পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৮১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল । মাতৃ দুগ্ধ উদৰ পূৰিত থাকে যাৰ। দুগ্ধ সা গু থৰি অহিত কৰে তাৰ }} ভােজনৰ উপৰে ভােজন বিষসম। নিজে বুঝি আছ। কিবা বিশেষিয়া কম। কান্দেকিয় ? বিবা বালকৰ হয় মাতৃ দুগ্ধ হীন । জলহীন গাভী দুগ্ধ দিলে কিছু দিন । উদৰৰ পীড়া উপজয় হয় ক্ষীণ। ক্ষীণতা বাড়ায় বালকৰ দিন দিন । দুগ্ধসমে ছেকুৰা ছেকুৰি শৌচ কৰে। পেট কামড়ায় কান্দি উঠিবাক ধৰে ৪ সি সময়ে শিশুৰ আৰোগ্য নকৰিলে। বহুভাগ মৰে কেও জীৱ পাৰে জী’লে ৯ যদি দেখিলাহা হৈল সিতো বিষঙ্গতি। গাভী দুগ্ধ খুৰাবাক এড়িবা সংপ্রতি ॥ অন্য প্রতিৰ দুগ্ধ কৰাইবা পান। উভয় শিশুৰ লাগে বয়স সমান। নাধিক বয়সৰ শিশু যদি হয় । ঘন তৰলৰ পক্ষে দুগ্ধ সমনয় ॥ বয়োধিক বালকৰ জননীৰ শুন। স্বভাবতঃ ধন দুগ কয় ধাৰণ বন দুগ্ন ক্ষুদ্র বালকৰ জীর্ণ নহে। নতা হেতুকে তাক উৰে নহে।