পৃষ্ঠা:Mahapurus Sri Sankardev Aru Sri Madhavadev.djvu/২১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

২০২ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধৱদে g ৰজাৰ হাতত অপদস্থ হৈ পলাল, এতিয়া অঞ্জ গণক এজনে সেই মত খাবলৈ ওলাইছেহি।” এই বুলি তেওঁ তাৰপৰা উঠি গুচি আহিবলৈ উঠিলত, সকলো প্ৰজাই অনেক কাকুতি মিনতি কবিলত তেওঁ থাকিল। কিছুদিনৰ মূৰত তেওঁ তাৰপৰা উভতি আহোঁতে বাটত জাবৰি কোচ ঘৰত গধুলি বল। পাঠ কৰিবলৈ কোনো পুথি আছে নে নাই, তেওঁ বিচবালত মুবাধি নামে কোচ এজনে এখন বাৱলী পুথি আনি দিলত, ৰামচৰণৰ হতুৱাই মাধৱদেৱে পাঠ কৰাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু পুথিখনত বিস্তৰ অশুদ্ধ থকাৰ নিমিত্তে সেইখন কোনে লেছিল বুলি মাধৱদেৱে শোত মুবিয়ে লেখিছিল বুলি কলে। তেওঁ মুৰবিৰ ওপৰত বৰ ক্ৰোব প্ৰকাশ কৰি কলে ‘ক-কাৰ নাজানি ৰত্নাৱলী লেখ?” এই প্ৰচলিত প্ৰবচনব এৰেই উৎপত্তি। সেই বচনৰ আজিকালিৰ গঢ়-“ক বুলিব নাজানে ৰত্নাৱলী পঢ়ে।” দক্ষিণ-কুলত মালাচা নামে ঠাইত ববিষ্ণু আতা থাকে। তেওঁ এদিন মাধৱদেৱৰ ওচৰলৈ আহি জালে যে “দক্ষিণব সকলে। লোকে মোক হে ধৰ্মৰ গৰাকী গুৰ বুলি জানে, আপোক নাজানে, আৰু আপোনাৰ কথা কলেও তালৈ কাণ নকবে। এতেকে এবাৰ আমাৰ তালৈ কৃপা কৰি যাব লাগে।” এই কথা শুনি মাধৱদেৱে বৰবিষ্ণু আতাক কলে “তুমি আগেয়ে যোৱ, গৈ তাত নৃসিংহাত্ৰা 'ৱা কৰিবৰ সকলো উদ্যোগ কৰি মোক খবৰ দিলে মই যাম।” এই আজ্ঞা শুনি বৰবিষ্ণু আতাই গৈ লোকসকলক গুৰুজনৰ আজ্ঞা শুনাই সকলো আয়োজন কৰিবলৈ কলতে ৰায়তসকলে একো নকবে। এই কথা বববিষ্ণু আতাই আকৌ অহি মাধৱদেৱক কলত, মাধৱদেৱে নাৰায়ণ ঠাকুৰক বৰবিষ্ণু আতাব লগত পঠিয়াই দিলে। ববিষ্ণু আতাৰ হতুৱাই খবৰ দিয়াই লোকসকলক ঠাকুব আতাই মতাই অনাই সিহঁতৰ আগতে সকলোকে দেখুৱাই বৰবি আতাক গজিবলৈ ধৰিলে “তুমি কেনে মানুহ হে? তুমি গুৰুৰ আজ্ঞা অৱহেলা কৰিলা আজিলৈকে যাত্ৰাব কোনো কা কৰা নাই।এই দৰে বুধি কৰি ঠাকুৰ আতাই বৰবিষ্ণু আতাক ভাবি দিলত, বায়তসকলে তেতিয়া বুজিলে যে বৰবিষ্ণু আতাৰ ওপৰতত এজন ডাঙৰ গুৰু আছে। তেতিয়া সিহঁতে ভয় খাই লৰালৰিকৈ ৰভাষৰ আদি সকলোবোৰ আয়োজন কৰিবলৈ