পৃষ্ঠা:হত্যাকাৰী কোন.pdf/২৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


ক’লে বোলে ঠিক এনেকুৱা চাদৰ এখন মাজে-সময়ে তোলনে কান্ধত লৈ ফুৰায় । আগদিনা দেখোঁতেও তেওঁৰ কান্ধত চাদৰ আছিল । তাৰ পাচত দাৰোগাই চোতালত কিবা পায় বুলি চাই ফুৰোঁতে এঠাইত এটা খোজ ওলাল। । খোজটো সোঁভৰিৰ, বুঢ়া আঙুলীটো বাওঁফাললৈ আৰু কেঞা আঙুলীটো সোঁ ফাললৈ বেকা । দাৰোগা ।— এই গাৱঁত এনেকুৱা ভৰিৰ মানুহ আছে নে ? সকলোৱে ভালকৈ চাই ক’লে,—“আন কোনোবা মানুহ আছে নে নাই ক’ব নোৱাৰোঁ । কিন্তু তোলনৰ সোঁভৰিৰ আঙুলীৰ লগত এই আঙুলীকেইটাৰ সম্পূৰ্ণ মিল আছে । দাৰোগা ৷— সি আজি খবৰ লবলৈ আহিছিল নে ? মানুহ ।— নাই । আজি হে নালাগে সেই মোকৰ্দমাৰ দিনাৰে পৰা আনহে নালাগে সকামলৈ মাতিলেও নাহে । দাৰোগাই তেতিয়া খোজটোৰ এটা চিত্ৰ আঁকি ল’লে আৰু খোজটো যাতে কোনেও নোছোৱাকৈ ঢাকি ৰাখে তাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে । এইখিনি কাম শেষ হ’লত দাৰোগাই সকলো লিখি লৈ এটা চিপাহী লগত দি লাচটো প’ষ্টমৰ্টেম পৰীক্ষাৰ নিমিত্তে জিলালৈ পঠালে । শ্যামচাদৰ গাড়ী এখনতে লাচ পাঠোৱা হ’ল ।