পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৫০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৩৬ সূতিকা পটল। যদি মেৰ ভাঙিবাত বিলম্ব হােয় ততো বালকৰ জানা প্রাণ সংশয় এতেকে শিশুৰ নাভী পক্ষে বাধ দিব। জননীৰ গর্ভ পক্ষে তাকেই কৰিব। সূক্ষ্ম ৰজু দিয়া সেই দুই বাধ দিলে। উভয় পক্ষত কোন বিপত্তি নিমিলে। তীক্ষ্ণধাৰ কেচি * হাতে ধৰি সাৱধানে গলত বেষ্টিত নাড়ী কাটিবা সন্ধানে। বিলম্ব নকৰি কাৰ্য সাধিব সবৰে। সাধিবা সত্বৰে কিন্তু, অভ্রান্ত অন্তৰে মস্তক ওলালে। বিনােদিনী বেলে কিয় হৈলে হেন :. মাথা বাহিৰিয়া শিশু ৰহিল সংপ্রতি ॥ লক্ষীয়ে বােলয় ইতো নিয়ম আছয়। সহসা ভূমিষ্ট নােহে ক্ৰমে এসৱ । বিনােদিনী বােলে লক্ষ্মী কথা শুধে। তে মাথা ধৰি টানিলে কি নাহে বাহিৰােক। হাৰে সৰ্ব্বনাশ বুলি হাহৈ লক্ষ্মী আই। সিকথা কৰিলে বালকৰ ৰক্ষা নাই । স্বন্ধ অধােভাগে এক ঘণ্ড অস্থি আছে। লগ্নয়া এক শিৰা আছে তাৰ কাছে। মোজ।