পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৫৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। ৩৯ ক্রমে ক্রমান্বয়ে অঙ্গ সবে বাহিৰিল। মােহিনীৰ পুত্ৰ আদি ভূমিষ্ঠ হইল। ভূমিষ্ঠ হলে কর্তব্য। লক্ষ্মী বােলে লক্ষ্মীপতি ৰাখিলেক মান। কৰিল জগতপতি মােহিনী প্রাণ মােহিনীৰ পুত্ৰ দেখি সখী-সাদি গণে। লোকাৰ পৰিল সবে আনন্দিত নে। লক্ষ্মী বোলে আছল কাৰ্যক মুভূলিবা। উদৰৰ হত বিনােদিনী তুলিব। জননীৰ পাৰ্থভাগে বালকক থওঁ। শুনা কিয় থওঁ, তাৰ কাৰণক কওঁ । দ্বাৰৰ সম্মুখ ভাগ শাৰ বিষয় । প্রসৱৰ অৰুে কাৰৰ ৰষাৰ হয় । যদি সেই কাৰৰ সম্মুখে শিশু থয়। নাকে মুখে কৰ্ণ ৰন্ধে পড়িতে পায়। মোৰ অনুকৰণ কৰিবা ভবিষ্যতে। ইত্যাদি থাক সুভূলিবা কোনমতে। বালকৰ মুখত অসুলি এবেলা। লাল দোল আছে নাই মা তাক চাও। যদি আছে তেন্তে মর বাহিৰাও তাক। শিক্ষাৰ কাৰণে বিনােদিনী মেথি শাক