পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৬০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৪৬ সূতিকা পটল। বহুদিন ৰক্তে কেদে ডুবিয়া আছয়। সাবুন নিদিলে গাত্র ক্লেদ মুগুছ। গৰ্ভত আছিল সিতো স্থান উষ্ণ স্থান। বাতাসে ওলাই শীতে কাপয় পৰাণ। এতেকতে শিশুক শয্যাক তুলি নিয়া। ফ্ল্যানেল কাপড় খণ্ডে গাত্র ঢাকি দিয়া । ক্ষীণকায় বালকৰ পুষ্টকৰ। ই পক্ষৰ এই কথা কহিব আছয়। ভূমিষ্ঠ বালক যদি ক্ষীণকায় হয় । তেন্তে নাড়ী কাটিবাৰ পূৰ্বে এই কৰা। অকাটনে নাড়ী খণ্ড বাম হাতে ধৰা ॥ মাতৃ পক্ষ পৰা নাড়ী দোহনক কৰি। অল্প ৰক্ত শিশুৰ উদৰে দিয়া তৰি। উদৰত প্ৰবেশিব নাভি মূল দিয়া। সেই পথ মাত্র গর্ভে আছিল যেতিয়া । সি উপায়ে গর্ভে ৰক্ত নিলে কিছুমান। বালক হইব পুষ্ট হৈব বলধান। গর্ভ-বাস কালে জননীৰ ৰক্ত-ৰলে। অনাহাৰে শিশু ৰক্ষা পায় কেবলে। এতেকতে সি কার্য্যক সত্য বুলি ভাবা। অসত্য বুলিলে তাৰ প্ৰতিফল পাবা। এৰু ৰম গৰৰ কাপােৰ, বৰাৰ চিনি পায়।