পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


বেজাৰত দুয়াে জনা কুঁঅৰি আপােনা আপুনি কটাৰি হানি মৰিল। এওৰ দিনতে চাওপেত বুৰ গােহাঁই হল, ও বলিয়া বৰ পাত্ৰ হল। এও বুৰা গােহাঁয়ে কেকোৰা দো- লাৰে নচা লৰাই ওপবে চালি মাৰি পােনাই দি ঢেকৰ দিঘ- লাই পহি চাঙ্গি নাম দি, চবাৰ ফুকন কেই জনাক দিয়ালে। পচে মানব অপদুৱত নৰা ৰজা আহি নামৰুপত থাকি, ভাই ৰজা কিছু অনুকুল কৰক বুলি কৈ পঠালে। পাচে আমাৰ ৰজা দেৱে অতি সমাদৰ পুবকে সোধ পোচ কৰাত নৰা ৰজাই আপােনাৰ বৰ গোহাঁইৰ জিএকক অনেক জৌতক সহিতে আমাৰ ৰজা দেৱলৈ দিলে। জৌতকত অহা মানুহ নৰা কেঁঅ ও নৰাবাইলুঙ্গ ও নৰা এক হাজাৰ। আৰু এও বজা দেৱেই সলাল গােহই নামে বিসই নিবন্ধ কৰি, বৰ গোহাঁই পৰিয়া মাদুৰিয়াল ফৈদৰ লেচাই ডাঙ্গ গােহাইক সলাল গােহই পাতিলে। আৰু পুর্বে কোচানৰ বিস্বসিংহে আই লােআৰে পৰা বচৰি মানুহ পঠাই দ্রব্য জাত দি আচিলে। পৰে সেয়ে কম হবৰ দেখি অৱহেলা হেন বুজি সুধি পঠালত, লাজ পাই অসমৰ কতলিয়া নামূটো গুচা বুলি পুতেক চিলাৰাইত কলে। পাচে ১৪৮৪ সঁকত চিলাৰাই জুধলৈ আহিলত বামুন নে মাৰে হেন জানি, অনেক সুন্দ্ৰক লগুন পিন্ধাই ৰনৰ আগত দিয়াত, বামুন দেখি চিলাৰাই হহকি গল। পাচে এই রুপ চল কৰিলে বুলি