পৰিশিষ্ট-১ : সহস্ৰনাম-বৃত্তান্ত

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
কীৰ্তন ঘোষা
লেখক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
কীৰ্তন ঘোষা
  1. প্ৰথম খণ্ড: চতুৰ্ব্বিংশতি অৱতাৰ
  2. দ্বিতীয় খণ্ড: নাম-অপৰাধ
  3. তৃতীয় খণ্ড: পাষণ্ড মৰ্দ্দন
  4. চতুৰ্থ খণ্ড: ধ্যান বৰ্ণন
  5. পঞ্চম খণ্ড: অজামিল উপাখ্যান
  6. ষষ্ঠ খণ্ড: প্ৰহ্লাদ চৰিত
  7. সপ্তম খণ্ড: গজেন্দ্ৰ উপাখ্যান
  8. অষ্টম খণ্ড: হৰমোহন
  9. নৱম খণ্ড: বলিছলন
  10. দশম খণ্ড: শিশুলীলা
  11. একাদশ খণ্ড: ৰাস-ক্রীড়া
  12. দ্বাদশ খণ্ড: কংসবধ
  13. ত্ৰয়োদশ খণ্ড : গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ
  14. চতুৰ্দ্দশ খণ্ড : কুঁজীৰ বাঞ্ছা পূৰণ
  15. পঞ্চদশ খণ্ড : অক্ৰুৰৰ বাঞ্ছাপূৰণ
  16. ষোড়শ খণ্ড : জৰাসন্ধৰ যুদ্ধ
  17. সপ্তদশ খণ্ড : কালযৱন বধ
  18. অষ্টাদশ খণ্ড : মুচুকুন্দ স্তুতি
  19. ঊনৱিংশ খণ্ড : দ্বাৰকা লীলা (স্যমন্তক হৰণ)
  20. বিংশ খণ্ড : নাৰদৰ কৃষ্ণদৰ্শন
  21. একৱিংশ খণ্ড : বিপ্ৰপুত্ৰ আনয়ন
  22. দ্বাৱিংশ খণ্ড : দামোদৰ-বিপ্ৰাখ্যান
  23. ত্ৰয়োৱিংশ খণ্ড : দৈৱকীৰ পুত্ৰ-আনয়ন
  24. চতুৰ্বিংশতি খণ্ড : বেদস্তুতি
  25. পঞ্চৱিংশ খণ্ড : লীলামালা
  26. ষষ্ঠৱিংশ খণ্ড : শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ-প্ৰয়াণ
  27. সপ্তৱিংশ খণ্ড : ভাগৱত-তাৎপৰ্য্য
  28. পৰিশিষ্ট-১ : সহস্ৰনাম-বৃত্তান্ত
  29. পৰিশিষ্ট-২ : উৰেষা-বৰ্ণন
  30. পৰিশিষ্ট-৩ : ধ্যান-বৰ্ণন

