পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩৫১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অকুৰৰ বাঞ্ছা-পূৰণ ঘােষা। গােপাল কৃপাল পালিয়ে বাপ পাপ-পয়ােখিত মৰাে। ইজন্মত নাথ নভৈল ভকৃতি পাতকী কিমতে তৰাে॥১ পদ ॥ আত অনন্তৰে ৰাম উদ্ধৱক কৃষ্ণ লৈয়া দুইকে সঙ্গে। অৰৰ প্রীতি সাধিবাক প্রতি লড়িলা মনত ৰঙ্গে। তিনি নৰােত্তম বান্ধৱ পৰম আসন্ত দেখি অৰে। পৰম আনন্দে আলিজিয়া আগ বাঢ়িলা আতি সাদৰে ৷ ১ ৰামক কৃষ্ণক পড়ি প্রণমিলা তাঙ্কো প্রণমিলা দুই। আসনে বৈসাই তিনিকো অর্চিল অৰে বিস্ময় হুই।