পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৬২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

ও সাহিত্য বিচাৰ। সাহিত্যৰ সাধাৰণ লক্ষণ। মানুহে নি বুদ্ধিৰে আজিলৈকে যি যি কাম কৰিছে, তাৰ ভিতৰত সাহিত্যকে খাই বুলিব পাৰি। সাহিত্য ও সংসাৰ জিনি আছে। ইয়াৰ নিচিন মনমোহ। বস্তু জগতত আৰু বিচাৰি পাবলৈ বৰ টান। সাহিত্যৰ গুণত বিষাগত সুৰ যোৱা মানুহৰে। মনােবিকাৰ উপশম হয় ; গীয়াৰ ৰােগ সকাহ পৰে; কাঠ-বৰুৱা মানুহৰ মনত দয়াৰ জন্মে ; পং, শিয়াল ইত্যাদি মানুহৰ যিবিলাক ৰিপু আছে, সিততা লাহে লাহে কমি যায়। কিন্তু এই সাহিত্যসুখ সকলোৱে ভােগ কৰিবলৈ নাপায়। আগেয়ে কিছু জান আজি নললে সাহিত্যৰৰ পােৱা বৰ টান। সেই দেখিহে মূৰ্থ আৰু অসভ্য জাতিবােৰে সাহিত্যৰ মােন নাপায়; আন কি, সাহিত্য বুলিবলৈ বন্তু এটাই সিহঁতৰ নাই। জ্ঞান সাহিত্য-সুখৰ মূল। জ্ঞানৰ ৰশ্মিয়ে মন পােহৰ নকৰিলে সাহিত্যৰ অসীম রূপৰ অলপপ দেখিবলৈ পােৱা নেযায়। এই জ্ঞান কেৱল লিখা-পঢ়া শিকিলেই হয়, এনে বুলি ভৰা অনুচিত। অনেক মানুহ আছে, তেওঁলোকে লিখা-পঢ়া জানে আৰু টান টান পুথিৰ অৰ্থও নিমিষতে কৈ দিব পাৰে, তেও সাহিত্যৰ ৰস বুজিবলৈ টান পায়। এই কথাটো প্ৰথমতে আচৰিত যেন লাগিৰ পাৰে, কিন্তু অলপ গমি চালে দেখা যায়, যে যি জ্ঞানৰ বলত সাহিত্যৰ ৰা বুজিব পাৰি সি লিখা-পঢ়া শিকিলেই হোৱা বস্তু নহয়। তাৰ নিমিত্তে বেলেগে পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে, তেহে সেই জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰি। নীতিবিজ্ঞান, মনােবিজ্ঞান বা গণিত ইত্যাদি শাস্ত্ৰত ৰৰ পাগলি লাজ কৰিলেও সাহিত্যৰ একো নাজানিব পাৰে। কিয়নাে, মনােবিজ্ঞান শিকোতে সাহিত্য শি নয়। এই জ্ঞান যে দুলত এনে নহয়। আন কথা শিকিবলৈ যিমান দুখ কৰিব লাগে, সাহিত্য বোধকৰে। তাতকৈ অলপ মতে শিকিব পৰা যায়। যেতিয়া