৷৷পৰিশিষ্ট-১৷৷

৷৷সহস্ৰনাম-বৃত্তান্ত৷৷

৷৷প্ৰথম কীৰ্ত্তন৷৷

ঘোষা৷৷

কি কৰিলো কি কৰিলো ভকতি নকৰি৷

অন্তকে পাইলেক আসি১৭৪ ৰক্ষা কৰা হৰি৷৷১৷৷

পদ ৷৷

নকৰিলো শিৰে মাধৱক নমস্কাৰ৷

ইটো মাথা গোট মোৰ ভৈল মহাভাৰ৷৷

কৰ্ণ দুই আছন্তে নুশুনিলো হৰি কথা৷

দোগোটা গৰ্ত্তৰ ভাৰ বহিলোহো বৃথা৷৷১৷৷

জিহ্বা মোৰ আছন্তে নলৈলো ৰামনাম৷

দাদুৰীৰ জিহ্বা যেন ভৈল কোন কাম৷৷

নেদেখিলো নয়নে প্ৰভুৰ যেন ৰূপ৷

সম্যকে জানিলো দুয়ো আখি অন্ধকূপ৷৷২৷৷

যেন চিত্ৰ বিচিত্ৰ মৈৰাৰ ভাসে পাখি৷

হৰিৰূপ নেদেখিলো পাইলো তেহ্ন আখি৷৷

হৰিপদ তুলসীৰ নলৈলোহো ঘ্ৰাণ৷

জীৱন্তে মৰিলো নাসা ভাঠিৰ সমান৷৷৩৷৷

পিন্ধিলোহো বাহুত অনেক অলঙ্কাৰ৷

প্ৰভুৰ পূজাক নকৰিলো একবাৰ৷৷

কৃষ্ণকৃত্য নকৰিলো ভৈলোহো বৰ্ব্বৰ৷

ইটো হস্ত বাহু মৃতক শৱৰ৷৷৪৷৷

পাৱ দুই আছন্তে নগৈলো ক্ষেত্ৰস্থান৷

মোৰ পাৱ ভৈল বৃক্ষ শিফাৰ সমান৷৷

হা হা দয়াময় মোৰ কি কৰিলা গতি৷

এভো তুৱা নাম লৈতে হৌক মোৰ মতি৷৷৫৷৷

কৰ্ম্মদোষে যিবা জন্ম হোৱৈ সংসাৰত৷

তাতো নছাড়োক চিত্ত তুৱা চৰণত৷৷

সদায়ে ঘোষোক ৰামনাম মোৰ মুখে৷

সংসাৰ সাগৰ তেৱে তৰো মহাসুখে৷৷৬৷৷

সকল জগত তযু মায়ায়ে মোহিত৷

তোহ্মাৰ চৰণে প্ৰভু কেৱে নেদে চিত্ত৷৷

পুত্ৰ দাৰা নিহলে বান্ধিলে দুয়ো ভৰি৷

মৰন্তে আছন্ত তবু নোবোলওঁ হৰি৷৷৭৷৷

দুৰ্ল্লভ মনুষ্য জন্ম ভাৰতত পাইলো৷

তোহ্মাক নেসেৱি বৃথা জনম গোৱাইলো৷৷

নিচিন্তিলো একবাৰ তোহ্মাৰ চৰণ৷

তৰু বন জীয়ে যেন আহ্মাৰ জীৱন৷৷৮৷৷

বিষয়ত ভোল হুয়া কৰিলোহো ভোগ৷

তাৰ ফলে শৃগাল শ্বানৰ ভৈলো যোগ৷৷

ভৱ তৰিবাক যোগ্য লভিলো শৰীৰ৷

বিষয় বাতাসে পায়া কৰিলে অস্থিৰ৷৷৯৷৷

কৰে টলবল দেহা কেনে হুইবো পাৰ৷

এভো দাস বুলি মোক কৰিয়ো উদ্ধাৰ৷৷

সুকবি শেখৰ তুৱা দাসৰ যে দাস৷

