পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৬১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। 89 যদ্যাপি বালক দেখা নির্জীব প্রায়। কঁও কি কৰিলে সিতো শিশু ৰক্ষা পায়। নাড়ীচ্ছেদ কৰি তাৰ ৰক্ত টোপ। চাৰি। খুৱাইবসিতো ৰক্ত বহু উপকাৰী। তেজস্বী হইব শিশু হৈব পুষ্টকায়। পৰীক্ষা প্রমাণ কাৰ্য্য কৰিবা বৰায় । মায়া-মােহ। গর্ভ-বাস যন্ত্রণাক হই বিস্মৰণ। মদে মত্ত হই বিষয়ত দিলে মন । কাম ক্রোধ লােভ মােহ হইল প্রবল। ধৰ্ম্ম চিন্তিবাৰ চিন্তা কৰিল বিফল সিত গৈল গৈল, ভৈল যি ভৈল সি লৈ । অসাৰ সংসাৰে আশা পূর্ণ নাহি হৈল । আকে জানি দেশৰ সাধন কৰা হিত। নকৰিব। ইতাে যুগুতিৰ বিপৰীত । গগাবিন্দ-পদাৰবিন্দ-মক-আশে । গােবিন্দ মধুৰ সুমধুৰ ভাষা ভাষে ॥ পৰ উপকাৰ হেতু কৰিলে। ই পদ। পৰকালে পাওঁ যেন পৰাৎপৰ পদ।