পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৪৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


PLEASE HANDLE THE BOOK CAREGULLT সূতিকা পটল । ৩৫ ক্রমে শিৰ পৰে গ্রীবা বাহিৰ হইল। বিনােদিনী ইতো তত্ত্ব লক্ষ্মীক কহিল । শিশুৰ গলত নাড়ীৰ মেৰ থাকিলে। লক্ষ্মী বােলে ময় বালকৰ দেখাে এবা। গ্রীবা ভাগে নাড়ীৰ বন্ধনী আছে কিব।। বিনােদিনী বােলে থাকিলাত কিবা হানি। শুনি তাৰ প্রতি লক্ষ্মী বুলিলেক বাণী । গর্ভবস অৱস্থাত হানি নাহিকয়। বাহিৰে থাকিলে হয় মৰণৰ ভয় ॥ গ্রীবাৰ বন্ধনী প্রায় শ্বাসরুদ্ধ কৰে। শীঘ্ৰে দূৰ নকৰিলে শিশু প্রাণে মৰে । বিনােদিনী বােলে দেখা দেখা মোৰ আই। লক্ষ্মী বােলে দেখিলেহে সি জাল নাই। বিনােদিনী বােলে থাকিলাত কৰা কিবা ? লক্ষ্মী বোলে মেৰ ভাঙি মুকুলাওঁ গ্রীবা। কিন্তু সাবধানে কাৰ্য কৰিব লাগল্প । অসাবধানত হিতে বিপৰীত হয় ॥ যদি কোন ক্রমে নাড়ীগছ ছিঙি যায়। তাতো ভয় হই পাছে হয় নিৰুপায় যদি বহু মেৰ দেখা-দেখা পাচ সত। কাই। শুনা কি উষ কৰিবাহা তাত :