কাতৰ কৰোহো দিয়ো চৰণত বাস৷৷১০৷৷

৷৷দ্বিতীয় কীৰ্ত্তন৷৷

ঘোষা৷৷

ৰাম জগবন্ধু ত্ৰাহি গোপাল৷

দাস উদ্ধাৰিয়ো দীনদয়াল৷৷২৷৷

পদ৷৷

কৃষ্ণৰ চৰণে কৰি প্ৰণাম৷

পদ্মপুৰাণৰ সহস্ৰ নাম৷৷

আমি বিৰচিবো কীৰ্ত্তন আৰ৷

শুনি পাতকৰ হুয়ো নিস্তাৰ৷৷১১৷৷

হৰিনামে পাই সংসাৰ পাৰ৷

সমস্ত শাস্ত্ৰৰ এহিসে সাৰ৷৷

পুৰাণ ভাৰত আগম যত৷

বেদ বেদান্তৰো এহিসে তত্ত্ব৷৷১২৷৷

শুনিয়ো হৰিনাম কেন ভাল৷

সম্যকে পাতকৰ যমকাল৷৷

যতেক ব্ৰত দান যজ্ঞ কৰ্ম্ম৷

সিজান্ত হৰিনামে মহাধৰ্ম্ম৷৷১৩৷৷

কৰান্ত বিষয়ত বিৰকতি৷

মিলান্ত কৃষ্ণত প্ৰেম ভকতি৷৷

মায়াবন্ধ ছোড়ি জ্ঞানক দেন্ত৷

অন্তকালে বিষ্ণুপদক নেন্ত৷৷১৪৷৷

কৃষ্ণত নৰ যেৱে গৈল লীন৷

তেৱেসে হৰিনাম উদাসীন৷৷

এহি সাত কাম গণি লৈয়োক৷

জানিয়া হৰিনাম ভাৱিয়োক৷৷১৫৷৷

নিন্দুকৰ নিন্দা নুশুনি কাণে৷

হৰিৰ নাম লৈবা সাৱধানে৷৷

স্বৰ্গখণ্ড পদ্মপুৰাণ চাই৷

বুলিলো নিশ্চয় আমি বুজাই৷৷১৬৷৷

চাৰিয়ো বেদৰ তত্ত্ব উদ্ধাৰি৷

থৈলন্ত হৰিনাম সাৰ কৰি৷৷

সকল জগত হৈবে মুকুত৷

সিহেতু মাধৱে কৰি গুপুত৷৷১৭৷৷

থাপিলা হৰিনাম ঠাৱে ঠাৱে৷

বৈষ্ণৱগণেসে বিচাৰি পাৱে৷৷

মুকুতিকো এৰি নাৰদ ঋষি৷

হৰিনাম লৈয়া আতি হৰিষি৷৷১৮৷৷

ফুৰন্ত মাধৱৰ গুণ গাই৷

বোলন্ত হৰি বিনে গতি নাই৷৷

দুষ্টচিত্তো যদি বোলয় হৰি৷

সিওজনে মহাপাতকে তৰি৷৷১৯৷৷

বৈকুণ্ঠে যাইতে ভৈলা কাছপাৰ৷

কোটি পুৰুষকো কৰি উদ্ধাৰ৷৷

হেন হৰিনাম নলৱৈ নৰে৷

আত্মঘাত কৰি মিছাতে মৰে৷৷২০৷৷

পাৰ্ব্বতীত হৰে কহিলা আক৷

ব্ৰহ্মায়ো কহিলন্ত দেৱতাক৷৷

হৰিনাম বিনে নাহিকে আন৷

পুৰাণে বিচাৰি দেখা প্ৰমাণ৷৷২১৷৷

সুকবি শেখৰে কহে নিশ্চয়৷

কেহো নকৰিবা আত সংশয়৷৷

জানিয়া মিছা আন যত কাম৷

সদায়ে ঘুষিয়োক ৰাম ৰাম৷৷২২৷৷

৷৷তৃতীয় কীৰ্ত্তন৷৷

ঘোষা৷৷

হৰি গোৱিন্দ অৰৱিন্দলোচন ৰাম৷

