পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৯৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। আমাশয়। দেখা যদি শৌচৰ অন্তত বল পড়ে। আমাশয় পীড়াৰ লক্ষণে তাক কৰে। গুৰু পৰু বস্তু সমুদায় মুখুৱাই। লথৰিকে নেদিব দুগুত মিশলাই । সাগু আৰাট ভক্ষ্য নিয়ম উত্তম। লথৰিও ভাল কিন্তু গুণে দুই সম। সবনে সঘনে অল্প অল্প শোচ কৰে। গুটী বান্ধ মলে শৌচ বন্ধ কৰি ধৰে। এষণ্ডৰ তৈলক খুৰাৰ সি কালত। বাহিৰ হইব পেটে মল আছে যত । শৌচে বসি বালকে দেয় বহু বল। চনু মুখ ৰঙা হয় নােলবয় মল। মলৰ লগত ও কাটি ৰক্ত পড়ে। অতি কঠিনতা মলে ই দুঞ্জণ কৰে। শীঘ্ৰে যদি নিবাৰণ চেষ্টা নয়। পেটে পীড়া, আঃ বােগ, হোৰে আমাশয়। গন্ধক চুর্ণ আট ৰতি পৰিমাণ। দুগ্ধ মিশলাই ৰাৰে কৰাইৰ পান। গৰ গুণে মল পাতল পড়ি। ঢিলা হই মল সৰ ওলাই পড়ি এইবাৰ সময়ে খুব কিছু কাল। দিন চাৰি পাচ খুৱাইলে হৰ ভাল।