পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৬১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

আগৰ দিন। মহন্ত। সেই সত্ৰৰ মহন্তৰ সেৱ-জষা কৰিবলৈ যি লােক নিযুক্ত সেই ৰােৰ ভকত। কোনো দেৱতাৰ বা দেৱমন্দিৰৰ কাৰ্য্য চলাওঁতা লােকক দেৱলীয়া বােলে। সত্ৰ আৰু দেৱালয় অথবা কোনো অৱস্থাৰ আন কোনাে বিষৰ কাজ কাম কৰা লোবিলাকক পাইক রোলে। কোনো লােকৰ দাস কৰা লোকবিলাকেই গেলাম। গােলামৰ ওপৰত গৃহস্থৰ সম্পূর্ণ কর্তৃত্ব; তাক নন, বিক্রয়, হস্তান্তৰ কৰিব পাৰে। পুল-কাৰ ওপৰতো পিতৃমাতৃৰ সেইরূপ স্বত্ব। যিসকল লোকক ৰাই কোনাে ধৰ্মালয় বা দেৱালয়ত অথবা আন কোনাে লোকক সমর্পণ কৰে, তাৰ ৰাজদণ্ড বিনে ৰাজকীয় সকলে। গুছে। অর্থাৎ বাথৰৰ কৰ-কাটল, পঞ্চক, বেঠ, বেপাৰ, জলক, যৰক্ষাৰ চোৰ, ছিনলা, ধুমছি, মাড়েশা, দান, খুত, দণ্ড. বন্ধ, হাট, খাট, চকী, ফাট এইসকলৰ দায়ৰ পৰা সেইবােৰ মানুহ মুক্ত হয়। স্বাক সেইসােৰ মানুহ দিয়া হয়, সেইসকলেই সেইবোৰ ৰাৰ লব পাৰে। আমি যি সময়ৰ কথা লিখিছে। সেই সময়ৰ অসম দেশৰ প্ৰা সংখ্যা ২৪ লক্ষৰ অধিক নাছিল।