মোৰ মুখে নছাড়োক ৰামকৃষ্ণ নাম৷৷৩৷৷

পদ৷৷

আছিলা নাৰদ ঋষি ব্ৰহ্মাৰ সভাত৷

বিচাৰিলা অনেক শাস্ত্ৰৰ অৰ্থ তাত৷৷

পিতৃমুখে বেদৰ আছিলা অৰ্থ শুনি৷

পাছে পৃথিৱীক লাগি আসিলন্ত মুনি৷৷২৩৷৷

বিষ্ণুত ভকত ঋষি বিষ্ণুতেসে ধ্যান৷

সদায়ে বিষ্ণুত পৰে নভাষন্ত আন৷৷

হাতে বীণা ধৰি মাধৱৰ গুণ গান্ত৷

মাধৱৰ গুণ নাম লোকত শুনান্ত৷৷২৪৷৷

ফুৰন্ত পৱিত্ৰ কৰি তিনিয়ো লোকত৷

অনন্তৰে চলি গৈলা ঋষি সমাজত৷৷

নৈমিষাৰণ্যত আছে ঋষিৰ সমাজ৷

ৰঙ্গে তৈতে প্ৰৱেশ ভৈলন্ত ঋষিৰাজ৷৷২৫৷৷

দেখিলা ব্ৰাহ্মণসৱে নাৰদ আসিলা৷

গাৱ চালি আসন আনিয়া তাঙ্ক দিলা৷

আতিশয় হৰিষে কৰিলা নমস্কাৰ৷

হেন প্ৰশ্ন কৰিলন্ত জগততে সাৰ৷৷২৬৷৷

বিনা দান ব্ৰত যজ্ঞ তীৰ্থকো নাচৰি৷

সমস্তে পাতক তৰৈ কোন কৰ্ম্ম কৰি৷৷

সুখে পুৰুষৰ কেনমতে হোৱৈ গতি৷

কহিয়ো ৰহস্য কথা আহ্মাত সম্প্ৰতি৷৷২৭৷৷

আৰো এক প্ৰশ্ন আমি কহিবো তোহ্মাত৷

কিহেতু শঙ্কৰে তপ কৰন্ত সাক্ষাত৷৷

আপুনি ঈশ্বৰ তিনি জগততে সাৰ৷

তান কাক চিন্তিবাক আছে অধিকাৰ৷৷২৮৷৷

মুখে কিবা জপন্ত ধিয়ান্ত কিবা মনে৷

কহিয়োক গুৰু আৰু শুনো ৰঙ্গমনে৷৷

হেন শুনি নাৰদৰ মনে ৰঙ্গ ভৈলা৷

পৰম ৰহস্য কথা কহিবাক লৈলা৷৷২৯৷৷

ভাল কথা তুমিসৱে পুছিলা সাম্প্ৰত৷

এহি কথা পাৰ্ব্বতী পুছিলা শঙ্কৰত৷৷

যোগ ধ্যানে শঙ্কৰ আছন্ত কৈলাসত৷

দেখিলন্ত পাৰ্ব্বতী শিৱৰ ঘোৰ ব্ৰত৷৷৩০৷৷

নাহিকে বসন গাৱে দিশ পৰিধান৷

ভস্মধূলাসকলে অঙ্গৰ ভৈল ম্লান৷৷

শিৰে আতি প্ৰকট বিকট জঁটাভাৰ৷

গাৱে সৰ্পগণ দেখিবাক চমৎকাৰ৷৷৩১৷৷

হৰিনাম জপন্ত চিন্তন্ত অহৰ্নিশি৷

হেন দেখি পাৰ্ব্বতীও পুছিলা হৰিষি৷৷

স্বামী তুমি সকল দেৱৰ মুখ্য দেৱ৷

তোহ্মাক সমস্ত দেৱগণে কৰৈ সেৱ৷৷৩২৷৷

তোহ্মাক সেৱন্ত সদা চন্দ্ৰ সূৰ্য্য বিধি৷

তযু বৰদানে সমস্তৰে ভৈল সিদ্ধি৷৷

