পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৪৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সূতিকা পটল। হিম দুগ্ধ হিম জল • মহা উপকাৰী। লিখিলে পুস্তক যায় মিছাতেহে বাড়ি। সি কালত তপত আহাৰ কৰাইলে। প্ৰসৱৰ পক্ষে প্রসূতিৰ কষ্ট মিলে। তপত আহাৰ পালে ৰক্তার হয়। সি সময়ে তপ্তাহাৰে কষ্টৰ সংশয় । প্রসূতি প্ৰসৱ কালে পিয়াসতে মৰে। সজল নয়নে জল খুজি পাৱে ধৰে। নিষ্ঠুৰ নির্দয় ধার্থী নেদেৱয় জল । কাকুতি মিনতি কৰে পিয়াসে বিকল । সি সয়ে হিম দুগ্ধ কিংবা হিম জল। দিবাহ। নির্ভয়ে বাঞ্ছা নকৰি বিকল ॥ হিম দুগ্ধ দিলে দুই উপকাৰ তাত । পিপাসা তো হবে বলো পায় তাহাত এ ঈশ্বৰৰ মহিমাৰ কোনে পাৱে যন্ত। এতেকে তেওৰ নাম দয়ালু অনন্ত চিনন্দে চিদানন্দ ৰাখহ সান। চিদানন্দ যাৰ নাই সেই নিৰানন্দ । গােবিন্দৰ পদ চিন্তি গােবিন্দ দাস ৰচিলে পয়াৰ ইতে, নহবা নিৰাশ হিম দুগ্ধ, হিম আল-বৰ মিহলোৱা গাখীৰক হিম দুগ্ধ খাক বৰফৰপানীক হিম এল বুলিছে। গাওঁত এই এই বস্তুৰ অভাৱ ; তেনে খলত ৰৰ শতন পানী আৰু তপত গাখীৰ কৰি দিব পাৰি ।