পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৮৪৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


. নামে [ ঘােম ৬৭ মধুৰিৰ ঈশ্বৰৰ কীৰ্ত্তন মন নিৰন্তৰ যিটো ভূমি-ভাগে শুদ্ধ-ৰূপে হােৱে জাত। তাৰ ধুলি যিটো শিৰে ধৰে নিছয়ে জানিবা সিটো নৰে কৃষ্ণৰ পৰম বল্ল হোৰে সাক্ষাত । ৬৭৪ হে দেৱ মহেশ্বৰ হৰি ত্যু কথামৃত পান কৰি বঢ়ায়া ভকতি মনক শুদ্ধ কৰয়। বৈৰাগ্যেসে সাৰ ভৈলা যাৰ হেনয় বােথক লভি পু পৰম নিৰ্ম্মল বৈকুণ্ঠ গৈয়া পায়। ৬৭৫ ৬৭৪। কীর্তনং জাস্নহে কই ভূভাগে শ্রীমদ্বিষঃ। তলিমাৱহ। সাক্ষাৎ শ্রীকৃষ্ণৱঙ্গভঃ । ব্রক্ষপুৰাৰ ?) ৬৭। পানেল তে দেৱ কথাখায়াঃ প্রবৃদ্ধতা বিশদাশয় নে। ৱৈৰাগসাৰ প্ৰতিলভ্য বােধ যথাসাধীয়ুৰকুণ্ঠখিকা। সাগৱত-পুৰাণ, ৩৫.৪৫ পা ৬৭। ধুলি যিটো শিৰেনি যিটো গুদ্ধে। ৬৫। (ইয়াৰ পিছত ) মহাসৱৰ সৰ লৈয় হৰিত একান্তু চিত্র দিয়া পৰম আনন্দে গায়ে হৰি-গুণনাম। সহজে কৃপালু দেৱ হৰি লৈ আপুমাৰ দাস কৰি হৰি-দাস হৈলে হৈবা ভাই পুর্ণাম। হৰি সত্য নিত্য গুণৱন্তু নাহি পূর্বাপৰ আদি অন্ত হিনি চৰিত্ৰ পম-সান-স। তা এৰি মন দুশ বতে বিষয় বিষয় ভাকে আশা কৰি সংসারে মজি মাস।