তোহ্মাৰ নাহিকে জন্ম মৰণ সংস্কাৰ৷

তযু মহিমাৰ কেহো নপাৱন্ত পাৰ৷৷৩৩৷৷

হেন দেৱে কাহাক ধিওৱা নিৰন্তৰ৷

কি কাৰণে তপ কৰা আপুনি ঈশ্বৰ৷৷

কিবা মন্ত্ৰ জপা তুমি কহিয়ো আহ্মাত৷

পৰম কৌতুকে মই পুছিলো তোহ্মাত৷৷৩৪৷৷

তোহ্মাৰ পৰম প্ৰিয়তম ভাৰ্য্যা আমি৷

ৰহস্য কথাক কহিয়োক মোক স্বামী৷৷

দ্বিজ কবিশেখৰে কহিলা হেন সাৰ৷

হৰিনাম লৈয়া সৱে হুয়োক নিস্তাৰ৷৷৩৫৷৷

৷৷চতুৰ্থ কীৰ্ত্তন৷৷

ঘোষা৷৷

হে কৰুণাসিন্ধু ভকতবন্ধু কৰিয়ো নিস্তাৰ৷

কেনে হঞো সংসাৰৰ পাৰ৷৷৪৷৷

পদ৷৷

পাৰ্ব্বতীৰ বাক্য শুনি হৰ৷

পাচে হেন দিলন্ত উত্তৰ৷৷

শুনিয়ো পাৰ্ব্বতী মোৰ বাণী৷

ভাল তুমি পুছিলা কাহিনী৷৷৩৬৷৷

ইটো কথা পৰম গুপুত৷

কহিবাক নুহিকে যুগুত৷৷

তুমি মোৰ প্ৰাণপ্ৰিয় জায়া৷

তাতেসে কহিবে মোৰ দায়া৷৷৩৭৷৷

সত্য যুগ আছিল পূৰ্ব্বত৷

সৱে ভৈল হৰিৰ ভকত৷৷

সৱাৰো ভৈলেক শুদ্ধমতি৷

কৃষ্ণৰেসে চৰণত ৰতি৷৷৩৮৷৷

হৰি পাদপদ্মে হৃদি থৈয়া৷

ফুৰৈ মাধৱৰ নাম লৈয়া৷৷

শুনৈ কৃষ্ণকথা মাত্ৰ কাণে৷

হৰিপূজা কৰৈ সাৱধানে৷৷৩৯৷৷

জানি হৰি নামেসে নিস্তাৰ৷

হৰিনাম লৈয়া হোৱে পাৰ৷৷

ইহলোকে ভুঞ্জয় ভুকুতি৷

পৰলোকে লভয় মুকুতি৷৷৪০৷৷

যিটো গতি ইন্দ্ৰ আদি দেৱে৷

নপাৱন্ত কৰ্ম্ম কৰি কেৱে৷৷

সিটো গতি পাৱৈ হৰি স্মৰি৷

কিছু আন পুণ্যক নাচৰি৷৷৪১৷৷

মোৰ বাক্য শুনি দেৱগণ৷

সমস্তৰে বুদ্ধি ভৈল ছন৷৷

আগম পুৰাণ বেদ শুনি৷

নিশ্চয় নপান্ত মনে গুণি৷৷৪২৷৷

সকল শাস্ত্ৰৰ ভিন্ন মত৷

নপাৱন্ত কেৱে তাৰ তত্ত্ব৷

দেৱগণে নপাৱন্ত পাৰ৷

মনুষ্যে জানিবে কিবা তাৰ৷৷৪৩৷৷

দেয় তুলাপুৰুষ দানক৷

অশ্বমেধ যজয় অনেক৷৷

বাৰাণসী প্ৰয়াগত স্নান৷

গয়াত পিতৃক পিণ্ডদান৷৷৪৪৷৷

কৰৈ কায়ক্লেশ ঘোৰ ব্ৰত৷

বেদপাঠ নছাড়ৈ সতত৷৷

তপ জপ ধৰ্ম্ম ভূতদায়া৷

আনো সৱে পুণ্য আচৰিয়া৷৷৪৫৷৷

