পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৬০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৫৬ খনত বিসম পালে পুৰি পেলালে। আৰু ১৬৮৫ সকত বক তিয়াল বৰ বৰুআক আধা কটা কৰিলত, সেই মানুহ ধৰি দিহিঙ্গিয়া ঢেকিয়াল বৰুআ প্রভ্রিতিক দণ্ড বন্ধ কৰি, সর্গ দেৱলৈ জনাই, লগত ফুৰিবলৈ টাঙ্গন ধৰা ললে । ও গল্প ভিতৰতে ওপৰত ধৰিবলৈ বৰ জাপি ললে ; এবং পানি- চোত টুপৰ দৰে চৈৰে ঢেকেৰি চালি ললে। | আৰু সৰ্গদেৱে গুআহাটিৰ বসিষ্ঠাসমত দল কৰালে, ও মনিকনেস্বৰ চিত্ৰচিল, এই সকলতাে দল কৰালে। পৰে সৰ্গদেও ৩ কামাখ্যা সেৱা কৰিবলৈ গৃআহাটিলৈ গৈ, বঠাখ- নাত বাহৰ কৰিলে। এই জনা সগদেও পূজন্তেহে পর্বতিয়া গােসাইৰ সিস্য অচিলে ; এই জনাৰ দিনতে পর্বতিয়া গােস- ইৰ বঙ্গহ নাতি গোসাঁই বুলি, এঘৰ বিতি বিধানে সহিতে প্ৰিথক হৈ পাণ্ডুনাথত ঘৰ লই, আৰু ক্ৰমে সর্গদেৱৰ পাে নাতি পৰিয়াল অনেক হল। পচে গুআহাটিৰ পৰা আহি, দেৱৰগাঁৱৰ পুৰনি দল আদি কিছু গাঁও ব্রহ্মপুত্রে খহােত নেঘেৰিটিত ন দল কৰিবলৈ ধৰাত, মােঅমৰা মহন্তে মালৌপথাৰৰ বৰ দ ঠাইকে বান্ধি ও বুলি, সকলাে ভকতক আজ্ঞা কৰিলে বলে, মানুহুটে এচপৰাকৈ মাটি দি ভেটি এটি বান্ধক, আমি তাতে সত্ৰ কৰিম। পাচে সেই আজ্ঞা মতেই মাটি দি রাদ্ধিলতে বৰ ভেটি হল। তাতে সত্ৰ কৰিলে,