পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/১৭৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্তন ৯ ] হমেহন সুখে থাকি নিজ থানে মহাকল্প অৱসানে মোৰ শৰীৰতে যাইবা লীন৷ ৮৩ এহি বুলি বনমালী শঙ্কৰক আঙ্কোৱালি সমজ্যাক নিল সাৰি। কৃৰিলন্ত সতকাৰ দিব্য বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ পাৰ্বতীকে দিল মান্য কৰি। আনো যত ভূতগণ তুষিলা সৱাৰ মন কৰিলন্তু যথোচিত কাম। পাছে হৰে মহাতুষ্টি পাৰ্বতী সহিত উঠি দণ্ডৱতে কৰিলে প্ৰণাম॥ ৮৪ বিষ্ণুত মেলানি মাগি লড়িলা গৃহক লাগি ভাৰ্য্যায়ে সহিতে শূলধৰ। চড়িয়া বৃষভৰথে শীঘ্ৰে আকাশৰ পথে আৰোহিলা কৈলাস-শিখৰ। বসিল সমাজ পাতি বোল উমাক মাতি আপুনি দেখিলা প্ৰাণ-জায়া। তৈলোহো বাতুল-প্ৰায় মোৰ শ্ৰুতি-বুদ্ধি নাই যেন কৰিলেক বিষ্ণু-মায়া॥ ৮৫