যোগ ধ্যান ব্ৰত তত্ত্ব জানি৷

নপাৱৈ গতিক একো প্ৰাণী৷৷

হৰিনাম লৱৈ মাত্ৰ মুখে৷

সিটো গতি পাৱৈ মহাসুখে৷৷৪৬৷৷

থাকৈ পুত্ৰ দাৰা সমন্বিতে৷

পৰহিংসা কৰয় সততে৷৷

নধৰয় ব্ৰহ্মচৰ্য্য ব্ৰত৷

নজানয় একো জ্ঞান তত্ত্ব৷৷৪৭৷৷

এড়িলেক আপোনাৰ ধৰ্ম্ম৷

নকৰৈ বেদৰ যত কৰ্ম্ম৷৷

কেৱলে কৃষ্ণৰ নাম লৱৈ৷

মুকুতিক মহাসুখে পাৱৈ৷৷৪৮৷৷

কিনো হৰিনামৰ মহিমা৷

কোনে কহি পাইবে তাৰ সীমা৷৷

আতপৰে ধৰ্ম্ম নাহি আন৷

ৰামনাম সদা কৰা পান৷৷৪৯৷৷

৷৷পঞ্চম কীৰ্ত্তন৷৷

ঘোষা৷৷

ৰাম কৃপা কৰা গোপাল ভজিলো তুৱা পাৱে৷

সংসাৰ সাগৰ তৰো তুৱা নাম নাৱে৷৷৫৷৷

পদ৷৷

পাৰ্ব্বতীত শঙ্কৰে কহিলা নিষ্ঠ কৰি৷

হৰিৰ নামেসে জানা সংসাৰক তৰি৷৷

সৰ্ব্বক্ষণে হৰিগুণ নামক ভাৱিবা৷

হৰিনাম বিনা চিত্ত আনত নিদিবা৷৷৫০৷৷

সিজে পুণ্যচয় হৰিনামৰ লগত৷

পাসৰিলে লাগ লৱৈ পাতক সমস্ত৷৷

যত পুণ্যচয় হৰিনামৰ কিঙ্কৰ৷

তাক পাসৰিলে পাপ হোৱৈ বহুতৰ৷৷৫১৷৷

পাচে দেখিলন্ত ব্ৰহ্মা আদি দেৱগণে৷

মনুষ্যৰ পাপ নাই বিষ্ণুক স্মৰণে৷৷

যতেক মনুষ্য কেৱে নুপূজৈ দেৱক৷

হৰি স্মৰি ভৈল সৱে হৰিৰ সেৱক৷৷৫২৷৷

মনত গুণন্তদেৱে কৰি হৃদিখেদ৷

কেনমতে হৰিৰ ভকতি হোৱৈ ছেদ৷৷

আহ্মাক নুপূজৈ কেৱে পৃথিৱী মণ্ডলে৷

আহ্মাক ছড়ায়া সৱে বৈকুণ্ঠক চলে৷৷৫৩৷৷

নপাওঁ যজ্ঞভাগ আমি দেৱ ভৈলো কিক৷

আহ্মাৰ দেৱতা পদ আছে ধিক ধিক৷৷

আৱে হেন বোলো সৱে দেৱগণ আসা৷

সৱে মিলি মাধৱক কৰোহো উপাসা৷৷৫৪৷৷

শঙ্কৰে বোলন্ত মই কৃষ্ণতো অধিক৷

হৈবো বুলি মনে কৰো তানে ভকতিক৷৷

যতেক ত্ৰিদশ কোটি দেৱ আছে মানে৷

বিষ্ণুক পূজিবে লাগিলেক থানে থানে৷৷৫৫৷৷

ৰহোক আহ্মাৰ ভিক্ষা মনুষ্য লোকত৷

দিয়োক জীৱিকা প্ৰভু ভৈলোহো ভকত৷৷

যজ্ঞভাগ ভুঞ্জিবাক নপাওঁ আমি কেৱ৷

ৰাখিয়ো জীৱিকা তযু পাৱে কৰো সেৱ৷৷৫৬৷৷

ত্ৰিদশৰ ভকতিত তুষ্ট ভৈলা হৰি৷

