পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৩২৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কাৰৰ কীর্তন ৩] মালে বােলে কিনাে ৰজুময় কলেৱৰ । অন্যো জনে বােলে এহেতেসে নৰবৰ ৩৭৫ নাৰীগণে বােলে মূর্তি ধৰিছা মদনে। আমাৰেসে বন্ধু বুলি মানে গােপগণে। আমাৰেসে শান্তা বদলে দুষ্ট ৰাজায়। বসুদেৱ-দৈৱকীও বােলয় তনয় ॥ ৩৭৬ কংসে বােলে এহি কৃষ্ণ অস্তক আমাৰ'। অজ্ঞানীসকলে বােলে নন্দৰ কুমাৰ । যােগীগণে বােলে এহেন্তেসে ব্ৰহ্ম-তত্ত্ব। বৃষ্ণি-বংশে বােলে এন্তে কুলৰ দৈৱত ! ৩৭৭ ধৰি মল্ল-বেশ পিন্ধি ৰত্ন আভৰণ । বঙ্গ মধ্যে প্রকাশন্ত ৰামনাৰায়ণ। কাছিয়া আছ যেন নট দুই প্রায়। নভৈল তৃপিতি লোেক দুইৰৰ ৰূপ চাই ॥ ৩৭৮ নয়নে পিয় যেন চেলেকে জিয়ে। বাহুৱে আলিঙ্গে যেন শুঙ্গে নাসিকায়ে। অন্যে-অন্যে বােলে যেন কথা আছছা শুনি। সেহিতে কৃষ্ণক দেখাে নয়নে আপুনি। ৩৭৯ নাৰায়ণ-অংশ দুয়াে জানিবা সাক্ষাত। বসুদেৱ-গৃহে দৈৱকীত ভৈল জাত।