শোণিত কুঁৱৰী/চতুৰ্থ অঙ্ক, পঞ্চম দৰ্শন

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search

[ ৬১ ]

 

পঞ্চম দৰ্শন

 (দ্বাৰকাৰ প্ৰসাদৰ এক অংশত শ্ৰীকৃষ্ণ এখন অসনত বহি আছিল, আৰু এফালে সাত্যকি, আনফালে সনাতন থিয় দি অছিল।

শ্ৰীকৃষ্ণ: তাৰ পিছত?
সনাতন: তাৰ পিছত সেই চিত্ৰ-বেচোতা গন্ধৰ্ব ল’ৰাটো এদিন অকৌ প্ৰাসাদলৈ আহিছিল। সেইদিনা অনিৰুদ্ধই তাক মাতি নি তাৰ ছবি চাইছিল।
শ্ৰীকৃষ্ণ: ওঁ! আৰু সেইদিনাই অনিৰুদ্ধ নিৰুদ্দেশ?
সনাতন: হয়।
শ্ৰীকৃষ্ণ: সেই বালকৰ হাতত কোনো সুন্দৰীৰ পট আনিছিলনে?
সনাতন: সেই বিষয়ে আমি চোৱা নাছিলো।
শ্ৰীকৃষ্ণ: এইকেইদিনৰ ভিতৰত তুমি অনিৰুদ্ধৰ মনত পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰিছিলানে?
সনাতন: হয়; সামান্য পৰিবৰ্তন লক্ষ্য কৰিছিলো।
শ্ৰীকৃষ্ণ: (অলপ হাঁহে) সাত্যকি! তুমি এই বিষয়ে কি ভবিছা?
সাত্যকি: এৰা, মই দেখোন একো ততকে ধৰিব পৰা নাই। কুমাৰনো ক’লৈ যাব পাৰে।

(এনেতে বলোৰাম সোমাই আহে; লগত পদ্যুম্নও আহে। তেওঁলোকৰ সৈতে চাৰিটা দূত)

বলোৰাম: কুমাৰৰ একো সন্ধানেই পোৱা নগ’ল তুমি কিবা পালানে? কিবা অনুমান কৰিব পাৰিছানে?
শ্ৰীকৃষ্ণ: ওহোঁ। তেন্তে এই চাৰিটা দূতকে পঠাবলৈ স্থিৰ কৰিছানেকি?
[ ৬২ ]
বলোৰাম: এৰা! মই ইহঁতক সকলো বুজাই দিওঁ। তাৰ বাহিৰে আন উপায় মই আৰু দেখা নাই।
শ্ৰীকৃষ্ণ: নিশ্চয় দূত পঠাই বাতৰি নল’লে আৰু কি উপায় আছে?
বলোৰাম: (প্ৰথম দূতক) তুমি ইয়াৰ পৰা ওলাই উত্তৰাভিমুখে গৈ পঞ্চনদৰ সকলো দেশতে বিচাৰি গৈ কাশ্মীৰ প্ৰদেশৰ প্ৰত্যেক গাঁৱে-ভূঞে, পৰ্বতে-কন্দৰে কুমাৰৰ সন্ধান কৰাগৈ যোৱা! (প্ৰথম দূতে সেৱা কৰি যায়গৈ) (দ্বিতীয়ক) তুমি দাক্ষিণাভিমুখে গৈ দাক্ষিণাত্যৰ পৰা কন্যাকুমাৰিকাইদি সেতুবন্ধ পাৰ হৈ লঙ্কা দ্বীপত কুমাৰৰ অনুসন্ধান কৰি, হিমালয়ৰ কাষৰ পাৰ্বত্য প্ৰদেশত সন্ধান কৰি গঙ্গা-যমুনাৰ পাৰৰ গোটেই দেশ অনুসন্ধান কৰিবা। (তৃতীয়ক) তুমি কামৰূপত প্ৰৱেশ কৰিব পূৰ্বাঞ্চলৰ সকলো গিৰি-প্ৰদেশত সন্ধান কৰিবা। পূৰ্বদেশৰ মায়াবিনীৰ কথা তুমি সদায় মনত ৰাখিব। (চতুৰ্থক) তুমি সিন্ধু প্ৰদেশত অনুসন্ধান কৰি পশ্চিমত গান্ধাৰকে আদি কৰি সকলো দেশতে কুমাৰৰ অনুসন্ধান কৰাগৈ! (দূতবোৰে সেৱা কৰি যায়গৈ।)
শ্ৰীকৃষ্ণ: এৰা, ইহঁতে অনুসন্ধান কৰি আহকগৈ আৰু আমি নিজেও অনুসন্ধান কৰিব লাগিব নিশ্চয়।
প্ৰদ্যুম্ন: পিতা! অন্তঃপুৰত সকলোৱে কুমাৰৰ শোকত উত্ৰাৱল হৈছে! আপুনি নগ’লে আৰু সান্ত্বনা দিওঁতা কেও নাই!
শ্ৰীকৃষ্ণ: উত্ৰাৱল হোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। বাৰু বলা।

(শ্ৰীকৃষ্ণ যায় আৰু পাছে পাছে প্ৰদ্যুম্নও যায়।)

বলোৰাম: সনাতন! মোৰ সেই বালকৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ সন্দেহ হৈছে। নিশ্চয় সি কোনোবা মায়াবিনী, কোনো অসুৰৰ ইচ্ছাৰে তাক এইদৰে লৈ গৈছেহি।
সনাতন: মোৰে এই বিষয়ে সন্দেহ হৈছে।
সাত্যকি: একো অসম্ভৱ নহয়। প্ৰদ্যুম্নক সুতিকা গৃহৰ পৰা শম্বৰে নিয়া আজি কিমান দিনৰ কথা।
[ ৬৩ ]
বলোৰাম: এৰা বৰ আচৰিত। বলাহঁক এবাৰ অন্তঃপুৰলৈ যাওঁ। সকলো উত্ৰাৱল হৈছে।

(সকলো যায়গৈ)

 

এই লেখকৰ লেখাসমূহ বৰ্তমান পাবলিক ড'মেইনৰ অন্তৰ্গত কাৰণ এই লেখাৰ উৎসস্থল ভাৰত আৰু "ভাৰতীয় কপিৰাইট আইন, ১৯৫৭" অনুসৰি ইয়াৰ কপিৰাইট ম্যাদ উকলি গৈছে। লেখকৰ মৃত্যুৰ পাছৰ বছৰৰ পৰা ৬০ বছৰ হ'লে তেওঁৰ সকলো ৰচনাৰ কপিৰাইট ম্যাদ উকলি যায়। (অৰ্থাৎ, ২০২০ চনত ১ জানুৱাৰী ১৯৬০ৰ পূৰ্বে মৃত্যু হোৱা লেখকৰ সকলো ৰচনা পাব্লিক ড'মেইনৰ আওতাভুক্ত হ’ব। )