পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ৰতে তিনি পহিয়া নাহৰ ফুল এপাহ পাই, সৰ্গদেৱক দিলত ৰজা দেৱে বােলে, বুপাৰ আজ্ঞা হল, মােৰ তিনি পসহে ভােগ আচে ; এতেকে সকলাে ৰাজ্য আহক, মই চাও, মােকো চাওক। এই কথা সুনি সকলাে ৰাজ্য আহিল। সৰ্গদেও নাৱেৰে গৈ, দিখৌৰ দুয়াে পাৰে আহি থকা প্ৰজাক গা দেখাই বােলে, মােব কাল হল ; সকলাে লােকে মােক চাহক, ময়য়া চাও; এই বুলি ব্রাহ্মন বুৰা লবা তিৰ এই সকলক দান দখিনা দিলে। পচে ৰজা দেৱলৈ প্ৰজাব মােহ জন্মাত, সৰ্গদেৱৰ সলনি অমাবে এক স নৰবলি সদিয়াৰ আইলৈ দি- হক, তেও সৰ্গদেও কুসলে থাকক, এই বুলি হবিধনিকৈ কোলাহাল কৰিবলৈ ধৰিলে। পাচে সর্গদেৱে বোলে, মােৰ কাল হল, কেনেকৈ বাখিবিক, এই বুলি প্ৰজাক প্রবোধ দি নগৰলৈ আহি, ১৫৭১ সঁকত স্বর্গি হল ; ভোগ ৩৮ বচৰ। এওৰে ৩ পুত্র ; প্রথম চুম, দুতিয় চুত্যিঙ্গ, ত্রিতিয় আৰু এজনা। ইতি। ১৭। | এঁওৰ মৰনান্তে এঁওৰ বৰ পুত্ৰ চুম্ফা ১৫৭১ সঁকত ৰজা হল। এঁৱেই সলগুৰিৰ আলি কৰালে ; ও লাকু বৰ পাত্ৰৰ পুত্র লাহােক বৰ বৰুআ পাতিলে। এওৰ কুঁৱৰি তােল- নিয়াকৈ কেঁঅৰ এটি তুলিচিলে ; সেয়ে মৰিলত মােৰ লৰাই কাৰে উমলিব, অকলে কেনেকৈ থাকিব, এই বুলি কুঁঅৰি সৰ লগত লৰা কিছুমান দিবলৈ ৰজা সেৱত জনালত, বক আ