পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/২৫৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কানােখা তবু কথাতে দগ্ধকে জীয়াৱে শ্ৰৱণে দেয় মুকুতি। আতি তুচ্ছ কৰি জ্ঞানী কৰে তাকে তুতি ॥ ৯০ সকাম কৰ্ম্মক যিটোজনে সদা হেন কথা কৱে সিসি আনি দেয় জীৱ। ভৈলােহাে হেনয় দেখা দিয়া সদাশিৱ । সুহৃদে বঞ্চিত শুনিয়াে কপটী সঙ্কেতআলাপ মুচে আৰ হিয়াৰ। তােমাৰ সদয় হাস্য-শনে মুহিল মন আমাৰ ॥ ৯১ তােমাকেসে লাগি মৰ গােপীচয় স্নেহে বিয়াকুল মতি। তুমি পুনু প্রভু কপট আচৰা আমাত কোন যুগুতি। পা: ৯০ এৰণেশৰণে। তুচ্ছ কৰিনিৱাৰে।