পৃষ্ঠা:Assam Buranji.djvu/২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ত্রিতিয় খণ্ড। এঁওৰ মৰনান্তে এঁওৰে পুত্ৰ চুহুম্মুঙ্গ ১৪১৯ সঁকত ৰজা হল। দিহিঙ্গৰ চৰগুআৰ ঐ বৰ নগৰত সিঙ্গৰি ঘৰ উঠিল। কেঁঅৰৰ দিহিঙ্গিয়া ফৈদৰ মাজত প্রধান ৰজা হল দেখি, এ ওকে দিহিঙ্গিয়া ৰজা বােলে। এঁৱেই দিহিঙ্গৰ মথাউৰি বন্ধালে ; এবং তিপমিয়া ও চাৰিঙ্গিয়া এই দুখন মেল পাতিলে । এওৰ দিনৰে পৰা সঁকাদিত্যৰ সঁক চলাই ; আৰু প্রথমে চুকাফা ৰজা দেৱে বৰাই অহা খামজাজত থকা আইনিয়া ও পানি নৰাৰেই জুধ হল। সিহঁত ঘাটিলত বৰ কঁহ জাঙ্গাই নৰা দা, এই সকল দ্রব্যেৰে পাল সেৱা কৰি থাকিবলৈ নিবন্ধ কৰি দিলে। আৰু চুটিয়াৰ ৰজা ধিৰনাৰায়ন মস্ত্রি কাচিতা এই দুইৰে লাকি কাপচিঙ্গা ১৪২২ সঁকত দিখৌ মুখতে জুধ হল। পাচে চুটিয়া ভাগি চন্দনগিৰি পৰ্বত উঠিলগৈ ; তালৈকে আমাৰ সেনাই খেদি গল। তাৰে কিছু সেনা পর্বত উঠাত সিল বগবাই মাৰিলে। অৱসেস নুআ পর্বত উঠি চুটিয়াৰ ৰজা মন্ত্রি হালৰে মুৰ দুটা কাটি আনি দেখালেহি। পাচে সেই মুৰ দুটাকে চৰাই দেও ও সৰগ দেও এই দুই দেও ঘৰৰ বৰ জখলাৰ মুৰতে পুতি তাৰ ওপৰত সিল দিলে ; সেই সিলতে ভৰি দি দেও ঘৰলৈ ৰজাদেও সকল উঠে। এই ৰন জিকি হাতি ঘােৰা সােন ৰুপ অস্ত্র সস্ত্র অনেক দ্রব্য পালে ; সােনৰ