পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৫৮৫ সঁকত ৰজা দেও স্বর্গি হল ; ভােগ ৯ বচব। ইতি। ২০। | পাচে পাত্র মন্ত্রি সকলে চুম্লাব বই পুতেকক বজা নেপাতি, ১৫৮৫ সঁকত ঐ দেও বজাৰ নাতি চুপঙ্গমুঙ্গক ৰজা পাতিলে। এৱেই পেচাঙ্গ নৈব দখিনে সলখাম ঘাটব খাব ঘৰৰ বাবিতে নগৰ কৰি, সিঙ্গৰি ঘৰ উঠিল। এই ঘবতে হুতু পৰাত এৰি গৈ গবগাঁৱৰ নগৰত পাট ঘৰ উঠিল ; এওৰে হিন্দু নাম চক্ৰধ্বজ সিংহ। বঙ্গালৰ চই দিয়াৰ কাৰন ৰাজ্যত পঁচা তুলি ৭ লাখ টকা নগৰতে গােলা ঘৰ কৰি ডাঙ্গৰিয়া সকলে সহিতে থলে ; তাৰে পৰা গােলা ঘৰ হল । পৰে বাসাহৰ ঠাইৰ পৰা সিপাও বঁটা অহাত অলপ অবমান কৰিলে ; ও পুর্বে মিত্র কৰি ৰাজ্য দি গল বুলি, চই নিদি উকিলক ফিবাই পঠালে। পাচে ১৫৯১ সঁকত ৯ লাখ ফৌজেৰে ৰাজা ৰসিংহক জুধলৈ পঠালে ; সৰাই ঘাটতে প্রধান জুধ হল। পাচে মােমাই তামুলি বৰ বৰুৱাৰ পুত্র লাচিত বৰ ফুকন হৈ গৈ, বঙ্গালৰ ৰন জিকি খেদি নি, মানহাত সিমা কবি, হাদিবাত ঐ সঁকতে চকি ঘাট নিবন্ধ কৰিলে। এও ফুকনেই জোগিৰঘােপাৰ ভাটিতে আসাম নগৰ কৰি, চল জেন নেদেখি এৰি আহিল। আৰু গুআহাটিৰ গৰ প্ৰাঞ্চি দোপদৰ কৰি সকলাে বেৱস্থা কৰিলে। এও ৰজা দেওৰ দিনতে লাঙ্গি বৰ পাত্র হল ; এওকে ভাঙ্গি লাতাও বৰ পাত্র