পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/১০৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


তাড়কা মাক্ষসী বধ। তাৰ ৰল গৈয়া পাইলা মনে। ৰামচন্ত্রে ছিলা বিৰ চাপি পাশ। কহিয়ােক মুনি ইতত কৰি নিবাস। মুনিরে বােল ৰাম না মহান। এহিতো বনত থাকে তাড়াবাসী। বিকট দশন তাইৰ প ভয়। ব্রাহ্মণ তপস্বী মাৰি ইলেক বিন্ত। বহ লােক খাইলে কোনে লেখ কৰে তাক। ত্রৈলােক্যৰ লােক পাইলে পাৰোইবাক। চোবায়। গিলয় মাখা বৃদ্ধ মানুষ। ছালৰ মুণ্ডে তাই কুণ্ডল কৰ্ণৰ। মনুষ্যৰ তেজে তাই বদন পলে। গাৱৰ কপিৰ তাইৰ মনুষ্যৰ ছলে। তাইৰ উৰে নৰে আৰই পথে নেয়। আমি কোন পথে যাইবো কহিয়ো উপায়। প্রহৰেক লাগে যেবে যাই এহি পথে। তৃতীয় প্রহৰ লাগে দক্ষিণৰ পৰে। জগৰা এৰায়া যাওঁ মােৰ হেন মন। শুনি ৰামচন্দ্ৰে হাঁসি বুলি বচন। কিস ইবােল ৰােল। তুমি নিজে। চমু এৰি দূৰ পথে যাইবো কোন কাজে। লণক চাহি পাছে বুলিলন্ত ৰাম । স্ত্রী বধ হৈবে পাপ কৰে। কোন কাম। লক্ষণে বেলন্ত কেনে বােলা হেন মত। পিতৃয়ে পঠাই আছে যিৰ লগত মুনি যি বােলে কৰিবা সেহি কর্ম। গুৰ বচনে কিছু নাহিকে । মুনি বুলি ৰাম নকৰিবা ভয়।