলা ৷৷২৯০
বাম হাতে ধৰি         নৃগক উদ্ধাৰি ৷
দ্বাৰকাক নগৰী         ৰঙ্গে গৈলা হৰি ৷৷২৯১
হৰি দ্বেষী ধন্ধ         ৰাজা জৰাসন্ধ ৷
কৰিয়া প্ৰবন্ধ         নিপাতিলা স্কন্ধ ৷৷২৯২
পশিল শৰণ         যত ৰাজা গণ ৷
ছোড়াইলা বন্ধন         দেৱ নাৰায়ণ ৷৷২৯৩
ৰূপে বিতোপন         দিলা দৰিশন ৷
দেখি ৰাজা গণ         হৰষিত মন ৷৷২৯৪
পাৱত পৰিল         প্ৰেম উপজিল ৷
লোতক ঝৰিল         ক্ৰন্দন কৰিল ৷৷২৯৫
পাছে হৃষীকেশ         গুচাই সব ক্লেশ ৷
ভুষিয়া অশেষ         পঠাই দিলা দেশ ৷৷২৯৬
যুধিষ্ঠিৰ ৰাই         মাধৱক পাই ৷
অবনত কায়         অৰ্চ্চিল সদায় ৷৷২৯৭
ৰাজা শিশুপালে         গৰ্জ্জিল আস্ফালে ৷
সেহি যজ্ঞশালে         বধিলা গোপালে ৷৷২৯৮
কুৰু পাণ্ডুদল         খেলাই পাশা ছল ৷
মিলাইলা কন্দল         ভকত বত্সল ৷৷ ২৯৯
মহা ভয়ঙ্কৰ         মিলাইলা সমৰ ৷
পৃথিৱীৰ ভাৰ         হৰিলা ঈশ্বৰ ৷৷৩০০
পৌণ্ডক ৰাজাৰ         শুনি অহঙ্কাৰ ৷
শিৰ ছেদি তাৰ         চিন্তিলাহা মাৰ ৷৷৩০১
শালৱ নৃপতি         যুদ্ধক সম্প্ৰতি ৷
দ্বাৰকাক প্ৰতি         আসিল দুৰ্ম্মতি ৷৷৩০২
বেঢ়ি দ্বাৰকাক         হানি অস্ত্ৰজাক ৷
মিলাইল বিপাক         দেখি খেদি তাক ৷৷৩০৩
হাতে চক্ৰ ধৰি         দেৱ শ্ৰীহৰি ৷
শাল্বক সংহৰি         ৰৈলা ৰঙ্গ কৰি ৷৷৩০৪
দ্বাৰকাক থিৰ         কৰি মহাবীৰ ৷
কাশী নৃপতিৰ         ছেদিলন্ত শিৰ ৷৷৩০৫
ৰিপু নৃপ যত         সমৰে শকত ৷
সবাকো ৰণত         কৰিলাহা হত ৷৷৩০৬
বদতি শঙ্কৰ         শুনা সবে নৰ ৷
ইটো সাৰতৰ         বেদৰ উত্তৰ ৷৷৩০৭
হৰি বিনে আৰ         নাহিকে নিস্তাৰ ৷
অসাৰ সংসাৰ         জানা সাৰেসাৰ ৷৷৩০৮
পৰলোক ভয়         এভো নুপজয় ৷
ঘোৰ যমালয়         গমন নিশ্চয় ৷৷৩০৯
কেনমতে তাত         যাতনাৰ হাত ৷
ঘোৰ উতপাত         এৰাইবা সাক্ষাত ৷৷৩১০
পাতক হৰণ         দুৰ্গতি তৰণ ৷
