পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ফুকনক লৰা একোটা দে বুলি বন্দি কবিলে। ডাঙ্গৰিয়া সকলে জনােআততা এৰিবলৈ নুবুলিলে। এনে আৰু অনিতি কৰিবলৈ ধৰিলে দেখি নসহি, ডাঙ্গবিয়া সকলে এওৰে ভায়েক চুত্যিক আনি ১৫৭৪ সঁকত চুম্ফাক ৰজা ভাঙ্গি, চুত্যিঙ্গফাক বৰ চৰাতে ৰজা পাতি সেৱা কৰি, ভগা জনাক নগৰৰ পৰা উলিয়াই পর্বতত বাহৰ কৰি, তাতে জোগান দি থলে। এই হেতুকে এঁওকে ভগা বজাও বােলে। পাচে চাঙ্গমাইৰ হতু- আই বিস ক্রিয়া কৰাই মৰালে। এওৰ ভােগ ৩ বছর। ইতি। ১৮। পাচে চুত্যিঙ্গা ৰজা দেও সিঙ্গৰি ঘৰ উঠিল। এও সততে নৰিয়া দেখি, এওকে নৰিয়া ৰজা বােলে। এঁৱেই সুকুলা হুদুক ভাঙ্গি টেপৰ তলিয়াৰ সৰিয়হক বুৰা গােহই পাতিলে ; এক গুচাই বৰ বৰুৱা হৈ থকাৰ পৰা আনি, হাতিপােঅলিক বুৰা গােহাঁই পাতিলে। পাচে অকিও সুকুলা হুদুকে বুৰা গােহই পাতিলে ; লাকুক মাৰি বাঙ্গিয়া টোক বৰ পাত্র পাতিলে ; সৰু বুৰাক ভাঙ্গি চপৰাখােআক বৰ গগাহাঁই পাতিলে। এওৰ পাচত আকও সৰু বুৰাকে ৰাজ মস্ত্ৰি বাবে সহিতে বব গােহই পাতিলে। বুৰা গােহই পৰিয়া হাতিপােআলিক বৰ বৰুআ পাতি, পাচে বুৰা গােহই পাতিলেনি দেখি, সন্দিকৈৰ টঙ্গচুক বৰ বৰুআ পাতিলে। আৰু বদৰ তাপ সহিব নােকাৰি আৰআনত সকুলা গিলিপ