পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। উভয় স্থানত ধৰি টান ধীৰে ধীৰে। ক্রমে ক্রমে ক্রমে শিশু আসিব বাহিৰে ॥ সুত কিংবা প্রতি কাহাৰৰ কষ্ট নাই। উভয়ক ৰক্ষা কৰে সুশিক্ষিত ধাই । হস্তে উদৰক যদি হেঁচা দি নধৰে। ৰক্ত শ্ৰৱিবাৰ শঙ্কা প্রসৱৰ পৰে। স্কন্ধ বাহিৰ হােলে। ইতো মধ্যে বালকৰ স্কন্ধ বাহিৰিল। লক্ষ্মী বিনােদিনী প্রতি আদেশ কৰিল। দুই দ্বাৰ মধ্যস্থলে ৰাখা আগােত। বামহাত উদৰ উপৰে নিয়া পাত । হেঁচা দিয়া উদৰ ৰাখিবা সাৱধানে। নাদাঙিবা হাত ফুল নপড়ায় মানে ।। দুই হাত পাতি মই বালকক ধৰে। অন্য যি কৰ্তব্য কৰ্ম্ম মই তাক কৰে। ঘা বাহিৰিলে উদৰত হেঁচা দিব । ফুল নপড় মানে হাতক নেৰিব ।

  • এজনী তিৰােতাৰু গৰ্ভত হেঁচ। দি ধৰিব দি, অাশ্রণ নিজে এক

হাতেৰে শিশুৰ ঘাড়ত আৰু অন হাতৰ দুই আঙ্গুলীৰে (বুড়া আৰু উজ্জন এই কামত সুবিধা হ’ৰকাখলিত ধৰি লাহোহে টানিলে এসৱ হ'ব। + শেচাৰ আৰু প্ৰসৱৰবাৰ দুয়োৰে মাজত অগহাতৰ ধৰি, 14 হাতেৰে পেটত চে। দি ধৰিব। অার ফুল নপৰে মানে হাত নানাব।