আগতে দিলন্ত দেখা দিব্যৰূপ ধৰি৷৷

পৰম মধুৰ মূৰ্ত্তি কোটি সূৰ্য্য সম৷

মুখে মৃদু হাস্য জগতৰে মনোৰম৷৷৫৭৷৷

চতুৰ্ভুজ শঙ্খ-চক্র-গদা-পদ্মপাণি৷

দেৱক সম্বোধি হেন বুলিলন্ত বাণী৷৷

তুষ্ট ভৈলো আমি কৰিবোহো উপকাৰ৷

আপুনি মনুষ্য হৈয়া হৈবো অৱতাৰ৷৷৫৮৷৷

তোমৰাসৱক পূজা কৰিবো বিশেষ৷

তেৱেসে পূজিবে নৰে পায়া উপদেশ৷৷

দেৱক পূজিবো যজ্ঞ কৰিবো বহুত৷

তেৱে মোৰ নামধৰ্ম্ম হৈবেক গুপুত৷৷৫৯৷৷

এহি বুলি ত্ৰিদশক ভকত বৎসলে৷

বহুবিধ ৰূপ ভৈলা পৃথিৱী মণ্ডলে৷৷

ৰঘুকুলে ৰামচন্দ্ৰ ভৈলা অৱতাৰ৷

যজ্ঞ কৰি দেৱৰ সাধিলা উপকাৰ৷৷৬০৷৷

শ্ৰাদ্ধে পিতৃগণক কৰিলা মন তোষ৷

ব্ৰাহ্মণকো দান দিয়া কৰিলা সন্তোষ৷৷

দ্বাপৰ যুগত যদুকুলে অৱতৰি৷

কৃষ্ণৰাম ৰূপে পৃথিৱীৰ ভাৰ হৰি৷৷৬১৷৷

দেৱ ব্ৰাহ্মণক পূজা কৰিলা অশেষ৷

সকল জগতে লৈল কৃষ্ণ উপদেশ৷৷

কৃষ্ণৰ প্ৰসাদে ভৈল দেৱৰ সম্পত্তি৷

বোলা হৰি হৰি আৱে হৌক সদগতি৷৷৬২৷৷

৷৷ষষ্ঠ কীৰ্ত্তন৷৷

ঘোষা৷৷

ভাই ৰামনাম জপ ভাই ৰামনাম জপ৷

ইহাৰ সমান নুহি তন্ত্ৰ মন্ত্ৰ তপ১৭৫৷৷৬৷৷

পদ৷৷

শুনিয়ো পাৰ্ব্বতী মঞি পূজিলো হৰিক৷

মনে হেন হৈবে সাধো কৃষ্ণতো অধিক৷৷

বহুবিধ ভকতি কৰিলো বাহিৰত৷

সদায় নুগুচৈ মোৰ কপট চিত্তত৷৷৬৩৷৷

কহিলো পাৰ্ব্বতী হৃদয়ৰ কথা ভাঙ্গি৷

নুগুচিল অহঙ্কাৰ মাধৱক লাগি৷৷

যদ্যপি কৰিলো মই কপট ভকতি৷

তথাপিতো তুষ্ট ভৈলা ত্ৰিজগত পতি৷৷৬৪৷৷

কিনো দয়াময় প্ৰভু ভকত বৎসল৷

কপট সেৱাত মোৰ কৰিলা কুশল৷৷

দিব্যৰূপে দেখা মোক দিলন্ত মাধৱে৷

চাহিলো নয়ন ভৰি পৰম উৎসুকে৷৷৬৫৷৷

দণ্ডৱতে প্ৰণামিলো কৃষ্ণৰ চৰণ৷

পাছে নাৰায়ণে মোক বুলিলা বচন৷৷

মোত কৰি তোহ্মাতে অধিক হৈবে মান৷

যেনমতে হৈবে তাৰ কহিবো কাৰণ৷৷৬৬৷৷

তোহ্মাক পূজিবো মই পৃথিৱীক গৈয়া৷

তযু যশ বঢ়াইবো তোহ্মাতে বৰ লৈয়া৷৷

