পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৮০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


beauty সূতিকা পটল। এতেকতে জল আৰু দুগ্ধ সম ভাগে। তপতাই চিনি মিশলাই দিবলাগে । কিন্তু সেই চিনি অল্প মিঠা যেন হয়। অধিক মিষ্টতা বালকক নাহিসয় । তপতাব কিন্তু হব ঈষৎ তপত। ল নানিব মােৰ এই মাত্র মত। জল সমভাগে দিব নলাগে সদাই। আজি কালি কৰি জল নিবেক কমাই। ক্রমে ক্রমে বালকৰ বয়স বাড়ায়। দুগ্ধৰ অধিক ভাগ পৰিপাক হয়। কিন্তু যত বাৰ দুগ্ধ কৰাইব পান। সঞ্চিত দুগ্ধক তপতাব অল্প মান । মাতৃ দুগ্ধ থাকিলে ইসব নলায় । শুন্য দুগ্ধ পানত শিশুৰ ৰক্ষা হয় । এক দুই দাত বালকৰ মুঠ মানে। বালকক ৰাখিবেক মাতৃদুগ্ধপানে। সুখীয়া গৃহস্থে দেয় ঘন দুগ্ধ কৰি। ‘বাবুলোকে” সাগু দিয়া কৰয় ডাক্তৰী । দুঃখিনী জননী দেয় লধৰি সিজাই। তিনিও পক্ষৰ একো আবশ্যক নাই। • কৰ পিছত কৈ সৰ গাখীৰ যন। সেই দেখি একভাগ গৰ ১। শপত একভাগ পশী মিহলাই তাতে অলপ চিনি বি কমল

  • কৰি শিক সেই পাৰমিহলোৱা গাখীৰ খুৱাব।