পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/১২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


বাটত পৰশুৰামৰ সৈতে ৰামৰ সাক্ষাত জাক পৰশুৰামৰ পৰাভৱ। ১২৭ ওনি দশৰথ ৰাজা গুণত মনত । ভৈলোঁ বৃদ্ধ জামাৰ শৰীৰ আশকত । দেখিয়া ছৱাল নিজ পুত্ৰ চাৰি খানি । বিপৰীত চিন্তা লভিলন্ত মহামানী । ৰামে সমে আমি যদি অাছে হুই বীৰ । তেবে কি কৰিবে। জাক ছুজায় শৰীৰ । বিপাকে ঠেকাইলা আনি বিধাতা নামাক। রিবাদে নপৰি অাৰু যোলে৷ প্ৰিয় বাক । এহি বুলি পৰশুৰামক নৰনাথে । পাদ্যে অৰ্ঘে পূজি চৰণত ধৰি হাতে ॥ ভুতি নতি প্ৰণতি বোলন্ত দশৰথ । তথাপিতো দয়া তাৰ নোপজে মনত । হাতে ঘোৰ ধনু ধৰি চক্ষু পকাই চান্ত । বাঘে যেন গৰ্জিয়া ৰামক ধাযু। যা প্ত ॥ দেখি ৰামচন্দ্ৰে মুখে অল্পহাস্য কৰি । পৰশুৰামৰ আগ ভৈলা ধনু ধৰি । জমদগ্নি ৰামে শ্ৰীৰামক দেখিলন্ত । কৰিয়। তজ্জন প'চে বাক্য বুলিলন্ত ॥ নাভানাহা ৰণ কিছু ছৱাল ৰাজাৰ । জানো তুমি কথা নতু শুনাহা আমাৰ । পৰশুৰাম নাম মোৰ বিদিত সংসাৰ । নিক্ষত্ৰি কৰিলো মহী তিনি সাতবাৰ । ক্ষত্ৰিয়ৰ নিমিত্তে সাক্ষাত মই যম । সম্পাতি আছোহো মই পৰিয়া নিজ ম ॥ ডাকিয়| আনিলা মোক দেখায়া দৰ্পক । দাণ্ডি দিয়া জগাইলাহা কাহাল গোমক । কুপিত সিংহৰ আগে পেলাইলাহা গাৱ । আ৷ নিলা যমক যেন fদয়া হাত বাৱ ।