পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫৩০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন ১২] ঐকৃষ্ণৰ বৈকু-প্রয়াণ কৃষ্ণ-মাতৃগণে বস্ত্ৰদেৱক আৱৰি । চিতাত উঠিয়া সৱে গৈল সৈতৰি। ৰতি আদি মাধৱৰ পুত্রবধূ যত। গৈল সৱে স্বকী স্বকী স্বামীৰ লগত । ১৪১ ৰুক্মিণী প্রমুখ্যে অষ্ট মহিষী কৃষ্ণৰ । নপাইল বিচাৰি মাধৱৰ কলেৱৰ । প্ৰৱেশিলা বহ্নিত স্বামীক কৰি ধ্যান। কৃষ্ণক চিন্তিয়া সৱে এড়িলন্ত প্রাণ ॥১৪২ এহিমতে এড়ি যেৰে গৈলা দামােদৰে। ক্ষেণেকতে দ্বাৰকাক বুইলা সাগৰে । নহিল কিছু তল গৈল সামৰাজে। ৰুক্মিণীদেৱীৰ মুখ্য মন্দিৰত বাঝে ॥ ১৪৩ নেড়ন্ত যাহাক মধুসূদনে ক্ষেণেক। অদ্যাপিও সাগৰত দেখিয় প্রত্যেক । সূৰ্য্য সম জ্বলে সিটো কৃষ্ণৰ আলয়। যাক দশনে হােৰে পাপৰ প্ৰলয় ॥ ১৪৪ কৃষ্ণৰ নিৰ্যাণ শুনিয়ােক সর্বজনে। তৰি সংসাৰ আৰ শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তনে || ১৪১n গৈলন্ত সৈতৰি-গৈলন্তু সৈৰি, গৈলা শয়তৰি ।