পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৬৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

সাহিত্য বিচার। স্থায়ী হয় না। নয়। কিনী লােক রাগৰ আনিলে শাহি প বিলাস-খন গােমই তাৰ নানাবিধ শােয়া চাই চাই ভাগৰ পাৰে। এই পৰি লবলৈ সকলােৰে ৰা উচিত। কোন বাটে গলে এই যা লা কৰিব পাৰি সৰু আধি ক্রমে দেখুৱাম। সম্প্রতি সাহিত্য কি বন্ধ, কিনে সাতি বােলে, তাৰ গৰু কেনে, ফোনে কি যৰে সাজিলে, কে হল, আপেয়ে ফেনে আছিল, এতিয়া কেনে হৈছে, আৰু আন কিহৰ গত সাহিত্যৰ বিশেষ সময় আছে, জয় জয়তে এই কেষ্ট। কালকে বিচাৰি চাৰ শাৰি; তেহে আমি সাহিত্যৰ ওচৰ চাপিৰ পাৰি। সংসাৰৰ সকলো প্রাণীতকৈ যে মানুহে ইমান বেছি উন্নতি কৰিছে, তাৰ কাৰণ এই যে সিহঁতে নিজৰ মনৰ ভাৰ নকৰিব পাৰে। এটা মানুহে নিজ বুদ্ধিৰে যি শিৰুে তাৰু তাৰ লগৰীয়াৰিক বুজাই কব পাৰে। এই ক্ষমতা নখকাহেঁতেন মানুহে কেতিয়াও ইমানখিনি উতি কৰিব নােৱাৰিলেহেতেন। খেয়ে যি শিকে, সি তাৰ লগতে লোপ হলহেঁতেন। এতিয়া সেই ক্ষমতাৰ ও আখি আনে শিক্ষা বা উলিওৱা কথাৰ পৰা উপকাৰ পাওহঁক। যি উপায়ৰ বাৰাই এজনৰ মনৰ ভাব আন এজন প্ৰকাশকৈ কব পৰা যায় সেই উপায় নাম ভাষা। ভাষা কেনেকৈ হল, তাক কোনে সাৰিলে, এইবােৰ কথা আমাক এতিয়া নালাগে। সম্প্রতি ইয়াকে আনিলেই হব, যে আমি ভাষাৰ তবে অন্য জীৱজন্ততকৈ গেছি উন্নতি লাভ কৰিব পাৰিছো। এই ভাষায় বাই আমাৰ মনৰ গাৰ ব্যক্ত কৰে। এই ভাষাৰেই হে আমি পৃথিবীত জাতকৈ শ্রেষ্ট। কিন্তু অকল ভাষাই আমাৰ ইমান উপকাৰ সাধিব নােৱাৰিলেহেতেন। যেতিয়া মানুহে লিখিব নাজানিছিল,যেতিয়া কাপােৰ ব্যৱহাৰ পৃথিৰীত নাছিল, সেই সময়ত ভাষাৰো বৰ আদৰ নাছিল। ভাষা যে ইমান শৱতী হল, ইকেল লিখাৰ বলতহে। মানুহে বুজিৰে উলিওৱা কথা লিখি শলৈ এইটো উপায় নাহেঁতেন, ভাষাৰ পৰা নামি ইমান উপকাৰ কেতিয়াও নাপাও। মানুহে যেতিয়াৰ পৰা কথা লিখিবলৈ ধৰিলে, সেই দিনৰ পৰা সাহিত্যৰ পা ল বুলি ধৰিব পাৰি। ভাষা শিখিলেই সাহিত্য নাম পায়। ভাষা আৰু সাহিৰ ভিৰ ইমান মিল, যে সময়ে সময়ে কোমটো কি বাহি