পৃষ্ঠা:হত্যাকাৰী কোন.pdf/২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


দাৰোগ ।— তেন্তে ই চোৰৰ কাম নহয় । কাৰবাৰ লগতে আখেজ আছিল নে ? প্ৰেম । — হয় । এই গাৱৰে তোলন কোচৰ লগত কিবা আখেজ আছিল। দাৰোগা ।— কিয় ? তেতিয়া শ্যামচাঁদে তেওঁৰ মোকৰ্দমা, মিনাইৰ সাক্ষ্য আৰু তোলনে কোৱা কথা সকলে। বৰ্ণনা কৰিলে । তাৰ লগতে ক’লে,-“কালি ৰাতি নমান বজাত হাতত দা এখন লৈ মোৰ দোকানৰ আগে দি তাক ক’ৰবালৈ যোৱা দেখিছিলোঁ, অহা দেখা নাই । ” কেইবাজনো মানুহে সেই কথা সঁচা বুলি ক’লে । তেওঁলোক বোলে তেতিয়া দোকানতে বহি আছিল । দাৰোগা ।— তোমলোক কিমান পৰলৈকে আছিলা ? মানুহ ।— বাৰমান বজালৈকে । দাৰোগা ।– তেতিয়ালৈকে সি ঘূৰি অহা নাছিল ? মানুহ !—নাছিল । দাৰোগা ।—কেনেকৈ জানিলা ? তোমালোকে মন নকৰাতে কি জানি সি আহিল । মানুহ ।— দোকান আলিৰ দাঁতিতে । তাতে তেতিয়া জোনাক । বাটে দি যোৱা শিয়ালো আমি দেখা পাইছিলোঁ । । তাৰ পাচত দাৰোগাই পৰি থকা চেলেংখন কাৰ সুধিলে । প্ৰেমলতাই তেওঁলোকৰ নহয় বুলি ক’লে । কেইটামানে