পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪ সূতিকা পটল । গর্ভ হতে বালক ভূমিষ্ট হৈবামাত্র। উষ্ণ জলে সাবুনে * ধুৱাব তাৰ গাত্র। প্রত্যহ শৰীৰ ৰাখিবেক পৰিষ্কাৰ। নকৰিলে পৰিষ্কাৰ ৰােগ হৈব তাৰ । শীতল বােস যদি লাগে শিশু গাত্রে। হােয় সেহিসে ৰােগ জানা ক্ষণ মাত্র । কোৱা লক্ষ্মী শীতল বাতাস বোলে কাক। বিশেষ কৰিয়া তাক বুঝায়ে আমাক । লক্ষ্মী বােলে মেঘাচ্ছন্ন দিনে বৃষ্টি দিনে। শীতকালে সরিলে গ্রীষ্মকাল বিনে । শীত নিবাৰক বস্তু শিশু গাত্রে দিব। হিম বায়ু নিবাৰিয়া যতনে ৰাখিব। কিছুকাল উষ্ণ বস্ত্রে গাত্ৰ আচ্ছাদিয়া। কিছুক্ষণ ৰাখে যদি উদলা কবিয়া । এই দুই কাৰণত সেই ৰােগ হয়। মিথ্যা নাভাবিব। ইতে। নিশ্চয় নিশ্চয় ॥ অহাৰ বৈগুণ্যে ইতো ৰোগ উপজয় । বাসী দুগ্ধ খুৱাইলে সেই ৰোগ হয় । পূৰ্ব দিবসৰ অবশিষ্ট দুগ্ধ °াকে। প্রভাতে নপাই দুগ্ধ খুৱায় কে । সেই দুগ্ধ বালকৰ হাহল সম। বালক আৰোগ্য পক্ষে পৰম বিষম। সাবুন-চাসন। গত কাপোৰ নোহোৱাকৈ। +