পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৮ কীর্তন-ঘােয়া [ খণ্ড ২৩ নলৈ জননকো নিৰন্তৰে ভৈলা হত। হেন শুনি অগ্নি যেন লাগিল গাৱত । ক্রন্দনৰ উৰ্ম্মি আতি উথলিল বড়। প্রভাসক লাগি সৱে দিলেক লৱৰ ॥ ১৩৬ গাৱত চাপড় মাৰে শশাকে শ্রুতি নাই। হা পতি পুত্ৰ বুলি গেৰিয়ান্তে যাই। এহিমতে গৈয়া সৱে দেখিল পাছে। প্রভাসৰ তীৰক মৃতকে বেঢ়ি আছে । ১৩৭ মৰা পতি পুত্র সােদক গলে ধৰি। কান্দে নাৰীগণে আতি আৰ্ভৰাৱ কৰি ॥ মহাশশাকে বসুদেৱ দৈৱকী ৰােহিণী। বলভদ্র কৃষ্ণক চাহান্তে ফুৰে তিনি। ১৩৮ নপাইলন্ত লাগ খুজি কৰিয়া বিচাৰ। হইল চেতন শােকে দেখে অন্ধকাৰ । তিনিও তেজিল প্রাণ কৃষ্ণ কৃষ্ণ বুলি। মাটিত উফৰি পড়ি মৰিল সমুলি ॥ ১৩৯ ক্রন্দন এড়িয়া নাৰীগণ অসংখ্যাত। স্বামীক আলিঙ্গি আৰােহিলন্ত চিতাত । ৰেৱতী প্ৰমুখ্যে যত আছে নাৰীগণ। ৰামক আলিঙ্গি প্ৰৱেশিলা হুতাশন ॥ ১৪০