পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

মতী কুঁৱৰী আৰু লাগিদাপাণি। উতৰ লেপাই হবে গদাধৰ বাতৰি গল। আকৌ ৰজাৰ সেনাই জয়ন্তী তাড়না কৰিবলৈ ধৰিলেহি। সকলোৱে চায় আৰু মূৰে কপালে হাত দি গুটি যায়। ছদ্মবেশী গদাধৰে ভৰৰপৰা একান্ত মনে, অতি বিষন্ন ভাবে জয়মতীলৈ আৰু সেই যন্ত্রণাকাৰীবিলাকলৈ চাই থাকে। নিজৰ প্ৰাণৰ ভয়ত একে। মাতিৰ নােৱাৰে, মাত দিলেই চিনি পাইৰাকীয় সেনাই ধৰিনিবধি নিলেই সং। কিন্তু চাদাং আৰু সেনাবিলাক অতিৰি মােৰাতে গদাধৰ আকৌ ময়মতীৰ ওচৰ চাপিলহি। একে এগৰ পৰে ৰাইয়মতীক কখলে শৈ; এই বাৰে ৰজাই একো উত্তৰ নেপালে। কিন্তু এইবাৰ জয়মতীয়ে ৰক চিনি পালে। ভাবিলে যেৰ নিমিত্তে তেওঁ এনে যথাকো কাণ কৰা নাই আৰু নিজৰ জীৱনকে। ইছা কৰিবলৈ ধৰিছে, তেওঁ নিজেই ধৰা দি সকলাে নাশ কৰে। এয়মতৗরে জগদীখৰ আৰু ৰামীগুৰুৰ চৰণ চিন্তি, বেতৰ কোব, ডােম-চোৰাত, চমটা, একোকে কেৰেপ নকৰি সতীত্ব তেজেৰে তেগিনীহৈ লৰৰজাৰ নৰবাতী পাষগুসকলৰ মনত বিষয় জমায়েথাকিল, কিন্তু গদাপাণিৰ মনে নসলে। তেওঁ তৃতীয়বাৰ জয়মতীৰ কাষ চাপি ৩ধিলেগৈ :-মানুহ নী, তই কেলেই ইমান যন্ত্রণা সৈছ? গিৰিয়েৰৰ কথা কৈ তই ৰা পৰ।” ৰাণীৰ এইবাৰ মনত বৰ বেজাৰ আৰু বিৰতি লাগিল। তেওঁ কৃত্রিম ক্রোধ দেখুৱাই ৰজাক এইবাৰ এই বুলি উত্তৰ কৰিলে:-* মােৰ গৃহস্থৰ কথা মই নকওঁ, ইবিলাকৰ কি হৈছে? এইবিলাকক কোনে ইয়ালৈ মাতিছে, গুচি নেয় কি ? অর্থাং ছদ্মবেশে গদাধৰে তিনিবাৰ দেখা দিয়েছি। যদি কেনেকৈ ৰজাৰ টেকেলাই গম পায়, তেনেহলে সকলাে যা লান। বৃথায় যাব; এই ভাবি জয়মতীৰ কথা শুনি গদাপাণিয়ে চন্দ্র-সূৰ্যাদি দেৱতাক সাক্ষী কৰি কলে যে " মই লুকুৱাৰপৰা আহি দেখা দি তিনিবাৰ মােৰ কথা কৈ ৰা পৰিৰলৈ কওঁহি তেও এওঁ মুশুনিলে। এতিয়া আৰু মােৰ গাত একো প্রত্যয় নাই।” গদাপাণিয়ে এই দৰে ফৈ আমেগা পৰ্বতৰ ফালে গলগৈ। চাওদালে ১৫১৬ দিন ওপৰত কোৱাৰ দৰে জয়মতীক শান্তি দিও গজাপাণিৰ বিষয়ে একোকে উলিয়াৰ নােৱাৰিলে। শেষত থানীৰ চৰণ চিতি জয়মতীয়ে এদিন সেই পাপাত্মাপূর্ণ স্বণনীয় স পৰিত্যাগ কৰি, নৰ নেই এৰি চিৰস্মৰণীয়