হৰিৰ চৰণ         পশিয়ো শৰণ ৷৷৩১১
ঘোৰ কলিকাল         অধৰ্ম্ম বিশাল ৷
এৰা আলজাল         ভজিয়ো গোপাল ৷৷৩১২
কৃষ্ণ গুণ নাম         ধৰ্ম্ম অনুপাম ৷
এৰি আন কাম         বোলা ৰাম ৰাম ৷৷৩১৩


৷৷ ঘোষা ৷৷
৷৷ নমো কৃষ্ণ ৰাম তুমি পূৰ্ণকাম ৷৷
পদ

প্ৰদ্যুম্নক ঘৰে হৰিল সম্বৰে ৷
মাৰিবাক তৰে পেলাইল সাগৰে ৷৷
দানৱক মাৰি হৃদয় বিদাৰি ৷
পাইলা নিজ নাৰী আনিলা উদ্ধাৰি ৷৷
ৰামে কৰি লীলা ব্ৰজত ক্ৰীড়িলা ৷
লাঙ্গল টানিলা যমুনা আনিলা ৷৷
দ্বিবিদ বানৰে উপদ্ৰৱ কৰে ৷
মাৰিলা সমৰে দেৱ হলধৰে ৷৷
তীৰ্থস্নান কৰি কৰ্ম্মক প্ৰচাৰি ৷
কুশক প্ৰহাৰি সুত থৈলা মাৰি ৷৷
পৰম দন্দুৰ বল্বল অসুৰ ৷
কৰি মষিমূৰ নিলা যমপুৰ ৷৷
সাম্যৰ নিদান পুৰুষ পুৰাণ ৷
কৌৰৱৰ থান কৰিলা পয়াণ ৷৷
কৌৰৱৰ ছল দেখি মহাবল ৷
জ্বলে ক্ৰোধানল ভেজাইলা লাঙ্গল ৷৷
উভতে নগৰ ভয়ে তৰবৰ ৷
কৰিয়া কাতৰ দিল কন্যা বৰ ৷৷
সুভদ্ৰা বৰিল অৰ্জ্জুন হৰিল ৷
বলোৱে শুনিল লাঙ্গল ধৰিল ৷৷
দেখি লক্ষ্মীপতি বুলিলা মিনতি ৷
তুষ্ট ভৈলা মতি পাণ্ডৱৰ প্ৰতি ৷৷
বলোৰ চৰিত্ৰ অতি বিপৰীত ৷
হৰয় দূষিত শুনন্তে অমৃত ৷৷
বিপ্ৰ দামোদৰ দ্বাৰকা নগৰ ৷
গৈল মনোহৰ মাধৱৰ ঘৰ ৷৷
মাধৱে ধৰিল প্ৰণতি কৰিল ৷
প্ৰেম ওপজিল লোটক ঝৰিল ৷৷
অনেক সাদৰি ভৃঙ্গাৰক ধৰি ৷
ধুৱাইলন্ত ভৰি অৰ্চ্চিলন্ত হৰি ৷৷
কৰুণ সদন দৈৱকী নন্দন ৷
কৰিলা বন্দন পিন্ধাইলা চন্দন ৷৷
কহিয়া কাহিনী বুলি প্ৰিয়বাণী ৷
চাউল-চিড়া আনি ভুঞ্জি চক্ৰপাণি ৷৷
ইন্দ্ৰৰ বিভূতি দিলন্ত ভূমিতি ৷
পাইলন্ত ভুকুতি অনন্ত মূকুতি ৷৷
দাৰিদ্য ভঞ্জন পাতক গঞ্জন ৷
ভকত ৰঞ্জন দেৱ নিৰঞ্জন ৷৷
জনকৰ ঘৰ গৈলা দামোদৰ ৷
নৃপতি বিস্তৰ কৰিল সাদৰ ৷৷
শ্ৰূতদেৱ ৰায় মাধৱক পাই ৷
অৱনত কায় অৰ্চ্চিলা সদায় ৷৷
কৰিলন্ত তুতি তযু যদুপতি ৷
গুণ নামে গতি জানিলো সম্প্ৰতি ৷৷
জানো নিৰন্তৰ কৰ্ম্মীৰ মনৰ ৷
থাকন্তে অনন্তৰ হোৱা দামোদৰ ৷৷
শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন কৰে যিটো জন ৷
তাতএসে প্ৰসন্ন হোৱা নাৰায়ণ ৷৷
ভকতি বিনয় শুনি কৃপাময় ৷
মনৰ নিশ্চয় গুচাইলা সংশয় ৷৷
কহিলন্ত পথ পুৰি মনোৰথ ৷
দ্বাৰকাৰ পথ চলাইলন্ত ৰথ ৷৷
কোন পথে সন্ত ৰাজা পুছিলন্ত ৷
শুনিয়া মহন্ত শুকে কহিলন্ত ৷৷
শুনা নৃপবৰ বেদৰ উত্তৰ ৷
ভকতিত পৰ নাহি সাৰতৰ ৷৷
শিৰৰ ৰতন মন্ত্ৰৰ বচন ৷
শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন কৰে অনুক্ষণ ৷৷
ইসে পন্থ সন্ত কৈলা ভগৱন্ত ৷
নপাই আৰ অন্ত সংসাৰে মহন্ত ৷৷
পিতৃৰ বচনে যজ্ঞে ৰঙ্গমনে ৷
কৰাই বস্ত্ৰ ধনে তুষিলা ব্ৰাহ্মণে ৷৷
গোপিকা সহিতি মিলিলা তহিতি ৷
ভকতিৰ ৰীতি পীৰিতি কহিলা ৷৷
নন্দ যশোদাক বুলি প্ৰিয় বাক ৷
গৈলা দ্বাৰকাক যত যদুজাক ৷৷
প্ৰাৰ্থিলন্ত জানি দৈৱকী গোঁসানী ৷
ছয় পুত্ৰ আনি দিলা চক্ৰপাণি ৷৷
দেৱ কৃপাময় আনি দিলা তয় ৷
বিপ্ৰৰ তনয় ৰাখি ধনঞ্জয় ৷৷
বীৰত্বে নিপুণ আনন্দে আপোন ৷
যত হৰি গুণ বৰ্ণাইল অৰ্জুন ৷৷
জগত আধাৰ দৈৱকী কুমাৰ ৷
সংসাৰ নিস্তাৰ হেতু অৱতাৰ ৷৷
লীলায়ে বিহাৰ কৰিলা অপাৰ ৷
তাক কহিবাৰ শকতি কাহাৰ ৷৷
শুনা নিৰন্তৰ কৰ্ম্ম কেশৱৰ ৷
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰ ৰচিল শঙ্কৰ ৷৷
কত তপসাই নৰ তনু পায় ৷
ভকতি বিনাই ব্যৰ্থে আয়ু যায় ৷৷
মাধৱেসে পিতা মাধৱেসে মাতা ৷
মাধৱেসে ধাতা মাধৱেসে দাতা ৷৷
মাধৱত পৰ ত্ৰৈলোক্য ভিতৰ ৷
নাহিকে ঈশ্বৰ জানা সাৰতৰ ৷৷
মিলিবে মৰণ জগত তৰণ ৷
কৃষ্ণৰ চৰণ পশিয়ো শৰণ ৷৷
দুৰ্ঘোৰ কলিত চিন্তিয়োক হিত ৷
মাধৱত চিত্ত দিয়া প্ৰতিনিত ৷৷
আয়ু আলে জালে যাই পাইলে কালে ৷
ভজিয়ো সকলে ৰাখিবে গোপালে ৷৷
গুন চিন্তামণি দুৰ্গতি তৰণী ৷
পাপৰ অগনি ঘুষিয়োক চনি ৷৷
নাহিকে চেতন কেদিন জীৱন ৷
হৰিৰ কীৰ্ত্তন কৰিও যতন ৷৷
কীৰ্ত্তন বিনাই আন পুন্য নাই ৷
শাস্ত্ৰ অভিপ্ৰায় বুজিয়োক চাই ৷৷
তেবেসে নিস্তৰি আন পৰিহৰি ৷
