পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৯০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। শিৰ উদৰৰ পীড়াৰ তাতে যদি উদ-পীড়াৰ শাৰ নাই। চূণৰ পানীক দুগ্ধ সনে মিশনাই । শিওক বা পৰিমাণ মত পান। তুচ্ছ ৰ বুলি নকৰিবঃ হে জন। তাতে উৰ গীত্ব নকিব আৰ। কিপে কৰাি পানী কথা না তাৰ আধাসেৰু পানী তেলত পূর্ণ কৰি। শামুকৰ আধা ভােলা তন্ম দিক তৰি। বােতলত সোপা দি তাৰু হস্তে সবা। জোকৰি জোকৰি নিজঞ্জাল এলে বা । তিনি এহক লগি অাৰে থাকি। তদন্তৰে সিতো জন পাত্রে কি নিৰ। জল কিত কি হক সাবধান। চূণ নেফালাবা জলে ভিলার্ক এমাণ সেই জব এক পােৱা দুগ্ধ তিন পােবা। উপযুক্ত পাত্রে তাক মিশলাই লােৱা । বালক দুগ্ধ পান কৰবাৰ বেলা। সেই দুগ্ধ খুইবা নকৰিবা হেলা। এই ৰূপে কিছুদিন কৰাইলে পান। উদৰৰ পড়া মানে হইবে নিষাণ। না3ে-নালা কৈ।