পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

সাহিত্য-সংগ্রহ।

  1. বি, হােমসকলৰ নাৰ পৱিত্ৰ কৰি পৃথিৱীত নাৰীসকল, পতি প্ৰাণৰ টা দেখুৱাই বৈকুণ্ঠ খামলৈ গৈ দময়ন্তী সাবিত্রীৰ স্থান অধি কাৰ কৰিলে। জয়মতীৰ লৰ। দুটি আছিল; মাকৰ মৃত্যুৰ পাচত লৰা দুটি বুীমাকে নিলে। এই লৰা দুটি। জ্যেষ্ঠটিৱেই আহােম ৰজাসকলৰ গৌৰ রূপ কেসিংহ।

গদাপাণিয়ে নগা পর্বততে অবেশেৰে থাকিল। নাম-চাং, টাবলু ইত্যাদি নগা-পর্বতবিলাকৰ আজি ইটো টিলাত কালি সিটো টিলাত পলাই কি মাৰে মাৰে ভৈয়ামলৈ আহি পাণ, কচু, আলু, জলকীয়া ইত্যাদি যেটি বিকা মােকোলাবলৈ ধৰিলে। মানে মাজে লৰা দুলিকে শাহবৰ তাত চাই যায়। এনে এটা প্রবাদ আছে, এদিন হনু গদাপাণি টাবলু নগাপর্বত থকা ভু পাই লৰাৰজাৰ সেনাবিলাক গৈ তেওঁক তাতে বেৰি ধৰিলে। সেই টাৰত বৰ ডাঙ্গ ৰ যেন শিল এটা আছিল। গদাপাণিয়ে শক্ত মাজত পৰি গাৰ হৈ অতি কাতৰ ঘৰেৰে বনদেবী সম্বোধন কৰি কৰলৈ ধৰিলেহে মা! আমি মােক ৰক্ষা কৰা।” গদাপাণিৰ কাৰােক্তিত অকস্মাৎ পৰৰ সেই বিশাল শৈলৰ উদাটিত হল। গদাপাণি ভাৰ মতে সােমাই থাকিল। লৰাৰজাৰ সেনাই তেওঁক নেই উলটি আহিল। এই শৈশৰ একাও শিলটোক নগাহঁতে আজিলৈকে পঙ্গাপাটলাদি দিয়ে। আৰু এসি গাণিক লৰাৰৰ সেনাবিলাকে সেই পর্বতমালাতে লগ পায়। সেই দিনাৰ সম্পর্কেও এটি অত ঔপন্যাসিক প্রবাদ আছে। লৰ ৰৰ চৰবিলাকে যেতিয়া গদাপাণিক কেউ ফালৰ পৰা ৰেৰি ধৰিলে, সেই সময়ত হনু বৰগছ এজােপাত এজন খামারী তিতাৰ আবির্ভাব হয়। তেওঁ সেই গছৰ ডাল এটাত মাটিলৈ ভৰি ওলােমাই বহি তেওঁৰ দীঘল লহঙ্গাৰ (মেখেলা) তলত গদাপাণি সুমাই লুকাই ৰাখি শক্ৰৰ হাতৰ পৰা কৰিলে। এই এৰে নাই বিপদত পৰা দেখি গদাপাশি নগ-পৰ্বত এৰি ভটিয়াই ৰৰ মন কৰিলে। কামরূপৰ ৰণৰ বৰফুকন গদাপাণিৰ ভিনিহীয়েক। নগা- গৰ পৰা ওটিয়াই অহাত বাটতে সকাল সােহরে তেওঁক চিনি পাই ই বৰ বৰফুকনৰ ঘৰলৈ বৰ নিমিত্তে গদাপাণিক পৰামর্শ দিলে।