পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সৃতিক পটল । মুখে বোলা হৰি হৰি, বিপদ হৰি হৰি, ৰূপ গুণ মৃত সুত পাষা : গোবিন্দ-পদাৰবিল, ভাবি কহে শ্ৰগোবিন্দ, লক্ষ্মী বিনােদিনীৰ সংবাদ। শুনা সব নাৰীগণ, ইতো গ্রন্থে দিনে মন, প্রসত নোহয় প্রমান । প্ৰসৱৰ প্ৰথম অৱস্থা . প্ৰসৱৰ বেদনা হলে যি কর্তব্য। “বঃক্ষিয়া মোহিনীক লক্ষ্মী বলিলেক । সৰ পক্ষে কাল আছয় অনেক '। এতেকে মোহিনী উঠি বলা * মোৰ আই মোহিনী বেয়ে আই মােৰ সাধ্য নাই। নেহী বােলে বুলি ফুৰা ইতো দুঃখ কৰা। সুঘ্ৰ প্ৰসৱ হল মোৰ বাক্য ধৰা ॥ সাধ্য নাই তথাপিতো অনুৰোধ গুণ। গৃহ ভিতৰতে ফুৰে ইপনে সিপনে। বিনােদিনী বােলে এণ্য আচৰণী ছয় । পোৱাৰীক ক সাৱধানে বসিবে কম। ।-পোজ কাঢ়ি ফুৰ' ।