পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৫০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আৰু বৰকলাত নগৰ কৰি সিঙ্গৰি ঘৰ উঠি চুপাত নাম ললে ; হিন্দু মতে গদাধৰ সিংহ নাম ললে। এৱেই দেসত পিয়ল কৰাই পিয়ল উলিয়ালে। পাচে চুলিফা ৰজা হৈ থকাত জি জি ফুকন ৰাজ খােআই গদাধৰ সিংহক ৰজা পাতি ললে, সেই সকলক ৰাজ দোহি বুলি সালত দি ভুৰ বান্ধি উটাই দিলে। সেই সালত দিয়া ঠাইকে সালমৰা মুখ বলে। আৰু বৰ বৰ ফুকনক প্রান মাত্র নেমাৰি, সর্বস্ব আগ্রহি বৰ ফুকন ভাঙ্গি ঘৰলৈ খেদিলে। তাৰে পৰা বন্দৰৰ বঙ্গহত ঐ গুৰু সাপত বৰ ফুকন সম্পতি গুচিল ; ও বন্দৰ ফুকনৰ সাপতত সেই ঘৰ দখিনপটিয়া বাপুৰ বঙ্গহত তাৰে পৰা সত্ৰা- ধিকাৰ গুচিল। পাচে সন্দিকৈ ফুকনক বৰ ফুকন পাতি পঠাই, হিন্দু অনেক ৰুপে ধৰম প্ৰবৰ্তাই দেস নষ্ট কৰিব বুলি, মহন্ত সকলক চেউনি বচা আদি ঠায়ে ঠায়ে দুৰ কৰি পাতিলে। পাচে সর্গ- দেৱে দিজৈ খনাত সিল সাঁকো কৰি বহুদৈ পুখুৰি, দল আলি, এবং তাতত সিল সাঁকো, ও অকাৰ আলি, দিহিঙ্গিয়া বৰ বৰুআই কৰা আলি, হলো ফুকনে কৰা আলি, খৰা দল ৰা গৰ, ও চৰাই দেওত গােটা দল পুখুৰি, এই সকল কম কৰিলে। তাৰে পৰা ৰাজ্যতােৰজা ঘৰতত নিৰুপদও চলিল। পৰে মথুলখা নবাবেৰে সুক্রেস্বৰৰ ইটা খুলিতে ১৬০৫ সঁকত জুখ হল। সেই জুতে নবাবক পৰাস্ত কৰি, ৰঙ্গামাটি