পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৪৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


গুৰি আলি ও বাদুলি বৰ ফুকনৰ দ্বাৰা চেউনি আলি বন্ধালে । পাচে ৯ লাখ ফৌজেবে ২২ উমবাও সহিতে ১৫৭৭ সঁকত মজুমখা ও সিৰজামুলা দুই নবাব আহি দেস বলেহি। অমাৰ ৰজা দেও থাৱৰিব নােকাৰি, নাম্ৰুপৰ চবাইখােবােঙ্গলৈ ভাগি গল; এই হেতুকে ওকে ভগনিয়া বজাও বুলিলে। পচে বঙ্গালৰ ফৌজে ৰজা হাট বলক্তমত থানা পাতি বলগৈ। তাৰে পৰা মজুখাই কৈ পঠালে বলে, ৩ লাখ টকা ৯০ হাতি ইয়াকে চই দিএ জদি, দেস এবি জাম ; আৰু বাদসাহ- লৈ এক কন্যা দিয়ক। পাচে সৰ্গদেৱে ভাল বুলি বন্দি ১০০, বেঁটি ১০০, হাতি ৩০ টা, সােন দুই হাজাৰ, ৰুপ বাব হাজাব, এই খনি জৌতক দি সলিব্ধি তাকৈ ৰমনি গাভৰুক আওঙ্গে- জেব বাদসাহলৈ দিলে। দেস এৰি দি মিৰজামুল ভটিয়াই গেল। সৰ্গদেও কিছু কাল ৰাজ্য ভােগ কৰি থাকি আগন্তুক ভাবি নাম্প ত সােন কপৰ ভৰাল কবালে। এবং পুর্বে উজনি সিমা পাটকাইৰ ওচৰত চুডাঙ্গা ৰজা দেৱে কৰাই থােআ গ ও বাহৰকো পৰিস্কাৰ কৰাই, নিজেও তাৰে ই ফালে সি ফালে ঠাই চাই বাহৰ কৰাই, তালৈকো বৰ হিলৈ খাৰ প্রভিতি জুধৰ সামগ্ৰি নিয়াই ৰাখি, চাবৰ নিমিতে নগৰলৈ আহি, খেদ কৰাত চৰ লো ওলাল ; সেই চকুৰ লােএই ধাৰা বাহিক হৈ ৰােগ তুল্য হল। পাচে সেই ৰােগতে