হৃদি ৰূপ ধৰি বোলা হৰি হৰি ৷৷
 


৷৷ ঘোষা ৷৷

৷৷ বোলা ৰাম ৰাম ছাড়া আন কাম ৷৷

পদ

কৃষ্ণৰ পৰম জনম কৰম ৷
ভৈল অনুক্ৰম সম্পুৰ্ণ দশম ৷৷
আৱে একাদশ শুনা কৃষ্ণ যশ ৷
মুকুতিৰ ৰস ভকতি সৰ্ব্বস ৷৷
ভাৰক সংহৰি পৃথিৱী উদ্ধৰি ৷
বিমৰিষ কৰি বুলিলন্ত হৰি ৷৷
ইটো যদুকুল ভাৰ সুবিপুল ৷
লগাই হুলস্থুল কৰিবো নিৰ্ম্মুল ৷৷
অনাই ঋষি বল দিয়াই শাপ ছল ৷
মিলাইলা মূষল দেখন্ত বিহবল ৷৷
ত্ৰিদশ সহিতি আসি প্ৰজাপতি ৷
কৰিলন্ত নতি অনেক ভকতি ৷৷
ভকত বান্ধৱ কুল পৰাভৱ ৷
কৰিবে মাধৱ জানিলা উদ্ধৱ ৷৷
বুজি সবে মত কৃষ্ণৰ আগত ৷
পৰি দণ্ডৱত বোলে বিৰলত ৷৷
কুলক সংহৰি মোক পৰিহৰি ৷
বৈকুণ্ঠ নগৰী চলিবাহা হৰি ৷৷
মোৰ প্ৰাণধন তোমাৰ চৰণ ৷
নপাই নাৰায়ণ তেজিবো জীৱন ৷৷
তোমাৰ কিঙ্কৰ কৰোহো কাতৰ ৷
নকৰা অন্তৰ মোক দামোদৰ ৷৷
ধৰিয়া চৰণে বিনয় বচনে ৷
লোতক নয়নে কৰে অনুক্ষণে ৷৷
উদ্ধৱ মহন্ত পৰিয়া কান্দন্ত ৷
দেখি ভগৱন্ত হাসিয়া বোলন্ত ৷৷
মোহোৰ হৃদয় পাইলা মহাশয় ৷
মোৰ কুলক্ষয় চলিবো নিশ্চয় ৷৷
ভৈল বিৰকতি সপ্ৰেম ভকতি ৷
কহিবো সম্প্ৰতি শুনা মহামতি ৷৷
যত মহাজ্ঞান যত যোগ ধ্যান ৷
কৰিলা ব্যাখ্যান পুৰুষ পুৰাণ ৷৷
দেখাইলন্ত সম কৈলা নিৰুপম ৷
ভক্তি মুখ্যতম পুৰুষ উত্তম ৷৷
নিৰ্গুণ ভকতি নিৰ্গুণত মতি ৷
নিৰ্গুণত ৰতি নিৰ্গুণত গতি ৷৷
নিৰ্গুণত জ্ঞান নিৰ্গুণত ধ্যান ৷
নিৰ্গুণত স্থান কৈলা সৰ্ব্বজ্ঞান ৷৷
জ্ঞানত কৰ্ম্মত কৰি সাৰ তত্ব ৷
ভকতি যিমত কৰিলোঁ বেকত ৷৷
ব্ৰহ্মা লক্ষী হৰ ইটো কলেৱৰ ৷
তাতো শ্ৰেষ্ঠতৰ ভক্ত প্ৰিয়তৰ ৷৷
ভকতেসে জ্ঞান ভকতেসে ধ্যান ৷
ভকত সমান নাহি মোৰ আন ৷৷
দেৱতো তীৰ্থত কৰিয়া ভকত ৷
তাৰিবে শঙ্কত কহিলো বেকত ৷৷
চিত্তে মোক ধৰি শোক পৰিহৰি ৷
দ্বাৰকাক এৰি চলা শীঘ্ৰে কৰি ৷৷
দেখিয়োক সম যায়ো নিৰুপম ৷
বদৰিকাশ্ৰম উদ্ধৱ উত্তম ৷৷
শুনি মহাবীৰ চিত্ত নোহে থিৰ ৷
কৃষ্ণে পৱে শিৰ দিয়া ঝৰে নীৰ ৷৷
