পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/১০৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

১০ ৰামায়ণ । ৰাসী নাৰিলে কিছু দোষ নেয়। বিতৰ অপকাৰ যিজনে কয়। নাহি দোৰ জাক মাৰি পুণ্যসে লয়। নাৰীচ মুবাহ দুই পুত্র তাড়কাৰ। মাৰি মাৰি খাইল গৰু ৰাহ্মণ অপাৰ তাড়ল ইলেক গৰু মানুষ বিস্তৰ। তাক মাৰি পাইবা ৰাম পূণ্য বহুতৰ। শুনিয়া টকাৰ কৰিলে ৰবৰে।। তাড়কাক মাৰে। আজি একপাট শৰে। মানুষৰ শবদ শুনিয়া নিশাচৰী। ক্রোধে খেদি আসে দিশ অন্ধকাৰ কৰি। কর্ণে লৰবৰ কৰে মুও মানুষ। বদন প্রকটি আসে যম সমসৰ কৰে মৰমৰ গায়ে হল মানুষ। পৰ্বত সমান ঘােৰ ৰূপ ভয়ঙ্কৰ। শাল বৃক্ষ সদৃশ মেলিয়া দুই বাহ। সূৰ্য্যৰু ঢাকিবে যেন খেদি যায় ৰাই । ৰামক দেখিয়া ভীম তেজিল আটাস। ত্রৈলােক্যৰ লােকৰ লাগিল মহাত্রাস সকল ব্ৰহ্মাণ্ড জুৰি প্রতিধ্বনি গৈল। বই পৰে বুলি সৰ্বজন ভয় তৈল। পাতাল সদৃশ কৰি বেযুগােট বায়া। সবাকে খাইবা যায় পৃথিবী কম্পায়া। ৰাকীক দেখি ঋষি মহাভয় ভৈলা। ৰামৰ পিচত গৈয়া আঁৰ হয়া ৰৈলা। ঋষিক আখাসি ৰামে যুৰিলন্ত বাণ। তাড়কাৰ হৃদয়ত কৰি সন্ধান সৰকিয়া বাণ হয়ত গৈল পশি।