পৃষ্ঠা:হেমহাৰ.djvu/৪৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৪৬
হেমহাৰ।

মাজেদি সৰকাই চৰাইটো বিন্ধিব লাগে। কোনাে এটি লৰায়ো বিন্ধিব নােৱাৰিলে। শেহত এটি সৰু লৰাই আঙ্গঠিৰ ভিতৰেদি পঠিয়ালে, কিন্তু চৰাইটো নৌ পাওঁতেই মাটিত পৰি গ'ল। একাষত ৰৈ থকা লৰাটিয়ে ঘপৰাই মাত লগালে, বেছেৰা সৰু লৰা, নেজানিলে, অলপ হােৱাহেতেনেই হলহেতেন।

  কথাষাৰ শুনি সকলােৱেই সেই পিনে চালে, আচাৰ্য্য য়াে চালে। দেখিলে ধেনু কাঁ‌ৰ লৈ এটা লৰা ঠিয় হৈ আছে।

 তেওঁ লৰাটোক ওচৰলৈ মাতি আনি সুধিলে, “তুমি পাৰিবানে?” লৰাটিয়ে তপৰাই মাত লগালে, “নিশ্চয় পাৰিম, এশ বাৰ পাৰিম।”

 আচাৰ্য্যই তেওঁক বিন্ধিবলৈ ক'লে। লৰাটিয়ে চকুৰ পচাৰতে আঙ্গঠিটোৰ মাজেদি সৰকাই চৰাইটো বিন্ধিলে। আচাৰ্যই অবাক হৈ সুধিলে, “তােমাৰ নাম কি?” লৰাটিয়ে উত্তৰ দিলে “একলব্য”।