পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সৃতিক পটল। দুগ্ধ তপতাই খুৱাইব মাজে মাজে । অৰয়ু খুলিব শীঘ্ৰে জান সিতে কাজে। দুগ্ধ পান হেতু হইবেক বলাধান। ইহাত সংশয় নকৰিবা কিছুমান। কিন্তু সাৱধান জল ভাঙ্গিবাৰ পাছে। দুগ্ধ পান কৰাইলে দোষ তাত আছে। যাৰ দুই তিন দিন প্রসৱ বেদনা হয়, তাক দিয়া আহাৰ। আৰু এক কথা শুনিয়ােক বিনােদিনী। বিতােজনে কষ্ট ভােগে দিন দুই তিনি । সিজনীকে। অনাহাৰে ৰাখে সিতো কাল : পৰম দু গুণ ইতো প্রথা নেহে ভাল । একে প্রশৱৰ বেদনাত যায় প্রাণ। অনাহাৰে কি রূপে পাইব পৰিত্ৰাণ । আকে জানি লঘু পাক আহাৰক দিব। তেবে সে প্রসূতি নিনিত প্রাণ জীৱ । ঋ ছাগু আৰকট এই মও আনি। চেষ্টা কৰি দিব প্রসুতিৰ কষ্ট জানি। অতো কিছু বিশেষ আছয় বুঝিবাক। বিশেষি কহিছে মনে ৰাখিব ইহাক। প্রথম অবস্থা জল নাভাঙয় মানে। তপতাই আহাৰ দিবেক সাৱধানে। দ্বিতীয় অবস্থা হয় জল ভাঙিলাত। শীত আহাৰ দিব সেই অবস্থা।