পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৩৪ চেটিয়া বলে। আৰু ৰহাত কচাৰিব ফালৰ বার্তা জনাই থাকিবলৈ নগৰত জেতিয়া জাৰ ঘবৰ বৰ বৰুআ হৈ থাকে, সেই বঙ্গহৰে এটা থাকিবলৈ দিলে ; এওকে ৰহিয়াল বৰুআ বোলে। এবং জয়ন্তাৰ বাত বুজি জনাই থাকিবলৈ জাগিত বুৰা গােহই পৰিয়া জাগিয়াল গােহই দিলে। ও কাজলিত ঐ জয়ন্তাৰৰ কিচু, এবং ডিমৰুআ গাবােৰ ফালৰৰ বার্তা জনাই থাকিবলৈ বৰ পাত্র ও বৰ গােহই দুয়াে ঘৰৰ বঙ্গহৰ দুজন কাজলি মুখিয়া গােহই দিলে। এই বৰুআ গােহই- হঁতৰ পানি জাপিত ৰুপব চুলা ও ঢেকৰ লগা চাঙ্গি ও ৰাজ খােআ মজদা দিলে। জি হেতু অনেক প্রধান প্রধান কম কৰিলে, সেই হেতুকে হিন্দু মতে এঁও ৰজা দেওকে প্রতাপ- সিংহহ বােলে। পাচে দেসত ক্ৰমে অনেক উপাত হবলৈ ধৰিলে। মনুস্যত গাহৰিৰ আকাৰ জম্মিল, উসুআ ধান গজিল, উতৰে ফুল বাৰিত তিনি চকুআ মানুহ জম্মিল, দেস চানি কপুতিয়া সেন ওলাল, ইত্যাদি নানা উপাত হল। ক্রমে সর্গদেৱৰ সৰিল বিসম পাই দেৱৰগাঁও দেৱালয়লৈ মানুহ পঠালে বলে, বুপাত সােধগৈ, মােৰ কিমান দিন আচে? পাচে মানুহ গৈ দেৱতাত জনালত ৰাতি স্বপনত কলে বােলে, দেৱালয়ৰ ভিতৰতে ফুলনিত চাই নাহৰ ফুল এটা পাব ; তাকে নি ৰজাক দিলেই বুজিব। পাচে পৰ দিনা ফুলনিত চাই আবত-