পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৪৯২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ঘােষা। গােপীনাথ তুৱা পাৱে নভৈল ভকতি। ইজতে মাধৱ গৈলােহে অধােগতি || পদ । দ্বাৰকাক গৈলন্ত দৰিদ্ৰ দামােদৰ। অর্চিলন্ত কৃষ্ণে কৰি পৰম সাদৰ। গুৰু-গৃহে বাস-কথা কৈলা মন-তুষ্টি। খাইলা তান লইয়া চাউল-চিৰা একমুঠি ॥ ৯৪ এতেকে ঐশ্বৰ্য্য পাইলা ইৰ দুল্লভ। হেসে ঈশ্বৰ কৃষ্ণ ভৃত্যৰ সুলভ । সৰ্বগ্ৰাহ সূৰ্যৰ গ্ৰহণ আসি ভৈলা। সমন্তে নৃপতিগণ কুৰুক্ষেত্রে গৈলা ॥ ৯৫ সপুত্র বান্ধৱে যদুগণ গৈলা তথা। কৈলা ৰজাগণ অন্যেঅন্যে কৃষ্ণকথা | কৃষ্ণৰ যতেক পত্নী দ্রৌপদী সহিতি। কহিলন্ত কৃষ্ণ-কথা পৰম পিৰীতি ॥ ৯৬ নাৰ প্ৰমুখ্যে মুনিগণ আইল তয় । অর্চিলন্ত তাসক কৃষ্ণ কৃপাময়। পিতৃৰ কৰাইলা কৃষ্ণে যজ্ঞ-মহোৎসৱ”। বান্ধৱক তুষি ভূষি পঠাইলা মাধৱ ৯৭