দ্বাপৰ যুগত আদি ত্ৰেতাৰ অন্তত৷

অৱতাৰ হৈবোহো আপুনি জগতত৷৷৬৭৷৷

আহ্মাৰ বচনে তুমি হেন কৰিয়োক৷

শাস্ত্ৰ কৰি মনুষ্যৰ লোভ বঢ়ায়োক৷৷

আগমত দেখায়োক সংসাৰৰ সুখ৷

তাক দেখি হোৱৈ যেন আহ্মাত বিমুখ৷৷৬৮৷৷

আহ্মাৰ ভকতি পন্থ সৱে হৌক ছন৷৷

আন দেৱ পূজাত সৱাৰো হৌক মন৷৷

আগম দেখায়া কৰা আহ্মাক গুপুত৷

তেৱেসে প্ৰজাৰ পুষ্টি হৈবেক বহুত৷৷৬৯৷৷

মাধৱৰ বাক্য হেন শুনিলোহো আমি৷

পাছে ভয় হুয়া হেন বুলিলো প্ৰণামি৷৷

সহস্ৰেক ব্ৰহ্মবধ যদি কৰৈ নৰে৷

তোহ্মাৰ সেৱায়ে তাকো তৰিবাক পাৰে৷৷৭০৷৷

যদিবা তোহ্মাক প্ৰভু কৰে অহঙ্কাৰ৷

সিটো পাতকৰ আৱে নেদেখো নিস্তাৰ৷৷

শত কোটি কল্প মানে নৰকত পচৈ৷

কদাচিটো সিটো মহাপাতক নুগুচৈ৷৷৭১৷৷

কি কৰি পৱিত্ৰ মঞি হৈবো নাৰায়ণ৷

সেই উপদেশ দিয়া পাতকনাশন৷৷

যদি হেন তোহ্মাক আগমে কৰো ছন৷

তেৱে মোৰ হুইবেক পাতক অমোচন৷৷৭২৷৷

মাধৱে বোলন্ত শুনা শঙ্কৰ সম্প্ৰতি৷

মোৰ নাম লৈলে পাপ যাইবে অধোগতি৷৷

সহস্ৰেক নামে মোৰ পাতক তৰিবা৷

সৱাতো অধিক তুমি মোৰ প্ৰিয় হৈবা৷৷৭৩৷৷

কৰৈ মোৰ নামে তিনিলোকক পৱিত্ৰ৷

মুকুতি পদক দেই আত কোন চিত্ৰ৷৷

মোৰ নাম লৈলে মোৰ চৰণক পাৱে৷

পৰম ঐশ্বৰ্য্য দেওঁ যাক যিবা ভাৱে৷৷৭৪৷৷

জানিবা শঙ্কৰ মোৰ বাক্য নুহি মিছা৷

মোৰ নাম লৈলে পাইবা মনে যেন ইছা৷৷

সহস্ৰেক নাম পাছে আহ্মাৰ আগত৷

কহিলা সকলে হৰি কৰিয়া বেকত৷৷৭৫৷৷

শুনিলো প্ৰভুৰ মুখে সহস্ৰেক নাম৷

ধৰিলো নিশ্চয় কৰি পূৰ্ণ ভৈল কাম৷৷

সেহি সহস্ৰেক নাম জপো মঞি মনে৷

কহিলো ৰহস্য তুমি ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে৷৷৭৬৷৷

ৰত্নাকৰ কন্দলি কহিলা যেন সাৰ৷

ৰামনাম বিনা নাই সংসাৰ নিস্তাৰ৷৷

জানিয়া যতনে মাধৱৰ নাম ধৰা৷

ৰামনাম ভাৱিয়া সংসাৰ সুখে তৰা৷৷৭৭৷৷

৷৷ সহস্ৰনাম-বৃত্তান্ত সমাপ্ত৷৷১৷৷