পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৫৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। 8 পূৰ্ব্ব বাধ এৰি অৰ্থ অঙ্গুল উপৰি। দ্বিতীয় বন্ধন দিয়া আসিল সুন্দৰী । আপন অঙ্গুলি হয়ে তীক্ষ কেঁচি লই। উভয় বাধৰ মাজে কাটিলেক গই। নাকান্দিল শিশু কিছু দুঃখ নপাইন। ভাবিক ৰূপে শিশু চাহিয়া ৰহিল। অপদার্থ ভাগে বাধ দিলে। কি কাৰণে। নকইলে মুগুছিব শঙ্কা কাৰৰ মনে ॥ যমজ সন্তান গর্ভে থাকিব পৰয় । নবান্ধিলে সি পক্ষত মহা বিঘ্ন হয়। এতেকে বন্ধন দিয়া উচিত উপাই। নাই যদি সুত গর্ভে নাই, হানি নাই। অবহেলা কৰি যদি তাত নৰ্বাধয়। ৰক্ত বাহিৰয় গর্ভে শিশু নষ্ট হয়। ধদিয়া অতি অল্প কাৰ্যৰ কাৰণে। কিয় থাকিবাক লাগে সুশঙ্কিত মনে। বধ গোট দিয়াত নবাগে বহু বেলা। এতেকতে বাধ দিবা নকৰিবা হেলা। ভূমিষ্ঠ সন্তানৰ যত্ন। এমী বােলে বিনােদিনী লঞ্চ কথা শোৱা পৰিাৰ কৰি আগে বালক ধাের। সাবুলে তপত জলে ধুৱাইয়া দিয়া। নির্মল কোমল বস্ত্রে গাও মুছিনিয়ার বাবু-চান।