চৰণ নেৰন্ত প্ৰেমত কান্দন্ত ৷
দেখি ভগৱন্ত প্ৰবোধ বোলন্ত ৷৷
উঠিয়োক সখি হিয়ে মোক দেখি ৷
বাহিৰে নিৰেখি ভ্ৰমিয়োক সখি ৷৷
কৃষ্ণৰ বচন শুনি সন্ধুক্ষণ ৷
কৰিল গমণ নচলে চৰণ ৷৷
খৰম দুইখানি মাথে বান্ধি আনি ৷
হিয়ে মুঠি হানি যান্ত মহামানী ৷৷
দ্বাৰকাৰ বাজ হুয়া বুজি কাজ ৷
পশি বনমাজ ৰৈলা যদুৰাজ ৷৷
মাধৱে চিন্তিল জ্ঞাতিক নিখিল ৷
প্ৰভাসক নিল জলত স্নানিল ৷৷
দান দিয়াইলা বাৰুণী পিয়াইলা ৷
প্ৰমত্ত কৰাইলা মাদুৰী হনাইলা ৷৷
হৰিল চেতন যত যদুগণ ৷
কৰিলেক ৰণ মিলিল মৰণ ৷৷
কৰি চিত্ত থিৰ ৰাম মহাবীৰ ৷
প্ৰভাসৰ তীৰ তেজিল শৰীৰ ৷৷
কৃষ্ণে স্নানি জলে অশ্বত্থৰ তলে ৷
বসিলা অকলে তনু আতি জ্বলে ৷৷
পীত বসন ৰুচিৰ দশন ৷
হাসিত বয়ন কমল নয়ন ৷৷
খচিত কনক ৰত্নৰ তিলক ৷
কুটিল অলক শোভে কপলোক ৷৷
মুকুত মাথাত ৰঞ্জে ৰত্ন তাত ৷
শ্ৰীবত্স হিয়াত চাৰু চাৰি হাত ৷৷
মকৰ কুণ্ডল শোভে গণ্ডস্থল ৷
চাৰু কুম্বুগল কৌস্তু উজ্জ্বল ৷৷
হিয়ে হেমহাৰ ৰত্নে ৰত্নে জাতিষ্কাৰ ৷
দিব্য মুকুতাৰ ৰঞ্জে অলঙ্কাৰ ৷৷
বনমালা উৰে আতি জ্যোতি কৰে ৷
মধু মধুকৰে ভুঞ্জিয়া গুঞ্জৰে ৷৷
কনকে গঠিত মেখলা কটিত ৷
জঙ্ঘা সুবলিত হোড়ৰে জড়িত ৷৷
চৰণ কমল নুপুৰ উজ্জ্বল ৷
আতি সুকুমল ৰঙা পদতল ৷৷
ধ্বজ ব্ৰজ যৱ চিহ্ন অভিনৱ ৷
দেখন্তে উত্সৱ আছন্ত মাধৱ ৷৷
অৰণ্যত পশি কৃষ্ণ মহযশী ৷
প্ৰকশন্ত বসি যেন কোটি শশী ৷৷
ব্যাধেক আসিল বাণ প্ৰহাৰিল ৷
লাগিল জানিল দেখিয়া আসিল ৷৷
কৃষ্ণক দেখিল পৰিয়া কান্দিল ৷
নিৰ্ভয়ে বুলিল স্বৰ্গক চলিল ৷৷
প্ৰভু ভগৱন্ত বসিয়া আছন্ত ৷
দেখি পৰিলন্ত দাৰুক মহন্ত ৷৷
চাৰিয়ো ঘোটক সহিতে ৰথক ৷
পঠাই বৈকুণ্ঠক চাইলা দাৰুকক ৷৷
বুলিলন্ত বাপ চলা দ্বাৰকাক ৷
যিভৈল বিপাক কহিয়ো বাৰ্ত্তাক ৷৷
শুনি চলিলন্ত দাৰুক মহন্ত ৷
শোকত কান্দন্ত লোতক ঝড়ন্ত ৷৷
ভ্ৰমিয়া ফুৰন্ত উদ্ধৱ মহন্ত ৷
কৃষ্ণে দেখিলন্ত হাসিয়া বোলন্ত ৷৷
