পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৮ আৰু কচাৰিৰে জুধ হল। জুধত কাৰৰ পৰাজই নােহােআত মিলা মিলি কৰি আমাৰ ৰজাই চোআলি দি মিত্র বাত কচাৰিএ মৰঙ্গিলৈকে অমাৰ ৰজাক এৰি দিলে। পুনৰ টঙ্গচু নগাৰে আকও ৰন হল। সেই ৰনতে আমাৰ ফালৰ ত্যাও- কাংবানৰেক বৰ গোহাঁইৰ মুৰ নগাই নিলে। পাচে নঙ্গা- ৰাঙ্গ বব গােহই হৈ গৈ চাঙ্গ গৰকি নাক মাৰি নগাৰ লবা চোআলি জাঠি ফৰ এনে আনিলে ; আৰু সেই নগাৰে গােষ্ঠি টঙ্গচু ১ ঘৰ, লেফে ১ ঘৰ, মৌপিয়া ১ ঘৰ, এই কেই ঘৰ ঘৰৰআহিকৈ আনিলে। পাচে ঐ খেলুঙ্গ বুৰা গােহই অনুমতিৰে লানতুবান নামক খুন্তাই অহমে চাঙ্গৰ সঁচ অওতাবলৈ গৈ, ১৪১৫ সঁকত জোঙ্গলা বাঁহেৰে ৰজা দেওক খুচি মাৰিলে। ভােগ ৫ বচৰ। ইতি। ১২। এঁওৰ মৰনান্তে এওৰ ৩ পুত্ৰৰ মধ্যে চুপি ১৪১৫ সঁকত ৰজা হল। পাচে পিত্ৰি বধি লাতুনক ঘৰৰ- আহিকৈ সুলত দিলে। তাৰ বংসৰ সকলাে লােকক দৰিয়াত পাতিলে। ঐ বুৰা গোহাঁইকো দোসানুপ দণ্ড কৰি ফলুঙ্গ- খামপেঙ্গক ৰাজমন্ত্রি বাব দি বুৰা গােহাঁই পাতিলে। পাচে ১৪১৯ সঁকত স্বর্গি হল। ভােগ ৪ বচৰ। ইতি। ১৩ | বৰঞ্জি সাৰে দ্বিতিয় খণ্ডং।