পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৬৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

সাহিত্য সাধৰণ লক্ষণ। উলিয়াবলৈকে টান হৈ পৰে। কিন্তু এই ধাৰ পৰা এসে ৰিলো উচিত নয়, যে ভাষা আৰু সহিত একে। সিহঁত আৰে একে একে বন হলেও, তুইও বেলেগ বেলেগ । সিহঁতৰ গুণ বেলে লক্ষণ বেলে, আৰু নামে সুয়া। কিছুমান কথাত যদিও ইৰো . বৰ মিল দেখা যায় কিছুমান কথাত আকৌ ইমান অমিল, যে সিহঁতৰ ভিতৰত একো সমই নাই বুলিব পাৰি। প্ৰথমতে চোৱা, ভাষা ক্ষেত। এটা নাম মাথােন। ভাব প্রকাশ কৰিবলৈ মানুহে মুখেৰে নানা অফাক কৰে। তাৰ একোটা শব্দৰ নাম আৰ। আখৰৰ এটা ৰা কেইটও গােটই এটা বৰ নাম হয়। এই নামবােৰ যেতিয়া মানুহে মনৰ ভাৰ একাশ কৰিবলৈ উচ্চাৰণ কৰে তেতিয়া তাকে ভাষা বােলে। কি সাহিত্য কাপাতেৰে গঢ়া ৰ। মানুহে লিখিবলৈ শিকাৰ আগেয়েও ভাষা আছি, আৰু এতিয়াও আছে। কিন্তু সাহিত্য আগেয়ে নাছিল। ভাষাৰ অখিনি ঈশ্বৰে আৰু আদখিনি মানুহে কৰা, কিন্তু সাহিত্য হলে সর্বাংশে মানুহৰ হাতে গঢ়া ৰ। সাহিত্য আৰু ভাষাৰ ভিতৰত যে কেৱল এই খিনিহে অমিল এনে বুলি ভৰা উচিত নহয়। ৰাতি আৰু দিনৰ যেনে ভে, সিহঁতৰ ভিতৰতে এয় সিমানেই প্রভেদ। মিল কেৱল একে ঠাইত ৷ােন দেখা যায়। আগড় কৈ অহা হৈছে যে নানাবিধ শৰ গােট খুৱাই একোই কৰি এটা তাৰ কাণ কৰাৰ নাম ভাষা। এনেতে ভাষা শব্দমূলক, অর্থাৎ শব্দ নহলে ভাষাৰ সৃষ্টি হব নােৱাৰে। যদি ফাহানিবা মানুহে শব্দ এটাইবােৰ পাহৰি খায়, তেন্তে সে জিনাই ভাষাৰৰ মূৰ মৰিব। সাহিত্যও প্রায় তেনেকুৱা। কিছুমান শব্দ লগ কৰি এটা কখালিখিলেই সাহিত্য হয়। এতেকে সাহিত্যকোষাৰ নিটি শব্দৰ সমষ্টি বাপু বুলিব পাৰি। এই ঠাইতে ইহঁত দুয়ােৰে ৰৰ মিল লেখা যায়। ইয়াত বাজে এবলৈ যত ধৰা তাতে সিহঁত বেলেগ। সিহঁত দুৰে ভিতৰত কত কত মিল অঙ্ক কত অমিল ভালকৈ বুজি নললে সাহিত্য শিক্ষা বহুত বিধিনি জবি পাৰে। কিয়নো, আমি আদিতে কৈছে, যে ফেৰিলাৰু মাহে ভাষা শি েহয় তেও সাহিত্যৰ ৰা নাপায়। ভাষ। ওপৰতে থকা নয়, ফুলেই আৰু ৰা যায়। মেয়ে অথৰ চিনে আৰু শৰথ আনে সে চায় দেখা পায়, গা শিকিব পাৰে; কিন্তু সাহিত্য তেনেকুৱা নহয়।