অদ্যাপি ভ্ৰমিয় শঙ্কা কৰা কিয় ৷
তুমি যেন প্ৰিয় আপুনি জানিয় ৷৷
মোহোৰ নিদান এৰা অপমান ৷
আসা সখি প্ৰাণ কহো তত্ব জ্ঞান ৷৷
মাধৱে কহিল উদ্ধৱে শুনিল ৷
হৃদয় দ্ৰবিল পাৱত পৰিল ৷৷
মুখে নাসে মাত কান্দে দোৱাই মাথ ৷
তেজিলাহা নাথ ভৈলোহো অনাথ ৷৷
উদ্ধৱ কান্দন্ত দেখি ভগৱন্ত ৷
ধৰি তুলিলন্ত জ্ঞান কহিলন্ত ৷৷
থাকিবে নেদিল প্ৰণাম কৰিল ৷
শোক উথলিল কান্দতে চলিল ৷৷
ব্ৰহ্মা চিন্তি হিত ত্ৰিদশে সহিত ৷
মিলিল তহিত গাইল গুণ গীত ৷৷
কতোহো গাৱন্ত কতোহো নাচন্ত ৷
তুমি উচ্চৰন্ত পুষ্প সিঞ্চিলন্ত ৷৷
দেখি নাৰায়ণ হাসিত বয়ন ৷
জপাইলা নয়ন চলিবাক মন ৷৷
দেৱক কটক নাকলে কৃষ্ণক ৷
বিজুলী চটক পাইলা বৈকুণ্ঠক ৷৷
দেখি কৃষ্ণপদ নয়ন তবধ ৷
যত পাৰিষদ বজাইল শৱদ ৷৷
দেখিয়া মাধৱ প্ৰীতি অভিনৱ ৷
মিলিল উত্সৱ কৰে জয়ৰৱ ৷৷
জগতৰ তাত মাধৱ তথাত ৷
অনন্ত শয্যাত থাকিলা সাক্ষাত ৷৷
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰ ৰচিল শঙ্কৰ ৷
চৰিত্ৰ কৃষ্ণৰ শুনা সবে নৰ ৷৷
কৃষ্ণৰ পাচত কলিৰ ভয়ত ৷
ধৈৰ্য্য ধৃত ব্ৰত মহাধৰ্ম্ম যত ৷৷
আতি ত্ৰাস মানে সিটো ধৰ্ম্ম গণে ৷
হৰিৰ কীৰ্ত্তনে পশিল শৰণে ৷৷
যিজন নিপুণ গাৱে হৰিগুণ ৷
     সিসে পাৱে পুইন নিস্তৰে আপোন ৷৷
     আন ধৰ্ম্ম প্ৰজা নাম তাৰ ৰজা ৷
     শাস্ত্ৰৰ বুজিয়া মজ্জা জানি এৰা লজ্জা ৷৷
     ৰাম নাম গাই ভ্ৰমিও সদায় ৷
     হেলা নুযুৱাই ব্যৰ্থে আয়ু যায় ৷৷
     নামেসে সংসাৰ কৰিবে নিস্তাৰ ৷
     নাম বিনে আৰ আন নাহি সাৰ ৷৷
     নামে তেজি আশ কাত কৰা সাশ ৷
     অমৃতে নৈৰাশ যেন বিষ গ্ৰাস ৷৷
     পাপে চাপি ধৰে নাম নুসুমৰে ৷
     আত্মঘাত কৰে কৌতুকতে মৰে ৷৷
     কত তপসাই নৰতনু পায় ৷
     চিন্তামণি পায় হাততে হৰায় ৷৷
     জানিয়া সম্প্ৰতি কৰি থিৰ মতি ৷
     অগতিৰ গতি ভজা যদুপতি ৷৷
     মাধৱৰ নাম ধৰ্ম্ম অনুপাম ৷
     এড়ি আন কাম বোলা ৰাম ৰাম ৷৷